Σήμερα στη 1 μ.μ. ξεκινά η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Τμήματος Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ στην Aίθουσα Εκδηλώσεων της "Εποχής" (Αθηνάς και Βλαχάβα 11, 3ος όροφος), που θα ολοκληρωθεί με παρουσίαση των θέσεων του τμήματος και εκλογή νέας γραμματείας. Η αρχή θα γίνει με ανοιχτή εκδήλωση με τίτλο: Δικαιώματα και Αριστερά στην εποχή των στρατοπέδων και θα ακολουθήσουν θεματικές συζητήσεις για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, την κρατική καταστολή, τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου, τα δικαιώματα των κρατουμένων, τις μειονότητες, τους αντιρρησίες συνείδησης και τα ψηφιακά δικαιώματα.
Την Κυριακή 16.3, από τις 6.00 μ.μ. και μετά στην Ανοιχτή Πόλη (Μέγαρο Ερμής - Εμμ. Μπενάκη & Ακαδημίας) διοργανώνεται ρεμπέτικο γλέντι από τη Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ μαζί με το Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ. Τα έσοδα θα διατεθούν για την οικονομική ενίσχυση και κάλυψη των εξόδων των επιζώντων από το Φαρμακονήσι.
Ζητήσαμε από μέλη του Τμήματος Δικαιωμάτων να μας γράψουν για τις θεματικές των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, των κρατουμένων, των μεταναστών και της ΛΟΑΤ κοινότητας αλλά και για την κοινοβουλευτική διεκδίκηση των δικαιωμάτων από τον ΣΥΡΙΖΑ τα τελευταία δύο χρόνια.
Δημοσθένης Παπαδάτος - Αναγνωστόπουλος: Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων στη Βουλή
Απέναντι σε μια κυβέρνηση με δεδηλωμένη, διά στόματος Μπαλτάκου, αδιαφορία για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε ο συνεπέστερος υπερασπιστής τους. Όχι μόνο μέσω του συστηματικού κοινοβουλευτικού ελέγχου, με τον οποίο ανέδειξε το χάσμα μεταξύ τυπικής νομιμότητας και της δεινής κατάστασης στην οποία βρίσκονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αλλά και με την κατάθεση προτάσεων νόμου, τη διοργάνωση διαδικασιών διαβούλευσης με θεσμικούς φορείς, κοινότητες και οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στα δικαιώματα, διαβήματα στα αρμόδια υπουργεία και επισκέψεις βουλευτών σε ένδειξη συμπαράστασης σε άτομα και κοινωνικές ομάδες που υφίστανται τη δημοκρατία της έκτακτης ανάγκης.
Τα δύο τελευταία χρόνια, λοιπόν, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ:
* Απαίτησε επανειλημμένα τη θέσπιση ανεξάρτητου από την ΕΛ.ΑΣ. οργάνου για την καταγγελία και τη διερεύνηση κρουσμάτων αστυνομικής αυθαιρεσίας, καθώς και την υπαγωγή του Γραφείου Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας σε διακομματικό κοινοβουλευτικό έλεγχο.
* Κατέθεσε πρόταση νόμου για την αντιμετώπιση των εγκλημάτων με ρατσιστικά χαρακτηριστικά επιμένοντας ότι το μείζον στην καταπολέμηση του ρατσισμού είναι η πράξη, και δη η ρατσιστική βία - όχι δηλαδή ο λόγος και το φρόνημα.
* Τεκμηρίωσε το έγκλημα των επαναπροωθήσεων, των μαζικών συλλήψεων και της παρατεταμένης διοικητικής κράτησης των μεταναστών χωρίς χαρτιά, σε εξευτελιστικές συνθήκες, σε στρατόπεδα κράτησης και κρατητήρια τμημάτων, προχωρώντας σε αναφορές στους αρμόδιους υπουργούς και τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου - αλλά και αναδεικνύοντας τις σχετικές παρεμβάσεις διεθνών οργανισμών, Ευρωπαίων επιτρόπων, αλλά και ενώσεων αστυνομικών, στον βαθμό που ιδίως η κατάσταση στα κέντρα κράτησης συνιστά απειλή και για την υγεία αστυνομικών, ενώ έδωσε τη μάχη για την υποδοχή των Σύρων προσφύγων.
