"Μια νομοθετική πρωτοβουλία δεν αρκεί για να ανατραπεί ο αρνητικός συσχετισμός για τις δυνάμεις της εργασίας" υποστηρίζει στην "Αυγή" ο Νάσος Ηλιόπουλος, μέλος της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνος για τον Τομέα της Εργασίας, και αναφερόμενος στις πρώτες νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης σημειώνει: "Η θέσπιση των συλλογικών διαπραγματεύσεων θα δώσει ουσιαστική δύναμη στους μικρούς και μεγάλους καθημερινούς αγώνες, χωρίς τους οποίους η κατάσταση δεν μπορεί να αλλάξει".
Συνέντευξη στον Ανδρέα Πετρόπουλο
* Οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές βρίσκονται σε μια κρίσιμη καμπή. Πιστεύετε ότι η κυβέρνηση μπορεί να επιμείνει στο σύνολο των προεκλογικών της δεσμεύσεων;
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια προσπάθεια ταπείνωσης της νέας κυβέρνησης. Στόχος είναι να υλοποιηθεί μια παραλλαγή του μνημονιακού προγράμματος έτσι ώστε να αποδειχθεί ότι δεν υπάρχει εναλλακτική. Εναλλακτική όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά συνολικά για την Ευρώπη. Η κυβέρνηση δεν έχει την επιλογή να μην υλοποιήσει το πρόγραμμά της. Η διαπραγμάτευση όμως μπορεί να κριθεί μόνο ως μια συνολική διαδικασία και όχι αποσπασματικά. Θα πρέπει να επιλέγουμε το αδύνατο σημείο του αντιπάλου. Σε ποιο μέτωπο μπορούμε να συσπειρώσουμε δυνάμεις και αντιστοίχως να διαιρέσουμε τις αντίπαλες γραμμές, πότε μπορούμε να επιτεθούμε και πότε πρέπει να κάνουμε ελιγμό. Στο τέλος αυτής διαδρομής θα πρέπει να έχουμε θέσει του όρους έτσι ώστε η εκλογική νίκη της Αριστεράς να πυροδοτήσει μια διαδικασία συνολικότερης αμφισβήτησης της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας στην Ευρώπη. Το πρόγραμμά μας αποτελεί σημαντικό βήμα αυτής της διαδικασίας.
* Η κυβέρνηση προωθεί το νομοσχέδιο για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τον κατώτατο μισθό. Επαρκεί για να επανέλθει μια κανονικότητα στην αγορά εργασίας;
Μια νομοθετική πρωτοβουλία δεν αρκεί για να ανατραπεί ο αρνητικός συσχετισμός για τις δυνάμεις της εργασίας. Μόνο μέσα από την οργάνωση, τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη μπορεί ο κόσμος της δουλειάς να ανατρέψει τη σημερινή κατάσταση. Η θέσπιση των συλλογικών διαπραγματεύσεων θα δώσει ουσιαστική δύναμη στους μικρούς και μεγάλους καθημερινούς αγώνες, χωρίς τους οποίους η κατάσταση δεν μπορεί να αλλάξει. Μόνο μέσα από τη δράση μπορεί να ανατραπεί τόσο το χαμηλό ποσοστό συνδικαλιστικής πυκνότητας όσο και ο συσχετισμός στο εσωτερικό του οργανωμένου εργατικού κινήματος. Χρειάζεται μεγάλος αγώνας έτσι ώστε να μετασχηματιστεί και το εργατικό κίνημα. Να αρθούν οι αποκλεισμοί απέναντι στους εργαζόμενους/νες στην επισφάλεια, στους/στις μετανάστες/στριες, στους νέους και στις νέες. Μπροστά στην Πρωτομαγιά δεν μπορούμε να ξεχνάμε την εμπειρία των εργατικών κοινωνικών αγώνων. Στον πρώτο τόμο του "Κεφαλαίου" ο Μαρξ αναφέρει: "Η δημιουργία μιας κανονικής εργάσιμης ημέρας είναι το προϊόν ενός μακρόχρονου, περισσότερο ή λιγότερο συγκαλυμμένου εμφυλίου πολέμου ανάμεσα στην τάξη των κεφαλαιοκρατών και την εργατική τάξη".
* Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί το ασφαλιστικό με δεδομένα τα ελλείμματα και τις πιέσεις των δανειστών για νέες μειώσεις;
Πρώτο μέτωπο είναι το χτύπημα της αδήλωτης εργασίας. Στοιχεία αναφέρονται σε δεκάδες χιλιάδες ανασφάλιστους εργαζόμενους και απώλειες της τάξης των 2 δισ. τον χρόνο για τα ασφαλιστικά ταμεία. Παράλληλα, πρέπει να περιοριστούν και οι ελαστικές μορφές απασχόλησης που επίσης οδηγούν σε μείωση εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων. Το ζήτημα της κοινωνικής ασφάλισης όμως είναι πάνω απ' όλα πολιτικό και όχι λογιστικό. Χρειάζεται μια επιθετική πολιτική αναδιανομής πλούτου μέσα από την οποία θα στηριχθεί το σύνολο των κοινωνικών και προνοιακών δομών.
