Διπλώματα ευρεσιτεχνίας που καθιστούν απρόσιτες νέες θεραπείες για τον ιό HIV, καταδικάζουν οι Γιατροί χωρίς Σύνορα. Επισημαίνουν ότι, παρά τη μείωση του κόστους των βασικών αντιρετροϊκών αγωγών, οι φαρμακευτικές αγωγές για τους ασθενείς που βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο της νόσου, όσο διαρκούν τα δικαιώματα της πατέντας τους, είναι απρόσιτες στις πιο φτωχές χώρες.
Η τιμή των αντιρετροϊκών αγωγών πρώτης και δεύτερης γραμμής μειώθηκαν κατά 29 και 28% από το 2012, αλλά οι αγωγές της τρίτης γραμμής -που προορίζονται για τους ασθενείς των οποίων η νόσος ανιχνεύθηκε πολύ αργά ή γι' αυτούς που οι πρώτες αγωγές αποδείχτηκαν μη δραστικές- είναι 15 φορές ακριβότερες. "Η τιμή τους είναι υπερβολικά υψηλή εξαιτίας των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας", σχολίασε η οργάνωση των γιατρών στη σύνοδο της Διεθνούς Εταιρείας για το AIDS στην Κουάλα Λουμπούρ.
Παρ' ότι, λοιπόν, το κόστος για την πρώιμη έναρξη μιας τριπλής θεραπείας ανέρχεται στα 139 δολάρια ετησίως ανά άτομο, από 172 δολάρια που ήταν πέρυσι, και η τιμή ενός βασικού αντιρετροϊκού φαρμάκου δεύτερης γραμμής είναι 303 δολάρια, μια αγωγή "ύστατης λύσης" φτάνει τουλάχιστον στα 2.000 δολάρια στις φτωχές χώρες! Ενδεικτικά, στην Αρμενία, ένα μόνο αντιρετροϊκό στοιχίζει 13.000 δολάρια. Δεδομένου ότι χρειάζονται τρία ή τέσσερα για αποτελεσματική θεραπεία, το ποσό εκτοξεύεται σε δυσθεώρητα για την πλειονότητα του κόσμου ύψη.
Παρ' όλα αυτά, η πρόοδος είναι εμφανής. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το 2012, 9,7 εκατομμύρια άνθρωποι λάμβαναν αντιρετροϊκή θεραπεία στις χώρες μικρού ή μεσαίου εισοδήματος, έναντι 300.000 το 2002, ενώ το 2012 1,6 εκατομμύρια περισσότεροι ασθενείς συμμετείχαν στις θεραπείες σε σχέση με το 2011.
"Σήμερα περί τα 10 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν πρόσβαση στη σωτήρια θεραπεία", είπε ο εκτελεστικός διευθυντής του κοινού προγράμματος του ΟΗΕ για τον ιό HIV/AIDS, Μισέλ Σιντιμπέ, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι πρέπει "να εγγυηθούμε για το σύνολο των 26 εκατομμυρίων ατόμων, που μπορούν να επωφεληθούν από τη θεραπεία, να έχουν πρόσβαση σε αυτή".