* Έδωσε τη μάχη για τη διεύρυνση των θετικών διατάξεων του Μεταναστευτικού Κώδικα, για να εξασφαλιστεί η νομική τακτοποίηση δεκάδων χιλιάδων μεταναστών που ζουν και εργάζονται στη χώρα, αλλά και να αρθεί το καθεστώς ανομίας που με ευθύνη της κυβέρνησης διέπει την ιθαγένεια, έπειτα από την ακύρωση του νόμου 3838/2010 στο ΣτΕ.
* Με επισκέψεις στις περισσότερες φυλακές της χώρας και παρεμβάσεις στη διαδικασία εκπόνησης του νέου Σωφρονιστικού Κώδικα, επέμεινε ότι οι εναλλακτικές μορφές έκτισης των ποινών πρέπει να αποτελούν θεμέλιο ενός σύγχρονου σωφρονιστικού συστήματος. Επιπλέον έφερε στη Βουλή το ζήτημα του νοσοκομείου - κολαστηρίου των Φυλακών Κορυδαλλού, ζήτησε την κατάργηση της φυλάκισης ανηλίκων, τη δημιουργία μονάδων απεξάρτησης σε όλες τις φυλακές, τη μη δίωξη των χρηστών και την εξασφάλιση σίτισης, θέρμανσης και ανθρώπινων συνθηκών ατομικής υγιεινής για τους κρατούμενους.
* Υπερασπίστηκε με πρόταση νόμου το αίτημα της ΛΟΑΤ κοινότητας για επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια.
* Έφερε στη Βουλή το ζήτημα του κοινωνικού αποκλεισμού των Ρομά, δίνοντας έμφαση σε ζητήματα δημοτολογικής τακτοποίησης, στέγασης, υγειονομικής περίθαλψης και εκπαίδευσης.
Σπύρος Απέργης: Ισότιμη συμμετοχή των μειονοτήτων στην κοινωνία
Η εξασφάλιση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων από μια έννομη τάξη είναι η λυδία λίθος της αποτελεσματικής εφαρμογής των αξιών ενός δημοκρατικού κράτους δικαίου. Και ταυτόχρονα το σήμα - κατατεθέν των αξιών μιας κοινωνίας αλληλεγγύης, σε αντιπαράθεση με τη σημερινή κοινωνία της μνημονιακής βαρβαρότητας και της ξενοφοβίας, που αποκλείει από τους κόλπους της κάθε διαφορετικότητα, καταδικάζοντάς τη στην ανισότητα. Για τους λόγους αυτούς, τόσο οι Έλληνες πολίτες που είναι μέλη της μειονότητας της Θράκης (τουρκικής, τσιγγανικής ή πομακικής καταγωγής), όσο και τα μέλη άλλων μειονοτικών ομάδων, πρέπει να απολαμβάνουν τα δικαιώματα που απορρέουν από την αρχή του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού - και πρωτίστως την εξασφάλιση ίσης και πλήρους πρόσβασης στην εκπαίδευση, την υγεία και την εργασία. Έξω από τη μάχη για τα κοινωνικά δικαιώματα, η επίτευξη της πολιτικής ισότητας σε συνθήκες κρίσης είναι από επισφαλής έως ουτοπική.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα προωθήσει τη συμμόρφωση με τα διεθνή πρότυπα για την προστασία των αστικών δικαιωμάτων της μειονότητας στη Θράκη. Σε ό,τι αφορά τους Ρομά, η καταγραφή των ημινομαδικών πληθυσμών και των σκηνιτών, η δημοτολογική τους τακτοποίηση, η στέγαση, η εκπαίδευση και η υγειονομική κάλυψη είναι, σε συνθήκες κρίσης, οι σημαντικότερες προτεραιότητες. Η διοίκηση οφείλει να συζητά με τις μειονότητες, αντί να τους επιβάλλεται. Στη λογική αυτή, υποστηρίζουμε την απαγόρευση της μετεγακατάστασης ή έξωσης καταυλισμών Ρομά αν προηγουμένως δεν έχει βρεθεί κατάλληλος νέος τόπος διαμονής, όπως προβλέπει το διεθνές δίκαιο. Με παρεμβάσεις στη Βουλή και διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες, ο ΣΥΡΙΖΑ προωθεί ήδη από σήμερα μια διαφορετική λογική: αυτή της πραγματικά ισότιμης συμμετοχής των μειονοτικών ομάδων στην κοινωνική ζωή.
