Η Ευρωπαϊκή Ένωση άρχισε να φοβάται και τη σκιά της συνειδητοποιώντας τις συνέπειες από τον πόλεμο που δεν απέτρεψε και από τις κυρώσεις που πήρε εναντίον της Ρωσίας μετά την εισβολή της στην Ουκρανία. Η απόφαση των μεγάλων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να συρθούν όλους αυτούς τους μήνες πίσω από την αμερικανική πολιτική και η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία οδήγησαν τον κόσμο μας σε μια πρωτοφανή γεωπολιτική και οικονομική κρίση, που κινδυνεύει να γίνει και κοινωνική. Η Ρωσία, πάλι, φαίνεται να αντιδρά μετά το πρώτο σοκ από τις σκληρές κυρώσεις και να διαμορφώνει συμμαχίες με τις υπόλοιπες χώρες του πλανήτη που αρνούνται τη δυτική κυριαρχία και κηδεμονία επιτρέποντας στον Βλαντίμιρ Πούτιν να πιέζει κι αυτός από την πλευρά του τους Ευρωπαίους απαιτώντας την πληρωμή του φυσικού αερίου σε ρούβλια και όχι σε ευρώ, διαμορφώνοντας έστω και πρόσκαιρα ένα κλίμα υπέρ της Ρωσίας στις διεθνείς αγορές.
Σε ορισμένες -και δυστυχώς αρκετά μεγάλες- χώρες της Ευρωζώνης ο πληθωρισμός πλησίασε ή άγγιξε ήδη διψήφια ποσοστά και οι ανατιμήσεις του ενεργειακού κόστους, των τροφίμων, των προϊόντων και των υπηρεσιών αυξάνονται με ρυθμούς που θυμίζουν τις παλιές εποχές του στασιμοπληθωρισμού, ενώ η οικονομία επιβραδύνεται με ταχείς ρυθμούς, αυξάνοντας τον κίνδυνο να μπουν λουκέτα σε εργοστάσια, μικρομεσαίες και μικρές επιχειρήσεις, αλλά και τα ποσοστά ανεργίας και υποαπασχόλησης.
Η απεξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο δεν θα είναι μόνο δύσκολη και αργή, αλλά θα έχει και ένα τεράστιο οικονομικό κόστος χάρη στον μεγάλο υπερατλαντικό της σύμμαχο, που προσφέρει γενναιόδωρο χέρι βοηθείας με το ακριβό του LNG.
Οι πολυδιάστατες συνέπειες της παγκοσμιοποίησης, που επιβλήθηκε διά πυρός και σιδήρου στον πλανήτη μας, αποδεικνύεται σήμερα μπούμερανγκ για τον δυτικό, κόσμο και ειδικά για τους Ευρωπαίους, που κατανόησαν τα όριά τους στη σύνοδο της Ε.Ε. με την Κίνα, με το Πεκίνο να βασίζεται στις σχέσεις του με τη Ρωσία για να αποκρούσει την προσπάθεια επιβολής ενός μονοπολικού κόσμου.
Ο δυτικός κόσμος μπορεί να ελέγχει περίπου το 50% της παγκόσμιας οικονομίας, αλλά αποτελεί μόνο το ένα τέταρτο του πληθυσμού της Γης, με τις περισσότερες κυβερνήσεις του όχι μόνο να αρνούνται να επιβάλουν κυρώσεις στη Μόσχα, αλλά και να βλέπουν με μεγάλη καχυποψία ή και εχθρότητα τις αυτοκρατορικές στρατηγικές των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων. Αν μεγάλες χώρες του πλανήτη, όπως η Ινδία, η Αργεντινή, η Βραζιλία και το Πακιστάν, ή πετρελαιοπαραγωγές χώρες, όπως αυτές του Περσικού ή η Νιγηρία, που το έκανε ήδη, αποδεχθούν την αποδολαριοποίηση των εμπορικών τους συναλλαγών, θα σημαίνει ότι οδηγούμαστε αυτόματα σε έναν καινούργιο κόσμο.
Οι Αμερικανοί ψηφοφόροι πιθανώς θα δώσουν στον Τζο Μπάιντεν και στο βαθύ κράτος του μια σαφή απάντηση στις κάλπες των ενδιάμεσων εκλογών σε μερικούς μήνες αν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις του Πενταγώνου για πολύμηνο πόλεμο στην Ουκρανία, που θα διατηρήσει τις τιμές των καυσίμων και των τροφίμων στα ύψη, ενώ στα σύνορα της Ευρώπης θα δημιουργείται ένα νέο τεράστιο κύμα προσφύγων που θα αναζητούν λίγο ψωμί από την άλλη πλευρά της θάλασσας ή του κάθε φράχτη.
