Ως "ιδιαιτέρως σοβαρή", από την οποία ωστόσο "δεν προκύπτει ότι ήταν απρόσφορη ή μη αναγκαία ή υπέρμετρη" για "να κριθεί απαγορευμένη", έκριναν την απόφαση της κυβέρνησης για το PSI, με την οποία πετσοκόπηκαν κατά 53,5% τα κεφάλαια των ομολογιούχων, οι δικαστές της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το δικαστήριο μάλιστα επέβαλε στους προσφεύγοντες να πληρώσουν και τα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε περίπου 1.400 ευρώ.
Το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο απέρριψε κατά πλειοψηφία 31 έναντι 7 ή 8, ανάλογα με το νομικό ζήτημα, τις προσφυγές που είχαν καταθέσει περίπου 7.000 ομολογιούχοι (φυσικά πρόσωπα, ΝΠΔΔ, ΝΠΙΔ, Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο, Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων, ΕΔΟΕΑΠ, φαρμακευτικές εταιρείες κ.ά.) κρίνοντας ότι δεν υπήρξε παραβίαση του Συντάγματος ή της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
Συγκεκριμένα, η ολομέλεια του ΣτΕ δέχτηκε ότι η διαδικασία του PSI έγινε για λόγους δημοσίου συμφέροντος προκειμένου να μειωθεί το δημόσιο χρέος και να αποφευχθεί η στάση πληρωμών (για το θέμα μειοψήφησαν 8 δικαστές), ενώ ο συγκεκριμένος νόμος για το κούρεμα των ομολόγων, δεν θεσπίστηκε "κατά τρόπο αυθαίρετο από τον νομοθέτη, αλλά σύμφωνα με τα διεθνή συναλλακτικά ήθη, όπως αυτά εξελίσσονται" (μειοψήφησαν 7 δικαστές).
Επίσης κατά το ΣτΕ δεν τίθεται θέμα παραβίασης του άρθρου 25 του Συντάγματος που κατοχυρώνει το κράτος δικαίου ούτε του άρθρου 5 για το δικαίωμα των πολιτών να συμμετέχουν ελεύθερα στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας.
Σύμφωνα με την απόφαση και με βάση τα στοιχεία που είχαν στα χέρια τους οι δικαστές, προέκυψε ότι "η αγοραία αξία των νέων τίτλων των ομολογιούχων, αν και υπολείπεται της ονομαστικής αξίας τους, έχει τάση σαφώς ανοδική" και σημειώνεται ότι εάν οι ομολογιούχοι, "παρά την ανοδική αυτή τάση, αποφάσιζαν να ρευστοποιήσουν τους νέους τίτλους στις 8/2/2013 θα αποκόμιζαν το 29,24% της ονομαστικής αξίας των ακυρωθέντων τίτλων και όχι 21,3%, όπως ισχυρίζονται".
Ερμηνεύοντας, τέλος, το άρθρο 4 του Συντάγματος που κατοχυρώνει την αρχή της ισότητας για τους πολίτες η απόφαση αναφέρει ότι το συγκεκριμένο άρθρο δεν επιβάλει στο Δημόσιο να επιφυλάσσει ιδιαίτερη ευνοϊκή μεταχείριση σε ορισμένους πιστωτές, ανάλογα με τα προσωπικά τους δεδομένα.
