Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τις παράνομες καταβολές ευρωπαϊκών επιδοτήσεων σε μη δικαιούχους μέσω εικονικών δηλώσεων βοσκοτόπων, ήταν μόνο η αρχή. Μετά τα εικονικά βοσκοτόπια, στο μικροσκόπιο των ευρωπαϊκών εισαγγελικών Αρχών φαίνεται πως θα βρεθούν και εικονικά ζώα και εικονικές σφαγές που δηλώνονταν, κάτι που οδήγησε επίσης σε κατασπατάληση ιλιγγιωδών ποσών. Η ΑΥΓΗ της Κυριακής φέρνει στο φως της δημοσιότητας μία ενδεικτική περίπτωση για την οποία υπήρξαν αποφάσεις της Δικαιοσύνης που μιλούσαν ξεκάθαρα για εικονικά ζώα και εικονικές σφαγές, ωστόσο γενικότερη έρευνα δεν διατάχθηκε ποτέ μέχρι σήμερα.
Η υπόθεση ξεκίνησε ως εργατική διαφορά, όταν εργαζόμενοι σφαγείου στη Βόρεια Ελλάδα κατήγγειλαν ότι για δεκαετίες αμείβονταν με το κομμάτι σε παρανόμως χαμηλό ύψος, μολονότι υπογραφόταν Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας η οποία κηρυσσόταν υποχρεωτική, ορίζοντας πολύ υψηλότερο ύψος ελάχιστων αμοιβών. Επίσης, οι εργαζόμενοι βρέθηκαν απολύτως εκτεθειμένοι όταν, με την αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος στο σφαγείο, απολύθηκε το σύνολο του προσωπικού χωρίς αποζημίωση. Για τη μη εφαρμογή της Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας είχαν καταθέσει αγωγή διεκδικώντας τη διαφορά ανάμεσα στις πραγματικές αμοιβές που λάμβαναν και σε αυτές που όριζε η σύμβαση, η οποία θα έπρεπε να εφαρμόζεται, ενώ ταυτόχρονα προσέφυγαν δικαστικά και κατά των απολύσεων. Στα πολλά δικαστήρια που ακολούθησαν -η υπόθεση έφτασε ως τον Άρειο Πάγο- δεν δικαιώθηκαν, καθώς αντιμετωπίστηκαν ως εργολάβοι, αν και, σύμφωνα με νομοθετικές διατάξεις που υπήρχαν από την περίοδο ΣΥΡΙΖΑ, στην περίπτωση εργαζομένου με σύμβαση έργου που κόβει αποδείξεις για πάνω από εννέα μήνες στον ίδιο εργοδότη αποκρύπτεται συνεχόμενη εξαρτημένη σχέση εργασίας.
Ομως δεν έφτανε που για χρόνια οι εργαζόμενοι υποαμείβονταν, δεν λάμβαναν τα νόμιμα που ορίζονταν από την Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και βρέθηκαν να αναζητούν το δίκιο τους στα δικαστήρια, επιχειρήθηκε από την πλευρά της εργοδοσίας να παρουσιαστούν ότι δεν κολλούσαν τα ένσημα και δεν πλήρωναν τις ασφαλιστικές εισφορές που έπρεπε. Γι’ αυτή την -κακουργηματικού τύπου- κατηγορία αξιοποιήθηκαν έγγραφα με διάτρητα στοιχεία, που δεν έπεισαν όμως τα δικαστήρια και αθωώθηκαν πανηγυρικά. Στα ποινικά δικαστήρια η εργοδοσία και οι μάρτυρές της καταδικάστηκαν κατά περίπτωση για μια σειρά από κατηγορίες (π.χ., επιθέσεις σε εργαζόμενους, ψευδή καταμήνυση, απειλή, ψευδή ένορκη κατάθεση κ.ά). Αντιθέτως, σε όλα τα ποινικά δικαστήρια εναντίον τους οι εργαζόμενοι και οι μάρτυρές τους, που μιλούσαν για καταστρατήγηση της εργατικής νομοθεσίας και για εικονικά ζώα και εικονικές σφαγές, αθωώθηκαν.
Μια εργατική διαφορά που έβγαλε... λαβράκι
Τα εικονικά ζώα και οι εικονικές σφαγές αποκαλύφθηκαν τυχαία όταν η νομική ομάδα που εκπροσωπούσε τους εκδοροσφαγείς μελετούσε τα στοιχεία της δικογραφίας και διαπίστωσε ότι δεν υπολογιζόταν σωστά ο αριθμός των ζώων που είχαν σφάξει. Επίσης, σε αντιπαραβολή που έκανε μεταξύ του δελτίου που τηρούσαν οι εργαζόμενοι για να πληρώνονται τα ένσημά τους με τα αντίστοιχα έγγραφα του σφαγείου διαπίστωσε ότι εμφανίζονταν περισσότερα ζώα από αυτά που είχαν πραγματικά σφαγεί. Επρόκειτο, όπως καταγγέλλεται, για ζώα εικονικά, που υπήρχαν μόνο στα χαρτιά του σφαγείου και εξαφανίζονταν με εικονικές σφαγές.
