Ήταν τέτοιο το φιάσκο της περίφημης Προανακριτικής για τον Νίκο Παππά, που οι φιλοκυβερνητικές ιστοσελίδες καταχώνιασαν τα ρεπορτάζ από τη σχετική συζήτηση στη Βουλή.
Και την εξαφάνισαν γιατί η υπόθεση είναι γελοία. Δεν προέκυψαν, λένε, από την Προανακριτική στοιχεία εις βάρος του Ν. Παππά για δωροληψία, προέκυψε όμως παράβαση καθήκοντος γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να φτιάξει φιλικό κανάλι ώστε να ελέγξει το μιντιακό τοπίο για λογαριασμό του.
Δεν εξηγούν, φυσικά, γιατί η ύπαρξη ενός καναλιού φιλικού προς τον ΣΥΡΙΖΑ συνιστά χειραγώγηση του μιντιακού τοπίου, ενώ η ύπαρξη έξι καναλιών εθνικής εμβέλειας που, μαζί με την κρατική τηλεόραση, παίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ την ατζέντα της Ν.Δ. είναι πλουραλισμός και πολυφωνία.
Πώς ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να ελέγξει το μιντιακό τοπίο με έναν διαγωνισμό που κατά γενική ομολογία υπήρξε αδιάβλητος και έβαλε στα ταμεία του κράτους 246 εκατομμύρια ευρώ, ενώ η διοχέτευση από τη Ν.Δ. 40 εκατομμυρίων δημοσίου χρήματος στα φιλικά της ΜΜΕ προωθεί την ανεξαρτησία του Τύπου.
Και τι χειραγώγηση του μιντιακού τοπίου προκύπτει όταν ο μόνος που αποκλείστηκε ήταν ο φερόμενος ως φαβορί του ΣΥΡΙΖΑ.
Σε κάθε περίπτωση, το θέμα είναι πολιτικό. Πουθενά δεν προκύπτει η παραβίαση κάποιου νόμου.
Έχοντας αποτύχει στο μεγάλο της κόλπο, η Ν.Δ. στήνει κατηγορίες για πλημμέλημα, μόνο και μόνο επειδή της το επιτρέπει η κοινοβουλευτική της πλειοψηφία. Και αυτό είναι μια κραυγαλέα περίπτωση πολιτικής αλητείας.
