Ελάχιστοι παίρνουν τον δρόμο για την Τροχαία στο Ελληνικό. Τα γήπεδα τριγύρω έχουν εγκαταλειφθεί, ενώ δεν υπάρχουν σπίτια. Τελευταία, μπορεί να κολλήσεις σε κάποιο μικρό μποτιλιάρισμα. Είναι τ' αμάξια που πάνε για το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο του Ελληνικού (ΜΚΙΕ). Κάθε μέρα είναι γεμάτο από κόσμο. Χρειάστηκε να βάλει έξτρα καρέκλες, να μικρύνει τους διαδρόμους, οτιδήποτε μπορούσε για να χωρέσουν οι ασθενείς και να μη στέκονται όρθιοι. Αυτά ήταν τα εύκολα. Πάνω από τη Γραμματεία που εξυπηρετεί τον κόσμο, σε μια οθόνη παίζει ξανά και ξανά το ίδιο: "Το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού ζητάει από φαρμακοποιούς και παθολόγους να βοηθήσουν άμεσα το ιατρείο καθώς αυτό αδυνατεί να αντεπεξέλθει στις ανάγκες που έχουν προκύψει". Οι ανάγκες πολλαπλασιάζονται κάθε φορά που ανακοινώνεται το επόμενο μέτρο του υπουργείου Υγείας στο όνομα της εξυγίανσης. Η διάλυση των πολυ-ιατρείων του ΕΟΠΥΥ, η αύξηση του κόστους περίθαλψης, σε συνδυασμό με τις ελλείψεις στα νοσοκομεία, έχουν οδηγήσει τον κόσμο στην απόγνωση και στην αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων.
Τα δύο προηγούμενα χρόνια το ΜΚΙΕ είχε συνολικά 19.000 επισκέψεις. Φέτος, σε δύο μήνες έχουν γίνει ήδη 3.000. "Eδώ θα δεις από τον πιο φτωχό μέχρι τον πρώην βιομήχανο", μας λένε οι άνθρωποί του. Έξω από το ιατρείο περιμένει ο Μιχάλης Κ., πρώην ιδιοκτήτης επιχείρησης για επιδιόρθωση σκαφών, 57 χρόνων. Μέσα σε πέντε χρόνια είδε να τινάζονται όλα στον αέρα. Από μια άνετη ζωή, που περιλάμβανε ακριβά αμάξια, δικά του σκάφη και πολυτελή σπίτια με υψηλά ενοίκια, έφτασε να μην έχει τίποτα. "Είμαι άνεργος και άπορος με τέσσερα παιδιά. Η επιχείρησή μου έκλεισε όταν έπαψα να 'χω πελάτες γιατί τους ξέκαναν οι φόροι". Η περίπτωσή του είναι μία από τις εκατοντάδες που βλέπουν καθημερινά στο Ελληνικό. Ο κόσμος πάει και περιμένει για ώρες. Οι εθελοντές, αν και φτάνουν τους 250, μοιάζουν λίγοι μπροστά στις χιλιάδες ανάγκες. "Χρειαζόμαστε παθολόγους, χρειαζόμαστε φαρμακοποιούς", λένε συνεχώς στο Κοινωνικό Ιατρείο, ευελπιστώντας ότι όπως η δράση τους έφτασε από άκρη σ' άκρη έτσι κι η έκκληση που θα κάνουν θα φτάσει στ' αυτιά υποψήφιων εθελοντών.
Η Μαντώ Νικολαϊδη, ογκολόγος - παθολόγος, ξέκλεψε ένα πεντάλεπτο και μας μίλησε για τη δική της εμπειρία στο Ιατρείο τις δυο τελευταίες εβδομάδες. Άκουσε για τις ανάγκες και βλέποντας όσα συμβαίνουν γύρω της δεν δίστασε, πήρε τηλέφωνο και ενημέρωσε ότι κάθε Δευτέρα στις 5 θα πηγαίνει στο Ελληνικό. Υπόθεση όχι και τόσο απλή, δεδομένου ότι νωρίτερα εργάζεται σε νοσοκομείο. "Γνώριζα για τον χώρο κι έχω εντυπωσιαστεί από το μέγεθος της δουλειάς και την οργάνωση. Έχω εντυπωσιαστεί όμως κι από τους ανθρώπους που έρχονται. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας, αξιοπρεπείς, που έχουν πραγματικό πρόβλημα". Βλέπει περίπου 10 το δίωρο, 15 λεπτά περίπου τον καθένα, "όσο μας είχαν ορίσει τον χρόνο στο ΙΚΑ".
Οι ανάγκες είναι πολύ περισσότερες. Αντιστοιχούν στην αναμονή για ραντεβού 3 και 4 μήνες, όπως μας είπε ο Χρήστος Σιδέρης, υπεύθυνος για το οργανωτικό κομμάτι. Στο Ιατρείο υπάρχουν 3 παθολόγοι και 6 φαρμακοποιοί. "Χρειαζόμαστε τουλάχιστον τους διπλάσιους", λέει ο Χ. Σιδέρης καθώς φτάνουν στα γραφεία του φαρμακείου πάκοι από συμπληρωμένα έγγραφα. Γυναίκες, άντρες, παιδιά, ανασφάλιστοι, άποροι, μερικά από τα στοιχεία που διακρίνεις από μακριά. Κάθε φάκελος είναι απόρρητος. Κάθε φάκελος όμως κρύβει και μια λυπητερή ιστορία. "Δεν ήταν οι άνθρωποι του περιθωρίου προ κρίσης, αλλά άνθρωποι που στη θέση τους βλέπουμε τα πρόσωπά μας", λέει η Μ. Νικολαϊδη. Κι αυτοί οι άνθρωποι ζητούν την υποστήριξη, μέσα από τη φωνή του Ιατρείου. "Χάνονται ζωές επειδή δεν υπάρχει έγκαιρη και σταθερή φροντίδα. Οι γιατροί μάς λένε για ασθενείς με παρατημένο καρκίνο, καταστάσεις που διάβαζαν μόνο στα βιβλία", τονίζει ο Χ. Σιδέρης.
Το τηλέφωνο της Γραμματείας του Ελληνικού είναι 210 - 9631950, θα τους βρείτε εντός της πρώην Αμερικανικής βάσης, 200 μ. μετά την Τροχαία Ελληνικού στο αριστερό σας χέρι, ακριβώς δίπλα από το Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού. Μια βάρδια, όπως αυτή που πήρε η Μ. Νικολαϊδη, θα κάνει κάποιον να περιμένει λιγότερο.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
