Ήταν το 1998 όταν ο κατακερματισμός του οικολογικού κινήματος ανάγκασε όσους από εμάς αισθανόμαστε δεσμευμένοι στην πολιτική οικολογία και την Αριστερά να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με το μόνο κόμμα που είχε από τότε ενσωματώσει στην πολιτική του ατζέντα αυτή την προοπτική, δηλαδή τον Συνασπισμό. Κεντρικό ρόλο σ' αυτή την προσέγγιση είχε παίξει τότε ο αξέχαστος, εκλεκτός μου φίλος, σύντροφος στους αγώνες και πολύτιμος συνεργάτης σ' όλη τη διάρκεια της βουλευτικής μου θητείας (και όχι μόνο) Νίκος Καίσαρης.
Με τον Νίκο, λοιπόν, και χάρη σ' αυτόν ξεκίνησε η ενασχόλησή μου με τα θέματα του Υμηττού και έγινε αφορμή για τη συνάντησή μας με τον Πάνο Τριγάζη. Αυτός τότε, ως υποψήφιος δήμαρχος Βύρωνα, και εγώ από τη θέση της νομαρχιακής συμβούλου, αγωνιστήκαμε από κοινού ενάντια στις καταπατήσεις και την άναρχη επέκταση της πόλης σε βάρος του βουνού.
Οι ίδιοι λόγοι και σήμερα εξηγούν τη συμπαράταξή μου με τον υποψήφιο δήμαρχο Βύρωνα Άκη Κατωπόδη. Ως οικολόγος στεκόμουν πάντοτε με πολλή επιφύλαξη απέναντι σε αυτοδιοικητικά σχήματα που επενδύουν επικοινωνιακά στη λεγόμενη «ανάπτυξη» = τσιμεντοποίηση και αναπαράγουν σε κακέκτυπη μορφή τις παθογένειες του κεντρικού πολιτικού συστήματος.
Ιδιαίτερα σήμερα, στην εποχή των Μνημονίων και της εγκατάλειψης κάθε έννοιας δημόσιου αγαθού εν ονόματι μιας «ανάπτυξης» που, ακόμα κι αν ερχόταν, σε τίποτα δεν θα ωφελούσε τον πολίτη, η υποστήριξη των δημοτικών και περιφερειακών κινήσεων της Αριστεράς είναι απόλυτη ανάγκη. Σήμερα φαίνεται πιο καθαρά από κάθε άλλη φορά ότι οι δημόσιοι χώροι, το νερό, η διαχείριση των απορριμάτων, η κοινωνική αλληλεγγύη είναι ζητήματα καθαρά πολιτικά. Γι' αυτό και στη συμμετοχή μου στο ψηφοδέλτιο της δημοτικής κίνησης Στάση Βύρωνα δεν... υπάρχει κανένα μυστικό. Είναι απλώς η συνέχεια των αγώνων που ξεκινήσαμε κάποτε με ανθρώπους σαν τον Τριγάζη και τον Καίσαρη για την ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών και της συμμετοχής των πολιτών στις αποφάσεις που αφορούν την ποιότητα της ζωής τους, για την έμπρακτη ανθρώπινη αλληλεγγύη, για την προστασία του περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων από την αδηφαγία του κεφαλαίου και για άλλα πολλά.
Φυσικά, δεν μας διαφεύγει ότι η πολιτική των Μνημονίων σήμερα όχι μόνο δημιουργεί και συντηρεί τις συνθήκες μιας πρωτοφανούς ανθρωπιστικής κρίσης, αλλά και προετοιμάζει τα νομικά «εργαλεία» για ανεπανόρθωτες οικολογικές καταστροφές ιστορικών διαστάσεων. Στην παρούσα συγκυρία των τριπλών εκλογών που έχουμε μπροστά μας, λοιπόν, η ψήφος των πολιτών αποκτά κρίσιμη σημασία.
Ούτε μια ψήφο στους υποστηρικτές των Μνημονίων. Ενίσχυση της ριζοσπαστικής Αριστεράς και της οικολογίας παντού.
* Η Αναστασία Ανδρεαδάκη είναι υποψήφια δημοτική σύμβουλος στον Βύρωνα με τον συνδυασμό Στάση Βύρωνα - Άκης Κατοπώδης, πρώην βουλευτής και πρώην νομαρχιακή σύμβουλος Πειραιά
