ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
Την κατάθεση της τροπολογίας που θα σώσει το Σικιαρίδειο Ίδρυμα από το κλείσιμο ζητούν από το αρμόδιο υπουργείο οι εργαζόμενοι, ο πρόεδρος του ιδρύματος και οι γονείς των 100 παιδιών που εξυπηρετεί, ενώ στον ίδιο χώρο στεγάζεται και ειδικό δημοτικό σχολείο. Η τροπολογία προβλέπει την επιστροφή του Σικιαριδείου σε διοικητικό καθεστώς προ χούντας, με τα μέλη του Δ.Σ. που επιλέγονται από το κράτος να είναι περισσότερα απ' αυτά που εκπροσωπούν την οικογένεια Σικιαρίδη.
Τον περασμένο Μάιο ο Συμεών Σικιαρίδης ο νεότερος ζήτησε από το Δ.Σ. την αναστολή λειτουργίας του ιδρύματος, με τον πρόεδρο του Σικιαριδείου, Γιώργο Αργυρόπουλο, να αρνείται. Ο Γ. Αργυρόπουλος είναι ο ένας από τους τέσσερις που επιλέχθηκαν να εκπροσωπήσουν την οικογένεια από τον Σικιαρίδη. "Ο Κ. Σικιαρίδης θεώρησε ότι εφόσον είχα προσληφθεί με δική του πρόταση θα έπρεπε να κάνω ό,τι μου έλεγε", ανέφερε στην τοποθέτησή του, στις 23.5.14, ο Γ. Αργυρόπουλος σε Υποεπιτροπή που έγινε στη Βουλή. Περιγράφει επίσης τα περιστατικά που αποτυπώνουν τη σχέση την οποία επιδίωξε να έχει μαζί του ο Σικιαρίδης. "Με κάλεσε να πάω στο σπίτι του σε ένα συμβούλιο που θα έκαναν τα μέλη της οικογένειας, δηλαδή αυτοί που είχαν προταθεί για το συμβούλιο, όπως εγώ. Την επόμενη με ρώτησε γιατί δεν πήγα και του απάντησα: 'Κ. Σικιαρίδη, δεν ήρθα γιατί δεν νομίζω ότι είναι σωστό να λάβω μέρος σε ένα παρασυμβούλιο, δεδομένου ότι υπάρχει Δ.Σ. και ό,τι έχετε να μου πείτε μπορείτε να έρθετε να μου πείτε στο Ίδρυμα'".
Ο Σ. Σικιαρίδης, όπως και πριν δύο χρόνια, επιχειρεί να βάλει και πάλι λουκέτο, προφασιζόμενος την κρατική υποχρηματοδότηση. Η διαφορά σε σχέση με τα υπόλοιπα πληττόμενα όμως ιδρύματα που βρίσκονται επίσης μπροστά στον κίνδυνο του λουκέτου (Γηροκομείο, Άσυλο Ανιάτων κ.ά.) είναι ότι το Σικιαρίδειο δεν χρωστάει ευρώ σε κανέναν. Ειδικότερα, όπως υποστηρίζεται από τον σύλλογο εργαζομένων, "δεν υπάρχει καμία οφειλή προς ασφαλιστικούς φορείς και εφορία και οι μισθοί πληρώνονται κανονικά από το αποθεματικό".
Όταν έπαψε να έρχεται το λεωφορείο...
Την τελευταία φορά που ο Σικιαρίδης κατάφερε κι έκλεισε το ίδρυμα, τον Απρίλιο του 2012, απολύθηκαν 22 εργαζόμενοι (έχουν μείνει 30 σήμερα) και τα παιδιά που φιλοξενούνταν έζησαν τραγικές στιγμές. "Περίμεναν με αγωνία στο παράθυρο για να δουν το λεωφορείο να έρθει να τους πάρει. Το λεωφορείο δεν ερχόταν ποτέ..", λέει στην "Α" αντιπρόεδρος του συλλόγου γονέων, κηδεμόνων και φίλων των παιδιών του Σικιαριδείου Ιδρύματος, Γιάννης Σχίζας, που είχε γράψει σχετικά άρθρο στην Αυγή στις 21.5.14 με τίτλο "Σικιαρίδειον άγος". Στο άρθρο του αναφέρει επίσης: "Η κ. Στεφανοπούλου, υπό την ιδιότητα του μέλους του Δ.Σ. του ιδρύματος, προτείνει την ανάληψη των εξόδων μεταφοράς των παιδιών από τους γονείς: Δηλαδή εκτέλεση τεσσάρων ημερησίως μετακινήσεων παιδιών προς και από το ίδρυμα, που στοιχίζει σε χρόνο και σε χρήμα, ιδιαίτερα μάλιστα όταν γίνεται με ταξί".
