Ο Αρτέμιος Βεντούρης, γνωστός ως Ντέμης Ρούσσος, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στις 15 Ιουνίου 1946 και, αφού ήρθε στην Ελλάδα με την οικογένειά του όπως και οι υπόλοιποι Αιγυπτιώτες, ξεκίνησε ως μπασίστας σε ένα από τα γνωστότερα γκρουπ της εποχής, τους Idols, για να ακολουθήσουν οι We Five, στους οποίους γνώρισε τον κιμπορντίστα Βαγγέλη Παπαθανασίου. Έτσι, το 1967, μαζί με τον ντράμερ Λουκά Σιδερά και τελικά και την προσθήκη του κιθαρίστα Αργύρη Κουλούρη (ή Silver) σχημάτισαν τους Aphrodite's Child (φωτό), το πρώτο ελληνικό rock συγκρότημα που είχε αξιοσημείωτη ευρωπαϊκή επιτυχία.
Κάτοχος μιας εκπληκτικής φωνής, ο Ντέμης Ρούσσος μετά τη διάλυση των Aphrodite's Child άρχισε μια ακόμα πιο επιτυχημένη προσωπική ευρωπαϊκή, σε ένα μικρό βαθμό ώς και διεθνή, καριέρα με έδρα τη Γαλλία. Είχε πολλές επιτυχίες με ένα ρεπερτόριο -κυρίως στην αγγλική και πολύ λιγότερο στην ελληνική γλώσσα- με ευχάριστα ποπ/ροκ τραγούδια αλλά και κάποια άλλα που «εξευρωπάιζαν» τη λαϊκή μας μουσική με λίαν αμφίβολα αποτελέσματα (όπως το... μνημειώδους κιτς «Ντρίγκι Ντρίγκι Μάνα Μου»). Εξίσου γνωστός όμως για τις φωνητικές του δυνατότητες ήταν την ίδια εποχή και για το «χλιδάτο», bon viveur life style του. Aγαπούσε τις γυναίκες, την καλοπέραση και, πάνω απ' όλα, το φαγητό, κάτι που τον οδήγησε στην παχυσαρκία -γεγονός που τον ανάγκασε να ντύνεται με έναν τρόπο που επίσης τον έκανε διάσημο, τις περιβόητες κελεμπίες του-, η οποία του προκάλεσε ουκ ολίγα προβλήματα υγείας, που είχαν ως αποτέλεσμα τον πρόωρο θάνατο του το βράδυ του Σάββατου 24 Ιανουαρίου, πριν ακόμα συμπληρώσει τα εξήντα εννέα του χρόνια.
Η Ιστορία της μουσικής είχε ήδη καταγράψει προ πολλού σε μιαν αρκετά περίοπτη θέση τον Ντέμη Ρούσσο για την εντυπωσιακή ερμηνεία του σε κάποια από τα singles των Aphrodite's Child (όπως το «Rain And Tears» και το πανέμορφο «Ιt's Five O' Clock"») και κυρίως για τη συμμετοχή του στο τρίτο, τελευταίο και κορυφαίο, album της μπάντας. Το 666 ήταν μία επιβλητική progressive/ψυχεδελική μεταφορά της Αποκάλυψης του Ιωάννη σε στίχους του γνωστού σκηνοθέτη Κώστα Φέρρη και με την όλως ιδιάζουσα φωνητική συμμετοχή σε ένα κομμάτι της Ειρήνης Παππά. Aποτελεί έναν από τους ελάχιστους ελληνικούς concept δίσκους και τον μόνο που το αποτέλεσμά του ευοδώθηκε τόσο πολύ! Από σεβασμό στη μνήμη αυτού του ανθρώπου με τη μεγάλη φωνή και την εξίσου μεγάλη καρδιά, του αρμόζει να τον θυμόμαστε γι' αυτά και μόνο...
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
