Το "Δολοφόνοι" με το οποίο οι κάτοικοι υποδέχθηκαν τον Ιταλό πρωθυπουργό Ενρίκο Λέτα, τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και την επίτροπο Εσωτερικών Υποθέσεων Σεσίλια Μάλμστρομ δεν έμεινε στα όρια του μικρού νησιού στο νοτιότερο άκρο της Ιταλίας, αλλά ανάγκασε για πρώτη φορά ολόκληρη την Ε.Ε. να δει κατάματα τη μεταναστευτική της πολιτική. Την 3η Οκτωβρίου ένα ακόμη ναυάγιο στα ανοιχτά της Λαμπεντούζα συγκλόνισε -λίγο περισσότερο από τα εκατοντάδες που προηγήθηκαν και από τα δεκάδες που ακολούθησαν- την παγκόσμια κοινή γνώμη. Περισσότεροι από 300 μετανάστες από την Ερυθραία, την Γκάνα και τη Σομαλία, που επέβαιναν σε μια βάρκα με σημαία την ελπίδα, πνίγηκαν στα νερά της Μεσογείου. Ακολούθησαν δάκρυα και φέρετρα, δύτες που ανέσυραν εκατοντάδες πτώματα, μια δήμαρχος σε κατάσταση σοκ που ζητά απεγνωσμένα βοήθεια, ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, εξαγγελίες και υποσχέσεις...
Η μετανάστευση στην Ιταλία -όπως και εδώ- παραμένει ποινικοποιημένη. Θύμα ρατσιστικών επιθέσεων η ίδια, η υπουργός αρμόδια για την ένταξη των μεταναστών, η μαύρη Σεσίλ Κιένγκε, δήλωσε ότι ο κατάπτυστος νόμος Μπόσι - Φίνι για τη μετανάστευση πρέπει να τροποποιηθεί. Τη θέση της αυτή στήριξε και ο πρόεδρος Ναπολιτάνο (ο ίδιος που έδωσε το όνομά του στον νόμο για τα κέντρα "προσωρινής" κράτησης, αυτά που "απολυμαίνουν" με μάνικες τους μετανάστες). Διαφωνούν η Κεντροδεξιά και η Λίγκα. Η Κομισιόν δεν ασχολείται με την ποινικοποίηση της μετανάστευσης από τους εν λόγω νόμους, είναι βλέπετε "αναρμόδια". Συντετριμμένη ούσα, σχεδιάζει μετά από αίτημα της Ιταλίας και της Ελλάδας την περαιτέρω χρηματοδότηση της Frontex για να μας "φυλάει" από τους "επικίνδυνους" που αναζητούν το δικαίωμα σε ένα καλύτερο αύριο, όχι πλούσιο, μόνο αξιοπρεπές.
