Η υπόθεση της «Πανγαίας» είναι, ασφαλώς, αποκαλυπτική για το πώς διατίθεται το τραπεζικό χρήμα, ένα ελάχιστο παράδειγμα για το πώς οι ελληνικές τράπεζες έφτασαν στο χείλος του γκρεμού. Λίγους μήνες προτού προχωρήσει η υπόθεση, η ΕΤΕ είχε πραγματοποιήσει σε ανακεφαλαιοποίηση ύψους ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, στο οποίο συνέβαλαν και μικροκαταθέτες. Εν συνεχεία, η διοίκηση Τουρκολιά χορήγησε το δάνειο υπό τους συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις. Ένα δάνειο που ανερχόταν στο 50% του ποσού της ανακεφαλαιοποίησης. Ένα δάνειο που δόθηκε ταχύτατα και σε μια περίοδο κατά την οποία οι τράπεζες έδιναν (;) δάνεια με το... σταγονόμετρο και η αγορά «πέθαινε» από ασφυξία.
Το άνοιγμα του συγκεκριμένου φακέλου και ταυτόχρονα οι εξελίξεις στην πολύκροτη υπόθεση της Λίστας Λαγκάρντ δίνουν στον πολίτη το δικαίωμα να αποφανθεί ότι η ισονομία δεν είναι "όνειρο απατηλό". Χρειαζόταν όμως να γίνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ και να δοθεί το σήμα στους λειτουργούς της Δικαιοσύνης ότι άβατα δεν υπάρχουν.
Όπως, άλλωστε, και το προ εβδομάδας πρόγραμμα που παρουσίασε ο ΣΥΡΙΖΑ διαμηνύει, στο κεφάλαιο για την «καταπολέμηση της διαφθοράς και της διαπλοκής», ότι «ήδη σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα. Ποτέ άλλοτε σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα δεν υπήρξαν τόσο μεγάλες αποκαλύψεις. Η δικαιοσύνη αναπνέει. Το κοινωνικό συμβόλαιο που υπογράφηκε την 25η Γενάρη και περιείχε τη δέσμευση για ανηλεή μάχη κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής τηρήθηκε κατά γράμμα από την κυβέρνηση. Και δεν σταματάμε εδώ...».
Προϋπόθεση, φυσικά, για όλα τα παραπάνω, να κερδίσει τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ και να μην επιστρέψουν στο Μέγαρο Μαξίμου οι «κολλητοί» της λίστας Λαγκάρντ, των υποβρυχίων, της Siemens...
Ν.ΠΑΠ.