Στην προσπάθειά του να μπλοκάρει τη λειτουργία του Δ.Σ., ο Σικιαρίδης "παραίτησε", όπως καταγγέλλεται από τον σύλλογο εργαζομένων, και τον πρόεδρο, τα τρία μέλη της άμεσης επιρροής του (κ. Στεφανοπούλου, Κοπανά και Μιναρδάκη και τους αναπληρωματικούς τους), καθότι το Δ.Σ. απαιτεί απαρτία. "Εκτός αυτού όμως, απαίτησε μ' επιστολή του στον υπουργό Εργασίας Γ. Βρούτση και τον υφυπουργό Β. Κεγκέρογλου την αλλαγή του προέδρου, προτείνοντας παράλληλα ως νέα τρία μέλη αυτά που είχαν παραιτηθεί!", αναφέρει ο Γ. Αργυρόπουλος. Το υπουργείο έχει "παγώσει" το θέμα, ενώ έχουν "παγώσει" και οι διαδικασίες για την τροπολογία.
Στη Βουλή το θέμα από τον ΣΥΡΙΖΑ
Ερώτηση για το μέλλον του Σικιαρίδειου έκανε στις 4.11 η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Χαρά Καφαντάρη. Απευθυνόμενη στον Γ. Βρούτση τον ρώτησε αφενός "αν θα υπογράψει την αντικατάσταση του προέδρου και την αλλαγή της σύνθεσης όλου του Δ.Σ. του ιδρύματος υπογράφοντας ουσιαστικά το οριστικό κλείσιμο του Σικιαρίδειου", αφετέρου "ποιες θα είναι οι άμεσες ενέργειες στις οποίες προτίθεται να προβεί, προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέχιση της απρόσκοπτης λειτουργίας του". Η απάντηση ακόμα δεν έχει έρθει.
Δίνοντας μια ακόμα διάσταση στο θέμα, ο Γ. Σχίζας υπογραμμίζει: "Από τη μέρα που το δυναμικό του ιδρύματος συρρικνώθηκε, είναι λογικό να ακολουθεί φθίνουσα πορεία. Η μείωση των παιδιών θα είναι το επόμενο αποτέλεσμα, σηματοδοτώντας έτσι την απαξίωσή του, πράγμα που βολεύει όσους θέλουν να επωφεληθούν οικονομικά από το ίδρυμα". Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι κερδίζοντας χρόνο ο Σικιαρίδης, χάνουν τα παιδιά, οι οικογένειές τους, η κοινωνία. Όπως τονίζει χαρακτηριστικά ο Γ. Σχίζας: "Οι οικογένειες των ατόμων με αναπηρία αποφεύγουν τον δυσάρεστο εγκλεισμό κατ' οίκον και την καταθλιπτική 'μονοκαλλιέργεια' των παιδιών στα τηλεοπτικά προγράμματα, τα παιδιά στο μέτρο του δυνατού κοινωνικοποιούνται και μαθητεύουν στην αυτοεξυπηρέτησή τους - ακόμη αποκτούν τεχνικές δεξιότητες που επιτρέπουν σε κάποια από αυτά να ενταχθούν στην παραγωγή". Όλα αυτά γίνονταν και γίνονται για πάνω από 70 χρόνια, όσα κι η ιστορία του ιδρύματος, που μπορεί να διαγραφεί μονοκοντυλιά με μια υπουργική υπογραφή υπέρ του Σ. Σικιαρίδη.