Η έρευνα μάλιστα, όπως πληροφορείται η ΑΥΓΗ της Κυριακής, αποκάλυψε, εκτός από τα εικονικά ζώα που εξαφανίζονταν με εικονικές σφαγές, και ζώα που εμφανίζονταν να σφάζονται σε μια περιοχή να «ανασταίνονται» σε μια άλλη, να σφάζονται εν συνεχεία σε μια τρίτη, κι αυτό να συνεχίζεται για καιρό… Επίσης, υπάρχει αγελάδα 5 τόνων που χαρακτηρίστηκε... μοσχαράκι επειδή είχε καλύτερη τιμή, αγελάδα που καταγράφηκε ως ταύρος και λιθουανικό σφάγιο που έφερε ελληνικό σκουλαρίκι. Οι δε έλεγχοι που γίνονταν, σύμφωνα με καταγγελίες, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ούτε καν υποτυπώδεις.
Μια έρευνα που δεν ξεκίνησε ποτέ
Τις πρακτικές αυτές βεβαίωνε πολλαπλώς και με καταθέσεις ενώπιον των Αρχών στέλεχος που βρισκόταν σε θέση ευθύνης στο σφαγείο. Στο πλήθος των δικαστικών διαδικασιών εκατέρωθεν που ακολούθησε, οι εργαζόμενοι κάθε φορά που αθωώνονταν σε μήνυση που κατατίθετο σε βάρος τους επειδή μιλούσαν για εικονικά ζώα και εικονικές σφαγές περνούσαν στην «αντεπίθεση». Έτσι, υπάρχουν καταδικαστικές αποφάσεις σε βάρος της εργοδοσίας τόσο για ψευδή καταμήνυση των εργαζομένων όσο και για τους ισχυρισμούς τους πως δεν υπήρχαν εικονικά ζώα και εικονικές σφαγές.
Το αξιοσημείωτο είναι ότι, ενώ υπήρχαν στοιχεία, μαρτυρίες, δικαστικές αποφάσεις που αναγνώριζαν τις πρακτικές που ακολουθούνταν, όλα αυτά δεν ήταν αρκετά για να διαταχθεί αυτεπάγγελτη έρευνα για τη διερεύνηση των καταγγελιών. Οπότε, μπορεί να αναλογιστεί κανείς το μέγεθος της κατάχρησης που υπήρξε με δεδομένο ότι η υπόθεση κρατά εδώ και 14 χρόνια τουλάχιστον. Βέβαια, ό,τι δεν έκαναν οι ελληνικές δικαστικές Αρχές δεν αποκλείεται να βρεθεί -αν δεν έχει βρεθεί ήδη- στο μικροσκόπιο των ευρωπαϊκών εισαγγελικών Αρχών.
Φτάνοντας στο σήμερα, έπειτα από δεκάδες δικαστικές αποφάσεις και άλλες που ακόμη εκκρεμούν, από τους 25 εργαζόμενους που τότε είχαν αγωνιστεί για να βρουν το δίκιο τους και έπεσαν πάνω σε ηχηρές αποκαλύψεις, σήμερα άλλοι έχουν συνταξιοδοτηθεί και άλλοι απασχολούνται σε διαφορετικά αντικείμενα.
«Έχει διασπαθιστεί τεράστιος πλούτος»
Ο Αναστάσιος Παπαγγέλλου, δικηγόρος των εργαζομένων, μιλώντας στην ΑΥΓΗ της Κυριακής τονίζει το μεγάλο πρόβλημα που συνεχίζει να ταλαιπωρεί εργαζόμενους εκδοροσφαγείς που στην πλειονότητά τους δεν αμείβονται με την Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας αν και είναι μέλη της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Κρέατος. «Δεν έχει κανένα νόημα η Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, που κηρύσσεται και υποχρεωτική, όταν δεν εφαρμόζεται στο σύνολο των εργαζομένων στον κλάδο» υπογραμμίζει, επισημαίνοντας ότι απαιτείται νομοθετική ρύθμιση και γι’ αυτή την κατηγορία εργαζομένων όπως και για τους φορτοεκφορτωτές/ναυτεργάτες στα λιμάνια και για τους εργαζόμενους στους μαζικούς χώρους στάθμευσης.
Σε σχέση με τις σκανδαλώδεις πρακτικές που καταγγέλλονται, ο ίδιος αναφέρει: «Όλα αυτά τα χρόνια φωνάζουμε και αποδεικνύουμε στα δικαστήρια αυτό το οποίο τώρα ανακαλύπτει η κοινή γνώμη έπειτα από παρέμβαση της Ευρωπαίας εισαγγελέως. Υπήρχαν στη διάθεση της ελληνικής Πολιτείας μέχρι και αποφάσεις που μιλούσαν ξεκάθαρα για εικονικά ζώα και για εικονικές σφαγές». «Τα ανύπαρκτα βοσκοτόπια σίτιζαν ανύπαρκτα ζώα, τα οποία εξαφανίζονταν με ανύπαρκτες σφαγές. Για όλα αυτά υπήρξαν κοινοτικές ενισχύσεις δισεκατομμυρίων που θα πρέπει οπωσδήποτε να διαλευκανθούν, καθώς έχει διασπαθιστεί τεράστιος πλούτος. Ελπίζουμε πως θα ζητηθούν από αυτούς που τα έχουν ενθυλακώσει, όχι από τον Έλληνα πολίτη» υπογραμμίζει καταληκτικά.
