Κρίσιμη συνάντηση βρίσκεται σε εξέλιξη στις Βρυξέλλες, όπου οι 27 υπουργοί Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης συζητούν για την πορεία της κλιματικής πολιτικής και τον νέο στόχο μείωσης εκπομπών για το 2040.
Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προβλέπει νομικά δεσμευτική μείωση των καθαρών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 90% σε σχέση με τα επίπεδα του 1990, ενδιάμεσο στόχο στο πλαίσιο της δέσμευσης της ΕΕ για κλιματική ουδετερότητα έως το 2050. Ένα μέρος της μείωσης προβλέπεται να καλυφθεί από την αγορά διεθνών πιστώσεων άνθρακα, γεγονός που προκαλεί συζητήσεις για το κατά πόσο πρόκειται για πραγματική απανθρακοποίηση ή για έναν «λογιστικό ελιγμό».
Ωστόσο, η πολιτική βούληση εμφανίζεται διχασμένη. Η Γαλλία επιμένει ότι η τελική απόφαση πρέπει να ληφθεί σε επίπεδο αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων τον Οκτώβριο, με τη Γερμανία, την Πολωνία και την Ιταλία να ευθυγραμμίζονται στην ίδια γραμμή. Συνολικά 11 κράτη-μέλη ζήτησαν αναβολή της ψηφοφορίας, με αποτέλεσμα να μετατίθεται για τις επόμενες εβδομάδες.
Την ίδια στιγμή, η διεθνής πίεση αυξάνεται: ο ΟΗΕ έχει θέσει προθεσμία έως τα τέλη Σεπτεμβρίου για τα νέα κλιματικά σχέδια του 2035, ενώ η Βραζιλία, που προεδρεύει της φετινής Συνόδου για το Κλίμα COP30, καλεί όλους τους υπογράφοντες της Συμφωνίας του Παρισιού να παρουσιάσουν τις δεσμεύσεις τους στη Νέα Υόρκη, στις 24 Σεπτεμβρίου, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Η συζήτηση για τον στόχο του 2040 δεν είναι τεχνική, αλλά βαθύτατα πολιτική. Από τη μια πλευρά, κράτη-μέλη και ευρωβουλευτές ζητούν πιο φιλόδοξες και δίκαιες πολιτικές για τη μείωση εκπομπών· από την άλλη, ισχυρές βιομηχανίες και χώρες με μεγάλο ενεργειακό αποτύπωμα αντιδρούν, επικαλούμενες την οικονομική βιωσιμότητα και τον φόβο απώλειας ανταγωνιστικότητας.
Το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό την αξιοπιστία της ΕΕ στη διεθνή σκηνή, αλλά και την ικανότητά της να τηρήσει τις δεσμεύσεις της απέναντι στις επόμενες γενιές.
