Τη νυχτερινή φωτεινότητα της Γης καταγράφουν από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 δορυφόροι οι DMSP-OLS και VIIRS/Suomi NPP, με τα δεδομένα να συμβάλλουν στη χαρτογράφηση της εξάπλωσης των πόλεων και των βιομηχανικών περιοχών.
Παράλληλα, καταγράφουν, όμως και τη φωτορύπανση, πρόβλημα που όλο και μεγεθύνεται με σοβαρές επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα αλλά και στην ένταση της κλιματικής κρίσης μέσω της υπέρμετρης κατανάλωσης ενέργειας.
Όπως αναφέρει το climatebook, οι τάσεις αναδεικνύουν το μέγεθος του προβλήματος της φωτορύπανσης καθώς:
1] Περίπου 80–90% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει κάτω από ουρανούς επηρεασμένους από τεχνητό φως
2] Στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, το ποσοστό αγγίζει το 99%
3] Η φωτορύπανση αυξάνεται κατά 2% ετησίως, με τη συνολική φωτεινότητα να αυξάνεται κατά 1.8%
4] Σύμφωνα με δεδομένα από το πρόγραμμα Globe at Night, η αύξηση φτάνει το 9.6% τον χρόνο παγκοσμίως.
Παρόλο που οι πόλεις καλύπτουν μόνο περίπου το 30% της ξηράς, ευθύνονται για το 70% της κατανάλωσης ενέργειας και τη μεγάλη πλειονότητα της φωτορρύπανσης, αναφέρεται στο δημοσίευμα.
Ο τεχνητός φωτισμός είναι χρήσιμος και αναγκαίος, αλλά η υπερβολική και αλόγιστη χρήση του επιβαρύνει το περιβάλλον και τα οικοσυστήματα. Ιδιαίτερα σε αγνές περιοχές όπως τα δάση και οι ορεινές ζώνες, όπου η φυσική σκοτεινότητα παίζει βασικό ρόλο στην ισορροπία της φύσης και στη διαβίωση των άλλων ζώων του πλανήτη Γη.