Αφροδίτη Μπαμπάση: Ριζική αναθεώρηση του σωφρονιστικού συστήματος
Το σωφρονιστικό σύστημα στη χώρα μας χρειάζεται ριζική αναθεώρηση, καθώς βρίσκεται στα όριά του, κυρίως λόγω του μεγάλου υπερπληθυσμού, των τραγικών συνθηκών διαβίωσης για τους κρατούμενους αλλά και της έλλειψης εξειδικευμένου επιστημονικού προσωπικού. Η αποποινικοποίηση ορισμένων αδικημάτων και ο περιορισμός της επιβολής του μέτρου της προφυλάκισης (35% των κρατουμένων σήμερα), μαζί με την επέκταση των ευεργετικών διατάξεων που ήδη υπάρχουν, όπως η ημιελεύθερη διαβίωση και η κοινωφελής εργασία έναντι του εγκλεισμού, θα βοηθήσουν σημαντικά προς αυτή την κατεύθυνση. Επιπλέον η κατάργηση των φυλακών ανηλίκων και η ανάπτυξη δομών προστασίας για τους ανήλικους παραβάτες θα συμβάλουν στην ουσιαστική επανένταξή τους στην κοινωνία: η εμπειρία, εξάλλου, δείχνει ότι οι ανήλικοι κρατούμενοι έχουν τα μεγαλύτερα ποσοστά επιστροφής στη φυλακή.
Τα τοξικοεξαρτημένα άτομα δεν έχουν θέση στη φυλακή: πρέπει να βρίσκονται εκτός, σε δομές απεξάρτησης και θεραπείας. Ούτε όμως και οι βαριά ασθενείς και οι άνθρωποι με αναπηρίες, που επίσης πρέπει να αποφυλακιστούν άμεσα. Ο θεσμός των αγροτικών φυλακών, πρωτοπόρος στην Ευρώπη και με πολλαπλά οφέλη, τόσο για τον κρατούμενο όσο και για το σωφρονιστικό σύστημα, πρέπει να ενισχυθεί και να επεκταθεί με άνοιγμα νέων αγροτικών και το παράλληλο κλείσιμο "κλειστών" φυλακών. Οι γυναίκες κρατούμενες πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους άνδρες, άρα και το δικαίωμα να εκτίουν την ποινή τους σε αγροτική φυλακή. Θυμίζουμε ότι οι κρατούμενοι έχουν κριθεί και καταδικαστεί από τη Δικαιοσύνη: δεν μπορούν να κρίνονται κάθε στιγμή της κράτησής τους, δεν μπορούν να υπάρχουν ειδικές συνθήκες κράτησης, πειθαρχικά κελιά και φυλακές υψίστης ασφαλείας. Περιστατικά κακομεταχείρισης κρατουμένων, ακόμα και βασανισμών, όπως συνέβη πρόσφατα στη φυλακή Γρεβενών, θα πρέπει να διερευνώνται από ανεξάρτητη αρχή. Και, επιτέλους, να θεσπιστεί ο Συνήγορος του Κρατουμένου με γραφεία σε κάθε φυλακή.
Τασία Χριστοδουλοπούλου: Το μεταναστευτικό συνδέεται με την ανθρώπινη ζωή και επιβίωση
Το μεταναστευτικό αποτελεί κεντρικό περιεχόμενο των επεξεργασιών και των παρεμβάσεών μας, γιατί συνδέεται με σημαντικά επίδικα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Με τον αγώνα ενάντια στον ναζισμό, τον ρατσισμό και τον εθνικισμό, τις καθημερινές μάχες ενάντια στην πολιτική των διακρίσεων, του εγκλεισμού και των αναχαιτίσεων, την υπεράσπιση διεθνών συμβάσεων προστασίας των προσφύγων που παραβιάζονται συστηματικά. Επίδικα που συνδέονται με την ανθρώπινη ζωή και την ανθρώπινη επιβίωση, εντούτοις αντιμετωπίζονται με όρους εγκλήματος.
