Στα νέα "ήθη" που έχει πλέον καθιερώσει στις εργασιακές σχέσεις η "κρίση χρέους" στην Ευρώπη και η εμμονική προσκόλληση στη λιτότητα ήρθε χθες να προστεθεί άλλο ένα: η καταβολή μισθού σε εργαζόμενους ύστερα από κλήρωση!
Η αρχή έγινε απ' την Ιταλία, όπου ο διευθυντής ενός δημόσιου παιδικού σταθμού στην πόλη Πράτο, στο κεντρικό τμήμα της χώρας, πλήρωσε πέντε από τους συνολικά 18 εργαζόμενους του σταθμού ύστερα από κλήρωση που έκανε. Ο διευθυντής είχε στη διάθεσή του μόλις 5.000 ευρώ, ένα ποσό που αρκούσε για την καταβολή των μισθών μόνον πέντε εργαζομένων. Δεν μπορούσε να δώσει μόλις 277 ευρώ στον καθένα... Έτσι αποφάσισε να προχωρήσει σε κλήρωση.
Οι πέντε «τυχεροί» που πήραν τον μισθό Δεκεμβρίου είναι τέσσερις εκπαιδευτικοί και μία καθαρίστρια. Οι υπόλοιποι εργαζόμενοι θα πρέπει να περιμένουν τώρα τον προϋπολογισμό του 2014 για να πληρωθούν τον μισθό του μήνα...
Η είδηση μονοπώλησε χθες το ενδιαφέρον των ιταλικών ΜΜΕ και έγινε θέμα συζήτησης και ποικίλων σχολίων στη δημόσια σφαίρα. Το περιστατικό στο Πράτο είναι το άκρον άωτον της οικονομικής δυσπραγίας που αντιμετωπίζει η βιομηχανική χώρα του ευρωπαϊκού Νότου ως αποτέλεσμα των πολιτικών λιτότητας και περικοπών.
Είναι επίσης ενδεικτική της ιδιαίτερα δύσκολης φάσης που διέρχεται η ιταλική δημόσια εκπαίδευση. Η περίπτωση του παιδικού σταθμού του Πράτο δεν είναι άλλωστε η μοναδική. Τα ταμεία είναι άδεια σε πολλά άλλα σχολικά ιδρύματα της Ιταλίας. Σε κάποιες περιπτώσεις η Τοπική Αυτοδιοίκηση προσπάθησε να δανείσει τα δημόσια σχολεία ώστε να καταβληθούν εγκαίρως στους εργαζόμενους οι μισθοί τους.
«Εδώ και τρεις μήνες το υπουργείο Παιδείας δεν προχωρεί στη χρηματοδότηση εκατοντάδων σχολείων. Στις περιπτώσεις εκείνες που χρειάσθηκε να κληθούν να δουλέψουν αρκετοί έκτακτοι και αναπληρωματικοί καθηγητές, τώρα δεν μπορούν να γίνουν οι πληρωμές» δηλώνει ο Αλεσάντρο Ριτσέλο της ιταλικής συνδικαλιστικής οργάνωσης Uil.
Στο κατώφλι του κοινωνικού αποκλεισμού
Την ίδια ώρα στο κατώφλι του κοινωνικού αποκλεισμού οδηγούνται όλο και περισσότερα νοικοκυριά στην Ιταλία, καθώς βλέπουν τα εισοδήματά τους να συρρικνώνονται δραματικά και η ανεργία να απειλεί την όποια προοπτική για βελτίωση της κατάστασης.
Σύμφωνα με στοιχεία του Istat, της ιταλικής εθνικής στατιστικής υπηρεσίας, περίπου το 50% των νοικοκυριών έχει συνολικό ετήσιο εισόδημα που δεν υπερβαίνει τις 24.600 ευρώ. Στις περιφέρειες της Κάτω Ιταλίας το ποσό αυτό μειώνεται στις 21.129 ευρώ.
Το 2012 το 29,9% των Ιταλών βρισκόταν επίσης πολύ κοντά στο όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Το ποσοστό αυτό κατέγραψε αύξηση 1,7% σε σχέση με το 2011 και είναι κατά 5,1% υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Οι πολίτες που βρίσκονται σε κατάσταση σοβαρής οικονομικής δυσκολίας αντιπροσωπεύουν το 14,5% του συνόλου, με αύξηση 3,3 μονάδων σε σύγκριση με το 2011.
Το 50,8% των Ιταλών δεν μπορεί να πάει ούτε μια εβδομάδα διακοπές, το 21,2% δεν έχει τη δυνατότητα να θερμάνει επαρκώς το σπίτι του, το 42,5% δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει ένα έκτακτο έξοδο της τάξης των οκτακοσίων ευρώ και 16,8% δεν μπορεί να αγοράζει τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες τέσσερις φορές την εβδομάδα.
