Η αδυναμία μετακίνησης και μετάβασης στην εργασία λόγω των καιρικών συνθηκών και όχι λόγω υπαιτιότητας του εργαζόμενου δεν επηρεάζει το δικαίωμά τους να εισπράξουν κανονικά τις αποδοχές τους για την ημέρα ή τις ημέρες αυτές, τονίζει το Κέντρο Πληροφόρησης Εργαζομένων & Ανέργων της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ).
Πιθανή διακοπή συγκοινωνιών ή/και επικινδυνότητα των δρόμων, τόσο των κεντρικών οδικών αρτηριών όσο και των μικρότερων, εξαιτίας της σφοδρής χιονόπτωσης και του παγετού, της χαμηλής ορατότητας, κτλ., αποτελεί τυπική περίπτωση «σπουδαίου λόγου» που δικαιολογεί, σύμφωνα με την καλή πίστη, τη μη παροχή της εργασίας, όπως διευκρινίζεται.
Η κρίσιμη λεπτομέρεια που υπογραμμίζεται είναι ότι θα πρέπει να έχει προηγηθεί τουλάχιστον δεκαήμερη πραγματική εργασία στον εργοδότη τους.
Σε αυτή την περίπτωση, θεμελιώνεται δικαίωμα στις αποδοχές της ημέρας κακοκαιρίας εφόσον η επιχείρηση λειτούργησε κανονικά και ο εργαζόμενος δεν κατόρθωσε παρά την προσπάθειά του να μεταβεί στην εργασία του.
Το δικαίωμα στις αποδοχές διατηρείται και όταν η επιχείρηση δεν λειτούργησε κανονικά, επειδή ο εργοδότης διέκοψε τη λειτουργία της χωρίς να λάβει τα απαιτούμενα «μέτρα άκρας επιμέλειας και σύνεσης». Έτσι, όπως τονίζει το ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ, αν ένας εργαζόμενος δεν μπόρεσε να πάει στην εργασία του και ο εργοδότης διέκοψε την λειτουργία της την ημέρα της κακοκαιρίας εκτιμώντας π.χ. ότι δεν θα υπάρχει πελατεία ή προσέλευση των εργαζομένων, ο εργαζόμενος δικαιούται κανονικά αποδοχές για την συγκεκριμένη ημέρα.
Υπογραμμίζεται εξάλλου ότι αντίθετα, δεν υπάρχει από καμία από τις δύο πλευρές υποχρέωση προς την άλλη, όταν η ασυνήθης χιονόπτωση καθιστά αντικειμενικά αδύνατη την λειτουργία της επιχείρησης.
Ξεκαθαρίζεται επίσης ότι ο εργοδότης δεν μπορεί μονομερώς να χρεώσει ημέρα κανονικής άδειας σε εργαζόμενο μία ημέρα κατά την οποία λόγω ακραίων καιρικών συνθηκών δεν μπορεί να μεταβεί στην εργασία του.
