Η κυβέρνηση Τραμπ ξεκίνησε τον πόλεμο στο Ιράν υποσχόμενη γρήγορη επικράτηση, μια σαρωτική επίδειξη αμερικανικής ισχύος και μια νέα Μέση Ανατολή απόλυτα διαμορφωμένη στα μέτρα της Ουάσιγκτον. Λίγους μήνες μετά ο Λευκός Οίκος μοιάζει να τρέχει πίσω από μια κρίση που εξελίχθηκε πολύ διαφορετικά από ό,τι περίμενε.
Με τις τιμές της ενέργειας να παραμένουν στα ύψη, τις σφυγμομετρήσεις στις ΗΠΑ να καταγράφουν αυξανόμενη κόπωση της κοινής γνώμης σε μια εκλογική χρονιά και Ευρωπαίους και Άραβες συμμάχους να αμφισβητούν ολοένα πιο ανοιχτά τη στρατηγική της Ουάσιγκτον, η κυβέρνηση Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπη με πίεση σε πολλά επίπεδα ταυτόχρονα. Μετακινείται έτσι διαρκώς από μέτωπο σε μέτωπο αναζητώντας τρόπο να περιορίσει το πολιτικό κόστος χωρίς να εμφανιστεί ότι υποχωρεί. Παρατηρούμε μια σειρά αποσπασματικών κινήσεων που δείχνουν περισσότερο αγωνιώδη προσπάθεια αλλαγής της πολιτικής ατζέντας παρά συγκροτημένη στρατηγική. Από τις αντιφατικές ανακοινώσεις για την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Πολωνία μέχρι τη δίωξη κατά του Ραούλ Κάστρο στην Κούβα και τις ολοένα πιο ασαφείς δηλώσεις για το μέλλον της αμερικανικής παρουσίας στον Περσικό Κόλπο η εικόνα που διαμορφώνεται είναι εκείνη μιας κυβέρνησης που αυτοσχεδιάζει.
Η πιο αποκαλυπτική ένδειξη της γενικότερης νευρικότητας δεν προήλθε αυτή την εβδομάδα από το εξωτερικό αλλά από το ίδιο το Κογκρέσο. Η απόφαση των Ρεπουμπλικάνων να ακυρώσουν την τελευταία στιγμή την ψηφοφορία για ψήφισμα που θα υποχρέωνε τον Τραμπ είτε να αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις από την κρίση με το Ιράν είτε να ζητήσει επίσημη έγκριση του Κογκρέσου αποτέλεσε ένα μικρό πολιτικό σοκ καθώς η ηγεσία των Ρεπουμπλικάνων φοβήθηκε ότι θα έχανε την ψηφοφορία. Το επεισόδιο αποκάλυψε κάτι πολύ βαθύτερο από μια συνηθισμένη κοινοβουλευτική κρίση. Για πρώτη φορά μετά την έναρξη της σύγκρουσης άρχισε να γίνεται ορατή μια πραγματική ρωγμή ακόμα και μέσα στο ίδιο το τραμπικό στρατόπεδο. Βουλευτές και γερουσιαστές που μέχρι πρόσφατα ακολουθούσαν πειθαρχημένα τη γραμμή του Λευκού Οίκου εμφανίζονται πλέον ολοένα πιο νευρικοί απέναντι σε έναν πόλεμο που παράγει μόνο πολιτικό και οικονομικό κόστος. «Την επόμενη φορά που θα το φέρουν θα περάσει» ήταν το χαρακτηριστικό σχόλιο του Ρεπουμπλικάνου βουλευτή Μπράιαν Φιτζπάτρικ μετά την ακύρωση της ψηφοφορίας.
Όσο η πίεση αυξάνεται, τόσο πιο έντονα ο Λευκός Οίκος αναζητεί νέα πεδία αντιπαράθεσης που θα μπορούσαν να αλλάξουν την ατζέντα. Η περίπτωση της Πολωνίας είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική. Μόλις λίγες μέρες αφότου το Πεντάγωνο είχε παγώσει προγραμματισμένη αποστολή περίπου 4.000 Αμερικανών στρατιωτών στην Πολωνία στο πλαίσιο επανεξέτασης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη, ο ίδιος ο Τραμπ ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά μέσω Truth Social την αποστολή «επιπλέον» 5.000 στρατιωτών στη χώρα. Η απόφαση αιφνιδίασε ακόμη και τους Πολωνούς, ιδιαίτερα επειδή είχε προηγηθεί έντονη συζήτηση στη Βαρσοβία μετά την αναστολή της αρχικής ανάπτυξης δυνάμεων. Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς προσπαθούσε μέχρι και λίγες ώρες πριν να υποβαθμίσει το θέμα δηλώνοντας ότι η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει μεγαλύτερο βάρος για την άμυνά της. Τελικά, η απότομη αλλαγή στάσης του Λευκού Οίκου έδειξε μια κυβέρνηση που μοιάζει να ταλαντεύεται ανάμεσα στην επιθυμία απεμπλοκής από την Ευρώπη και στον φόβο ότι οι σύμμαχοι αρχίζουν να χάνουν την εμπιστοσύνη τους στις ΗΠΑ.
Με την περίπτωση της Κούβας ο Λευκός Οίκος προσπάθησε να μεταφέρει τη συζήτηση σε ένα πολύ πιο γνώριμο και ελεγχόμενο πολιτικό περιβάλλον. Η δίωξη κατά του 94χρονου πρώην αντιπροέδρου της Κούβας Ραούλ Κάστρο επέτρεψε στον Τραμπ να επιστρέψει στη σκληρή αντικομμουνιστική ρητορική, που εξακολουθεί να λειτουργεί ιδιαίτερα αποτελεσματικά στη Φλόριντα και στο ακροατήριο των Κουβανών εμιγκρέδων.
Όλα αυτά δίνουν την εικόνα μιας κυβέρνησης που επιχειρεί να ανακτήσει τον πολιτικό έλεγχο μεταφέροντας συνεχώς τη δημόσια συζήτηση από κρίση σε κρίση. Όμως πίσω από τις συνεχείς αλλαγές ατζέντας δεν διακρίνεται η αυτοπεποίθηση μιας υπερδύναμης που ελέγχει τις εξελίξεις αλλά η αμηχανία μιας κυβέρνησης που προσπαθεί να προλάβει τις συνέπειες των ίδιων των επιλογών της.
