Το Εθνικό Ινστιτούτο Εργασίας και Ανθρώπινου Δυναμικού (ΕΙΕΑΔ) προέρχεται ήδη από τη συγχώνευση (2011) των δύο παλαιότερων θυγατρικών του ΟΑΕΔ, που έγινε στο πλαίσιο του 1ου Μνημονίου και είχε ως διακηρυγμένο στόχο την «ορθολογική οργάνωση» του συμβουλευτικού και υποστηρικτικού έργου του υπουργείου Εργασίας και του ΟΑΕΔ.
Εν μέσω μιας ανεργίας που προσεγγίζει εξωφρενικά ποσοστά, ο «ξαφνικός θάνατος» του ΕΙΕΑΔ, το οποίο είναι ένα «εξειδικευμένο εργαλείο» του υπ. Εργασίας και του ΟΑΕΔ και που έχει ως αποστολή να εκπονεί και να υλοποιεί πολιτικές και προγράμματα στήριξης της απασχόλησης και της ανάσχεσης της ανεργίας, είναι πολιτικά και κοινωνικά παράλογος.
Αυτή τη στιγμή 67 επιστήμονες και εξειδικευμένοι εργαζόμενοι υλοποιούν κοινοτικό πρόγραμμα στήριξης της απασχόλησης ύψους 200 εκατ. ευρώ για 14.000 μικροεπιχειρήσεις και 100.000 εργαζόμενους σε αυτές. Μπορούν να κάνουν πολύ περισσότερα.
Θυσιάζονται όμως, μόνο και μόνο για να συμπληρώσουν τον μνημονιακό στόχο των 4.000 απολύσεων του 2013, ενώ οι μελέτες και τα προγράμματα του ΕΙΕΑΔ θα εκχωρηθούν (με ενδιάμεσο τον ΟΑΕΔ) σε ιδιώτη - εργολάβο. Αυτό είναι το "success story", του νεοφιλελευθερισμού.