Η κυβερνητική πολιτική μετατρέπει το μεταναστευτικό ζήτημα από παγκόσμιο και ευρωπαϊκό σε ελληνικό. Δεν το κάνει τυχαία. Το κάνει για να φορτίσει αρνητικά την ελληνική κοινωνία ενάντια στους μετανάστες και τους πρόσφυγες και να μετατρέψει τη χώρα μας σε χωροφύλακα της Ευρώπης, χτίζοντας στρατόπεδα συγκέντρωσης και εκθέτοντας τους μετανάστες σε θανάσιμους κινδύνους.
Οι φράκτες, το Λιμενικό, η Frontex, η καταστολή και κυρίως ο ανορθολογισμός με τον οποίο διαχειρίζεται η ελληνική κυβέρνηση τις μεικτές μεταναστευτικές ροές μπορεί να εξασφαλίζουν την κοινωνική συναίνεση ή την κοινωνική ουδετερότητα της πλειοψηφίας. Αλλά αυτή η πλειοψηφία ανατρέπεται όταν πεθαίνουν άνθρωποι στο Αιγαίο, όταν τα παιδιά δεύτερης γενιάς δεν παίρνουν ιθαγένεια, όταν οι μετανάστες στερούνται το δικαίωμα ψήφου.
Τα πράγματα αλλάζουν. Οι άνεργοι, και πολύ περισσότερο οι νέοι με τα πολλά προσόντα, καταλαβαίνουν ότι δεν φταίνε οι μετανάστες που χάνουν τις δουλειές τους. Οι φτωχοί καταλαβαίνουν επίσης ότι για την εγκληματικότητα δεν φταίνε οι μετανάστες, αλλά η φτώχεια. Συμβάλαμε κι εμείς σε αυτό. Και θα συνεχίσουμε, με μεγαλύτερο πείσμα.
Αντώνης Σιγάλας: Η ελληνική κοινωνία προσποιούνταν ότι δεν υπάρχουν διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου
Οι διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου ήρθαν τα τελευταία χρόνια στην επικαιρότητα περισσότερο από ποτέ. Η ελληνική κοινωνία, συντηρητική από τη φύση της απέναντι σε αυτά τα ζητήματα, τα είχε θάψει κάτω από το χαλάκι προσποιούμενη ότι δεν υπάρχουν.
Όμως η διεκδίκηση των δικαιωμάτων από τη ΛΟΑΤ κοινότητα παγκοσμίως οδήγησε και στη χώρα μας στη χειραφέτηση των συγκεκριμένων ατόμων. Η εμφάνιση πολλών και ποικίλων οργανώσεων που αναφέρονται σε διάφορες πλευρές της ΛΟΑΤ κοινότητας, καθώς και η οργάνωση των παρελάσεων υπερηφάνειας, με πολυπληθή συμμετοχή του κόσμου, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μας κάνουν να μπορούμε να μιλάμε για την εμφάνιση ενός κινήματος διεκδίκησης. Το ελληνικό κράτος δεν έχει κάνει τα απαιτούμενα βήματα προς την ικανοποίηση των αιτημάτων αυτού του κινήματος. Αντίθετα, όπως δείχνουν οι διώξεις των τρανς γυναικών στη Θεσσαλονίκη το καλοκαίρι του 2013, έχει σκληρύνει τη στάση του και αρνείται πεισματικά την οποιαδήποτε αναγνώριση δικαιωμάτων σε σεξουαλικές μειονότητες. Όμως η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για το σύμφωνο συμβίωσης καθώς και η άνοδος του φασισμού σε όλη την Ευρώπη θέτουν ξανά τα ζητήματα σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου στο προσκήνιο της πολιτικής. Για τους λόγους αυτούς για την Αριστερά σήμερα είναι ζήτημα και αξιακό αλλά και βαθιάς πολιτικής ουσίας η διεκδίκηση της άρσης των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου.
Επιμέλεια: Έλλη Ζώτου
