Λυσσαλέες, αλλά, κατά τα φαινόμενα, αμφίρροπες είναι οι μάχες στο Σεβεροντονέτσκ, στη «νέα Μαριούπολη» του πολέμου στην Ουκρανία, με τη ρωσική πολεμική μηχανή να μην έχει χαλαρώσει στο ελάχιστο την επίμονη προσπάθειά της ν’ αποκόψει το ανατολικό τμήμα της ουκρανικής επικράτειας απ’ τον έλεγχο του Κιέβου.
Μόλις χθες, απ’ την Άγκυρα, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, απαντώντας σε δηκτική ερώτηση Ουκρανού δημοσιογράφου, επανέλαβε ότι η ρωσική «ειδική στρατιωτική επιχείρηση θα συνεχιστεί μέχρι την πλήρη αποναζιστοποίηση της ανατολικής Ουκρανίας».
Παρά τις απώλειές τους και τη σθεναρή αντίσταση των Ουκρανών, οι Ρώσοι ρίχνουν συνεχώς νέες δυνάμεις και εξοπλισμό στις μάχες, ενώ ισοπεδώνουν με τα μεγάλου διαμετρήματος πυροβόλα τους από σταθερά στοιχεία και άρματα ό,τι στέκεται ακόμα όρθιο στην πόλη.
Το Κίεβο ισχυρίζεται ότι οι δυνάμεις του προωθήθηκαν σε αρκετά σημεία μετά από σφοδρές οδομαχίες, υπογράμμισε ωστόσο ότι η μοναδική ελπίδα του να αντιστρέψει τη φορά του πολέμου είναι να παραλάβει περισσότερα συστήματα πυροβολικού από τη Δύση για να αντισταθμίσει την τεράστια δύναμη πυρός της Ρωσίας.
Οι ουκρανικές δυνάμεις φέρεται ότι διατηρούν για την ώρα τον έλεγχο της βιομηχανικής ζώνης και των γειτονικών περιοχών του Σεβεροντονέτσκ, σε μια κατάσταση που ο δήμαρχος της πόλης Ολεξάντρ Στριουκ χαρακτήρισε «δύσκολη, αλλά διαχειρίσιμη». Οι Ουκρανοί στρατιώτες αντέχουν στους σφοδρούς ρωσικούς βομβαρδισμούς, αλλά είναι αδύνατη η απομάκρυνση των περίπου 10.000 αμάχων.
Όσον αφορά τον Νότο, το ουκρανικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι οι δυνάμεις του ανακατέλαβαν απ’ τους Ρώσους νέα εδάφη στη διάρκεια αντεπίθεσης που εξαπέλυσαν στην επαρχία της Χερσώνας, το μεγαλύτερο τμήμα της ουκρανικής επικράτειας που έχει καταλάβει μέχρι στιγμής η Ρωσία μετά την εισβολή της 24ης Φεβρουαρίου.
Ο κυβερνήτης της περιοχής του Μικολάιβ, Βιτάλι Κιμ, δήλωσε στο Reuters ότι τα δυτικά συστήματα πυροβολικού με τα οποία εξοπλίζονται οι ουκρανικές δυνάμεις «κάνουν τη διαφορά» στο πεδίο της μάχης, βοηθώντας τες να σημειώσουν «κάποια επιτυχία» στις αντεπιθέσεις τους.
Οι μάχες πάνω στα ερείπια του Σεβεροντονέτσκ αποτελούν από τις πιο αιματηρές του πολέμου, με τη Ρωσία να συγκεντρώνει εκεί σχεδόν όλη τη δύναμη εισβολής. Και οι δύο πλευρές υποστηρίζουν ότι έχουν προκαλέσει τεράστιες απώλειες η μία στην άλλη, ισχυρισμοί όμως που είναι αδύνατον να επιβεβαιωθούν.
Το Σεβεροντονέτσκ και η δίδυμη πόλη Λισισάνκ, στην απέναντι όχθη του ποταμού Σεβέρσκι Ντονέτς, είναι τα τελευταία τμήματα της επαρχίας του Λουχάνσκ που ελέγχονται ακόμα από την Ουκρανία και η κατάληψή τους αποτελεί πλέον άμεση προτεραιότητα για τη Μόσχα.
Ενώ τόσο η Ρωσία όσο και η Ουκρανία τις τελευταίες εβδομάδες έχουν επικεντρώσει μεγάλο μέρος της πολεμικής προσπάθειάς τους στον αγώνα για τον έλεγχο της ανατολικής βιομηχανικής περιοχής του Ντονμπάς, η μοίρα της ακτογραμμής της Μαύρης Θάλασσας στην Οδησσό και στο Μικολάιβ, που είναι ζωτικής σημασίας για τα ουκρανικά οικονομικά συμφέροντα, παραμένει άδηλη, καθώς οι προθέσεις της Ρωσίας παραμένουν κι αυτές ασαφείς.
Το δράμα της προσφυγιάς
Βέβαια, το πανδαιμόνιο του πολέμου και η κλαγγή των όπλων δεν μπορούν με κανένα τρόπο να επισκιάσουν το δράμα της προσφυγιάς. Τα τελευταία επικαιροποιημένα στοιχεία που έδωσε χθες στη δημοσιότητα η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες είναι συγκλονιστικά.
Σχεδόν 5 εκατομμύρια Ουκρανοί (4.816.923) έχουν καταγραφεί επίσημα ως πρόσφυγες σε 44 χώρες της Ευρώπης από την αρχή του πολέμου.
Πολύ περισσότεροι είναι εκείνοι που έχουν εγκαταλείψει τη χώρα, καθώς τα στοιχεία δείχνουν περισσότερες από 7,3 εκατομμύρια συνοριακές διελεύσεις.
Οι γυναίκες και τα παιδιά αντιπροσωπεύουν το 90% όσων έχουν φύγει στο εξωτερικό, αφού οι άντρες ηλικίας 18 έως 60 ετών υποχρεούνται σε στρατιωτική θητεία και δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη χώρα.
