Νέα «επιτυχία» του υπουργείου Μεταφορών, που κατάφερε να παραπεμφθεί η χώρα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, καθώς δεν εφάρμοσε την Οδηγία για τον ενιαίο ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό χώρο, η οποία περιλαμβάνει διασφαλίσεις για τη διαφάνεια στην υλοποίηση των σιδηροδρομικών έργων.
Παρά το γεγονός ότι η Επιτροπή είχε κινήσει τη διαδικασία επί παραβάσει κατά της Ελλάδας τον Δεκέμβριο του 2020 και είχε αποστείλει κατόπιν αιτιολογημένη γνώμη τον Δεκέμβριο του 2021, το υπουργείο Μεταφορών τα αγνόησε παντελώς και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να μην τηρεί τις προδιαγραφές που προβλέπει η Οδηγία 2012/34/Ε.Ε. στον σιδηρόδρομο. Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο αυτής, η χώρα όφειλε να εξασφαλίσει συμβατική συμφωνία μεταξύ της εθνικής αρμόδιας Αρχής και του ΟΣΕ και τη δημοσίευσή της ακολούθως εντός ενός μήνα προκειμένου να εξασφαλιστούν αξιόπιστοι και διαφανείς οροί στην υλοποίηση των έργων σιδηροδρομικής υποδομής. Ωστόσο, σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εξακολουθεί να λείπει τέτοιου είδους συμφωνία.
Κατά την Κομισιόν, η σύναψη και δημοσίευση της εν λόγω συμφωνίας κρίνεται εξαιρετικά σημαντική για τη διαφάνεια των επικείμενων έργων στο δίκτυο σιδηροδρομικής υποδομής. Η συμφωνία θα πρέπει να περιέχει ουσιαστικές διατάξεις, όπως σε σχέση με το ύψος των κονδυλίων που διατίθενται για τις υπηρεσίες υποδομής, καθώς και στόχους επιδόσεων προσανατολισμένους στους χρήστες (επί παραδείγματι, ταχύτητα γραμμής, ικανοποίηση πελατών ή προστασία του περιβάλλοντος).
Οι συμφωνίες αυτού του τύπου επίσης καλύπτουν όλες τις πτυχές διαχείρισης της υποδομής, τις οικονομικές υποχρεώσεις του κράτους-μέλους, τις απαιτήσεις αποδοτικότητας για τον διαχειριστή υποδομής, τις υποχρεώσεις υποβολής αναφορών και τους κανόνες για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης και σοβαρών διαταραχών σε λειτουργίες. Περιλαμβάνουν δε διορθωτικά μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται σε περίπτωση που ένα από τα μέρη παραβαίνει τις συμβατικές του υποχρεώσεις ή, σε εξαιρετικές περιστάσεις, σε περίπτωση που επηρεάζεται η διαθεσιμότητα δημόσιας χρηματοδότησης. Προσδιορίζουν, τέλος, ένα πενταετές χρηματοδοτικό πλαίσιο για την κατασκευή, την αναβάθμιση και τη συντήρηση της σιδηροδρομικής υποδομής, το οποίο καθιστά προβλέψιμη τη δημόσια χρηματοδότηση.
Ετσι, μετά τη συνεχή στάση άρνησης του υπουργείου Μεταφορών να λύσει το ζήτημα ύστερα και από την έναρξη της διαδικασίας επί παραβάσει, η Κομισιόν αποφάσισε τελικά να παραπέμψει την Ελλάδα στο δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο της δημιουργίας ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου.
