ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
Γλώσσα στον ανταγωνισμό και την κρίση βγάζουν αλληλέγγυοι και άνεργοι. Μελισσοκόμος από την Αττική χάρισε κυψέλες και σμήνη μελισσών στην ομάδα ανέργων Περβολάρηδες που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη, ώστε τα μέλη της να ασκήσουν το επάγγελμα. Η ομάδα δημιουργήθηκε πριν δύο χρόνια από ανέργους που ήθελαν να κάνουν κάτι ώστε να αντιμετωπίσουν τόσο την ανεργία όσο και τη ψυχοφθόρο απραξία.
Ξεκίνησαν να καλλιεργούν ένα χωράφι μέσα στην πόλη και σταδιακά επεκτείνονται και σε άλλους τομείς, όπως η τυροκομία και η μελισσοκομία. Βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν είναι η έλλειψη πόρων και εξοπλισμού, καθώς η λογική της ομάδας είναι να μην βγάζει λεφτά από τα προϊόντα που παράγει. Από την παραγωγή η ομάδα καλύπτει μόνο τις ανάγκες των οκτώ μόνιμων μελών της και όσα προϊόντα περισσεύουν ανταλλάσσονται με προϊόντα άλλων παραγωγών.
"Οι δύο από εμάς έχουμε μελίσσια. Θέλαμε αυτή την τεχνογνωσία να τη μεταδώσουμε και σε μέλη μας και σε άλλους ανέργους. Οπότε ζητήσαμε βοήθεια μέσα από την ομάδα τροφής της Αλληλεγγύης για Όλους" λέει στην "Α" ο Φίλιππος Πολατσίδης, μέλος των Περβολάρηδων. Η Αλληλεγγύη για Όλους μέσω των Αγορών Χωρίς Μεσάζοντες, που έχουν εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα, μπόρεσε να έρθει σε επαφή με μελισσοκόμους. Ο Πάνος Μουρίκης ήταν ένας από αυτούς, εκφράζοντας από την αρχή τη διάθεση να βοηθήσει με "όποιον τρόπο μπορεί".
Ένας από τους βασικούς λόγους είναι η πίστη του στη δύναμη της αλληλεγγύης, από την οποία έχει στηριχθεί και ο ίδιος. "Οι αγορές χωρίς μεσάζοντες μας έχουν βοηθήσει ουσιαστικά. Μπορούμε να διαθέτουμε τα προϊόντα μας σε καλύτερες τιμές και πληρωνόμαστε στην ώρα μας, κάτι που δεν συμβαίνει όταν υπάρχουν μεσάζοντες... Καταφέραμε έτσι να αυξήσουμε τα μελίσσια, ενώ παράλληλα διατίθεται ένα ποσοστό των προϊόντων σε άπορες οικογένειες".
Ο πιθανός ανταγωνισμός δεν λειτούργησε ανασταλτικά. Το τελευταίο πρόβλημα για τον κλάδο, σύμφωνα με τον Π. Μουρίκη είναι "οι νέοι μελισσοκόμοι". Όπως λέει, "το κόστος παραγωγής, οι εξευτελιστικά χαμηλές τιμές στις οποίες αναγκάζονται να δίνουν τα προϊόντα (εξαίρεση αποτελούν οι Αγορές Χωρίς Μεσάζοντες), οι αλλοπρόσαλλες καιρικές συνθήκες και η παράνομη ελληνοποίηση προϊόντων" αποτελούν τα ζητήματα που επείγει να αντιμετωπιστούν, καθώς "χώρος υπάρχει για όλους". Από την άλλη τονίζει ότι εξίσου σημαντική με τη βοήθεια στους ανέργους είναι η "αναγέννηση" των κινημάτων, ώστε να διεκδικηθούν συνολικά καλύτερες εργασιακές συνθήκες.
"Οι άνεργοι μαζί με τους αλληλέγγυους προσπαθούν να κάνουν μια νέα αρχή. Η βοήθεια που δεχόμαστε είναι πολύ σημαντική για να σταθούμε στα πόδια μας" τονίζει ο Φ. Πολατσίδης. Το εγχείρημα στήριξε έμπρακτα επίσης ομάδα Ελλήνων μεταναστών που μένουν στη Φρανκφούρτη και έμαθαν για το έργο του. "Μας προσέφεραν ένα ποσό με το οποίο μπορέσαμε να αγοράσουμε εξοπλισμό προστασίας για τη μελισσοκομία και μεταχειρισμένο μεγάλο ψυγείο για την τυροκομία".
Την ίδια στιγμή οι Περβολάρηδες δίπλα στο χωράφι τους έχουν "κόμβο αλληλεγγύης" και σιτίζουν 30 οικογένειες τον μήνα. Επίσης κάθε Νοέμβριο και Δεκέμβριο κάνουν την αλληλέγγυα συγκομιδή ελιάς, η οποία γίνεται σε εγκαταλελειμμένα χωράφια σε συνεννόηση με τους ιδιοκτήτες, οι οποίοι δεν μπορούν να τα συντηρήσουν.
Το μήνυμα που στέλνεται από τα Δερβενοχώρια Αττικής μέχρι την Κατερίνη, όπου βρίσκονται τα μελίσσια του Π. Μουρίκη και των Περβολάρηδων και από τη Θεσσαλονίκη μέχρι τη Φρανκφούρτη είναι ότι η ταξική αλληλεγγύη εκμηδενίζει τις χιλιομετρικές αποστάσεις, ενώνει εγχειρήματα και ανθρώπους, δυναμώνει την αντίσταση στη λιτότητα.
