Τον δεύτερο βασικό πυλώνα τής προσπάθειας για την υπέρβαση της οικονομικής κρίσης στην οποία έχουν βυθιστεί οι ΗΠΑ μετά το ξέσπασμα της πανδημίας παρουσίασε χθες ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν. Έτσι, μετά την ενίσχυση των επιχειρήσεων και των εργαζομένων της χώρας, τη σκυτάλη παίρνει ένα πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων που φιλοδοξεί να μεταμορφώσει το πρόσωπο της Αμερικής.
Παρουσιάζοντας το σχέδιό του στο βιομηχανικό Πίτσμπεργκ της Πενσιλβάνια, ο Μπάιντεν έκανε λόγο για «ιστορικές» επενδύσεις σε μεταφορές, οδικά δίκτυα, γέφυρες και αυτοκινητόδρομους, αλλά και τα δίκτυα ηλεκτροδότησης και ύδρευσης. Δεν εξαίρεσε φυσικά τα έργα για την προστασία του περιβάλλοντος ούτε και τον εκσυγχρονισμό των τηλεπικοινωνιακών δικτύων.
Τα 2 τρισεκατομμύρια δολάρια που θα κοστίσουν όλα αυτά αναμένεται να προέλθουν από μια γενναία αύξηση στη φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων.
Σύμφωνα με τα όσα έχουν προαναγγείλει αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου, αλλά και ο ίδιος ο Μπάιντεν, ο φόρος μεγάλων επιχειρήσεων θα ανέβει από το επίπεδο του 21% στο 28%, ενώ θα ακολουθήσουν και άλλα μέτρα που θα υποχρεώνουν τις πολυεθνικές να καταβάλλουν περισσότερους φόρους για τα κέρδη που αποκομίζουν εκτός ΗΠΑ.
Ο Μπάιντεν δεν φαίνεται πάντως διατεθειμένος να επαναφέρει τη φορολόγηση των επιχειρήσεων στα επίπεδα της Προεδρίας του Μπάρακ Ομπάμα. Ο φόρος μεγάλων επιχειρήσεων ήταν τότε 35%, προτού ο Ντόναλντ Τραμπ τον περιορίσει στο 21%. Κατά τα άλλα, δεν είναι ακόμη γνωστές οι προθέσεις του νέου Προέδρου για τη φορολόγηση των ατομικών εισοδημάτων. Προεκλογικά πάντως είχε δεσμευτεί να μην αυξήσει τους φόρους όσων Αμερικανών κερδίζουν λιγότερα από 400.000 δολάρια τον χρόνο.
Τα 2 τρισεκατομμύρια δολάρια του πακέτου για την αναβάθμιση των αμερικανικών υποδομών έρχονται να προστεθούν στα άλλα 2 τρισεκατομμύρια δολάρια που προβλέπει το σχέδιο ανάκαμψης της αμερικανικής οικονομίας που εγκρίθηκε πριν από λίγες εβδομάδες. Το ύψος και μόνο, 4 ολόκληρα τρισεκατομμύρια δολάρια, προκαλεί ίλιγγο, φέρνοντας το πακέτο σε επίπεδο σύγκρισης με το New Deal του Φράνκλιν Ρούζβελτ ή το Great Society του Λίντον Τζόνσον.
Ο Λευκός οίκος δεν κρύβει άλλωστε τις φιλοδοξίες του. «Όπως πολλά σπουδαία προγράμματα του παρελθόντος, το σχέδιο του Προέδρου θα ενώσει και θα κινητοποιήσει τη χώρα προκειμένου να αντιμετωπίσει τις μεγάλες προκλήσεις των καιρών μας: την κλιματική κρίση και τις φιλοδοξίες της αυταρχικής Κίνας» επισημαίνεται σε ανακοίνωσή του.
Όλα αυτά δεν πρόκειται βέβαια να περάσουν χωρίς αντιδράσεις. Και το πρόβλημα εδώ δεν είναι φυσικά η Κίνα, αλλά η αντίσταση των Ρεπουμπλικανών στο Κογκρέσο. Το πακέτο τόνωσης μπορεί να πέρασε σχετικά εύκολα λόγω των έκτακτων συνθηκών που επιβάλλει η πανδημία, αλλά δεν αναμένεται να συμβεί το ίδιο και για το δεύτερο σκέλος.
Οι μεγάλες διαφωνίες ανάμεσα στα δύο μεγάλα αμερικανικά κόμματα αποδείχτηκε άλλωστε ο καθοριστικός παράγοντας για τον οποίο δεν υλοποιήθηκαν ποτέ τα αντίστοιχα προγράμματα αναβάθμισης των υποδομών που είχαν εξαγγείλει τόσο ο Ομπάμα όσο και ο Τραμπ.
Τα δύο κόμματα διαφωνούν όχι μόνο για τα ποσά που χρειάζεται να δαπανηθούν ή για τις τσέπες από τις οποίες θα προέλθουν τα χρήματα, αλλά ακόμη και για το τι ακριβώς συνιστά «δημόσια υποδομή». Αναμένεται επομένως να ακολουθήσουν σκληρές μάχες στο Καπιτώλιο…
