Η εβδομάδα που πέρασε χαρακτηρίστηκε από δύο γεγονότα. Το ένα ήταν η απρόσμενη πολιτική συμφωνία που επιτεύχθηκε στο Eurogroup της Δευτέρας και το άλλο ήταν η προσπάθεια της αντιπολίτευσης και ορισμένων μέσων να αντιστρέψουν επικοινωνιακά τις επιπτώσεις του, δηλαδή την άρση της αβεβαιότητας στην ελληνική οικονομία, υποκαθιστώντας την με μια άλλη αβεβαιότητα, πολιτική.
Η προσπάθεια αυτή επικεντρώθηκε στην ανάδειξη του θέματος “αφωνία Τσακαλώτου”, από την οποία εκκινούσαν άπειρα σενάρια για μείζονες πολιτικές διαφωνίες εντός της κυβέρνησης.
Ωστόσο, σε μια περίοδο που η κούραση χτυπάει κόκκινο και παρά το ότι μπορεί να εκφράζονται διαφωνίες ή να ξεσπούν έντονες αντιπαραθέσεις σε θέματα επικοινωνιακών χειρισμών, δεν έχουν παρουσιαστεί ουσιαστικές πολιτικές διαφωνίες γραμμής στο εσωτερικό της κυβέρνησης, ειδικά στο θέμα της διαπραγμάτευσης.
Εξάλλου, στην Πολιτική Γραμματεία της Τρίτης δεν καταγράφηκαν αντιπαραθέσεις για τη συμφωνία που επιτεύχθηκε στο Eurogroup. Αντιθέτως, όλοι συμφώνησαν ότι έγινε το καλύτερο δυνατόν στις δεδομένες συνθήκες και πως το επίδικο στο εξής είναι τα αντισταθμιστικά που θα αποφασιστούν με τους θεσμούς να έχουν τον επιθυμητό για τον ΣΥΡΙΖΑ ταξικό προσανατολισμό.
Θα πρέπει, τέλος, να επισημανθεί πως την Πέμπτη (ημέρα κατά την οποία από μερίδα του Τύπου κυκλοφόρησαν τα πιο ακραία σενάρια, ενώ ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών δήλωνε ότι τα περί του “θανάτου” του είναι υπερβολές) στη Βουλή ο Ευκλείδης Τσακαλώτος επιχειρηματολογούσε με σαφήνεια υπέρ της συμφωνίας και ταυτόχρονα κυβερνητικές πηγές παρέπεμπαν στην ομιλία αυτή λέγοντας πως απάντησε με απόλυτο τρόπο στη Ν.Δ., αλλά και στα σενάρια των ΜΜΕ.
