Ο φυσικός του χώρος από τότε που θυμάται τον εαυτό του ο Θεόκλητος Μήτσος είναι το χωράφι. Το σπέρνει και το θερίζει εδώ και τριάντα χρόνια. Ποτέ του δεν έγινε πλούσιος και συνάντησε τις γνωστές αντιξοότητες, ωστόσο επέμεινε στη σχέση του με τη γη. Βάσισε τη ζωή του στη σοδειά της. Και ως έναν βαθμό τα κατάφερε. Τα παιδιά του σπούδασαν και ακολούθησαν τον δικό τους δρόμο.
Ο Θεόκλητος ζει στη Νεάπολη Αιτωλοακαρνανίας, ένα χωριό 1.300 κατοίκων λίγο έξω από το Αγρίνιο, το οποίο συνεχίζει να στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στη γεωργία. Ενώ μιλάμε, μόλις έχει ξαποστάσει στο καφενείο μαζί με τρεις φίλους του αγρότες. Πριν τους διακόψω τηλεφωνικά, συζητούσαν το ενδεχόμενο να κινηθούν νομικά εναντίον του ΟΠΕΚΕΠΕ λόγω του σκανδάλου διαφθοράς. «Δεν μας προστάτεψε από αυτούς τους απατεώνες» εξηγεί στην ΑΥΓΗ της Κυριακής.
Αυτός και οι φίλοι του ανήκουν σ’ εκείνους τους αγρότες που στερήθηκαν την τελευταία πενταετία μέρος των χρημάτων που δικαιούνταν εξαιτίας των μεγάλων ποσών που μπόρεσαν να καταχραστούν οι επιτήδειοι μέσω των πλαστών ΑΦΜ. «Εμείς δεν έχουμε κάνει ποτέ παρανομία ούτε έχουμε δηλώσει κάτι παράτυπα. Έχουμε χωράφια με συμβόλαια από τους πατεράδες μας». Παρατήρησαν ωστόσο ότι, ενώ δεν είχαν καμία μεταβολή στα δέντρα και στη γη που κατείχαν, η επιδότηση είχε αρχίσει σταδιακά να μειώνεται. «Εγώ έπαιρνα περίπου 3.200 ευρώ τον χρόνο. Το ποσό όμως ξεκίνησε να κατρακυλά από το 2019. Πρώτα τα 3.200 έγιναν 2.900. Την άλλη τη χρονιά έγιναν 2.700. Την άλλη τη χρονιά έπεσαν στα 2.200, μέχρι που κατέληξαν στα 2.000 ευρώ» λέει ο Θεόκλητος.
Αρχικά νόμιζαν πως πρόκειται για χρήματα που πλήρωναν συνολικά ως αγρότες για πρόστιμα που επέβαλλε η Ευρωπαϊκή Ένωση. «Αφού για εμάς τα πράγματα είναι στάνταρ. Έχω 480 ρίζες με ελιές, συμβόλαιο με τον πατέρα μου για το κτήμα, αρδευόμενο, με όλα τα χαρτιά. Έχω επίσης 17 στρέμματα χωράφι που βάζω καλαμπόκι κι είναι κι αυτό από τον πατέρα μου με συμβόλαιο» μας λέει. Κανείς δεν είχε μπει στον κόπο να τους δώσει μια εξήγηση, έστω για να τηρηθούν τα προσχήματα. Μέχρι που οι αποκαλύψεις τους βοήθησαν να βγάλουν επιτέλους το συμπέρασμα: «Μειώνονταν τα δικά μας τα χρήματα για να τα παίρνουν αυτοί»…
Οι έλεγχοι του 2017 και ο Αχελώος που δεν πλημμύριζε για όλους
Στο καφενείο του χωριού οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω από το συγκεκριμένο θέμα. Ακούγεται ότι δηλώθηκε σαν βοσκοτόπι ακόμη και ο χώρος του αεροδρόμιου της πόλης. Είτε είναι αληθές είτε όχι, στα μάτια τους δείχνουν τα πάντα πιθανά. Άλλωστε στο παρελθόν είχαν παρατηρήσει ξανά ύποπτα φαινόμενα. «Δεν μπορεί κάθε χρόνο να πλημμυρίζει ο Αχελώος και να παίρνουν επιδότηση μόνο συγκεκριμένα άτομα. Δεν γίνεται να πλημμυρίζει το ποτάμι μόνο γι’ αυτούς!» παρατηρεί ο Θεόκλητος.
Επίσης το 2017, στο γειτονικό χωριό Λεπενού ο Θεόκλητος θυμάται ότι είχε διαπιστωθεί έπειτα από έλεγχο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης μεγάλη απάτη με βοοειδή. Κλιμάκιο αποτελούμενο από δεκάδες ελεγκτές είχε διαπιστώσει ότι, αντί για 14.000 βοοειδή που ήταν δηλωμένα, υπήρχαν στην πραγματικότητα μόλις 2.800. Η διαφορά είναι ότι τώρα, χωρίς την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, δεν θα μπορούσε ποτέ να εντοπιστεί μια αντίστοιχη απάτη, πόσο μάλλον να αποκαλυφθεί ένα ολόκληρο κύκλωμα.
«Τι άλλο να κάνω; Να πάω ντελιβεράς στα πουρνάρια;»
Οι συνέπειες είναι οδυνηρές για τον απλό αγρότη. «Στα πέντε χρόνια μου κόψανε 5.000 ευρώ. Τι έπρεπε να κάνω; Από πού να τα βρω εγώ; Τι άλλη δουλειά μπορώ να κάνω σε ένα χωριό; Να πάω να γίνω ντελιβεράς στα πουρνάρια;».
«Έχω το σπίτι μου σε fund. Με τι να το πληρώσω; Με τα 2.500 ευρώ επιδότηση τον χρόνο που έπαιρνα ή τα 5.000 που μπορεί να έβγαζα από τη δουλειά, αλλά τα έδινα για να σπουδάσω τα παιδάκια μου; Γονατίσαμε για να επιβιώσουν εκείνα πρώτα» συνεχίζει ο Θεόκλητος εμφανίζοντας με την περιγραφή του και την άλλη πλευρά του σκανδάλου.
Τα χρήματα που στερήθηκε, λίγα ενδεχομένως για κάποιον που επωφελήθηκε παράνομα από την επιδότηση, ήταν αρκετά για τον ίδιο ώστε να μην μπορεί να αντεπεξέλθει στις δόσεις του χρέους του. Σε ηλικία 63 ετών, έπειτα από τόσα χρόνια κόπου σε ένα από τα πιο επίπονα επαγγέλματα, κινδύνευσε για πρώτη φορά με απόπειρα έξωσης, η οποία πάντως δεν ολοκληρώθηκε γιατί κερδήθηκε δικαστική απόφαση που του επιτρέπει προσωρινά να παραμείνει στο σπίτι του.
«Μας προσβάλλανε μπροστά στα παιδιά μας εκείνοι που έκλεβαν»
Η κόρη του προσφέρθηκε να τον βοηθήσει. Θέλει να τον αποτρέψει από το να προσφύγει δικαστικά για την επιδότηση προκειμένου να αποφύγει μια νέα ταλαιπωρία. Το ζήτημα όμως για τον ίδιο είναι πρώτα και κύρια ηθικό. «Ξέρεις τι λάσπη έχουμε φάει; Μας έλεγαν “έχετε μείνει πίσω εσείς γιατί είστε ανίκανοι”. Και τελικά αυτοί που μας έλεγαν ότι δεν ξέρουμε και δεν μπορούμε ήταν τα κλεφτρόνια. Μας προσβάλλανε στα παιδιά μας, στις οικογένειές μας. “Μπαμπά, γιατί δεν μπορείς να εξυπηρετήσεις το σπίτι και ο άλλος το εξυπηρετεί; Γιατί δεν ξέρεις να δουλέψεις”. Δεν καταλάβαιναν τα παιδιά ότι εδώ τρέχει κάτι βαθύτερο. Ξέρεις τι πράγμα είναι να σε ρωτάει το παιδί σου “μπαμπά, γιατί δεν έχουμε να πάμε να σπουδάσουμε και το άλλο παιδί μπορεί κανονικά; Την ίδια δουλειά κάνετε με τον μπαμπά του”. Πού να ξέρει το παιδί ότι αυτά είναι κλεφτρόνια; Έχω θυμό μέσα μου, κατάλαβες;»
