Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνεχίζει να στηρίζει την απάνθρωπη και ανήθικη πολιτική της διασφάλισης των συμφερόντων και των πατεντών των μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών που παράγουν τα εμβόλια κατά του κορωνοϊού, παραβλέποντας το γεγονός ότι η παρασκευή τους οφείλεται στον πακτωλό των δισεκατομμυρίων από τις μεγάλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τις κοινοτικές αρχές, ενώ κάτι ανάλογο συνέβη και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όπου η αμερικανική κυβέρνηση χρηματοδότησε την παρασκευή των εμβολίων για να αφήσει στις φαρμακευτικές εταιρείες τα κέρδη και την εκμετάλλευσή τους.
Η αδιαφάνεια με την οποία η ευρωπαϊκή κυβέρνηση χειρίστηκε τις υπογραφές των συμβολαίων για την προμήθεια των εμβολίων θα πρέπει να θεωρηθεί παράδειγμα προς αποφυγή, ενώ το μόνο συμβόλαιο που κατάφεραν μετά από πολλές προσπάθειες «απλώς να δουν σε ελάχιστο χρόνο» οι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στην Ευρωβουλή αφορά αυτό της γερμανικής CureVac, που θα το παράγει τελικά, για να μην μείνει έξω από το μεγάλο φαγοπότι, με τη βρετανική πολυεθνική του φαρμάκου GlaxoSmithKline. Η Κομισιόν αναγνωρίζει στο συγκεκριμένο συμβόλαιο με την CureVac ότι η εταιρεία θα έχει τα αποκλειστικά δικαιώματα της πατέντας του εμβολίου, γεγονός που σημαίνει ότι ανάλογοι όροι συμπεριλαμβάνονται και στα συμβόλαια που υπέγραψε με τις άλλες πολυεθνικές του φαρμάκου.
Η Νότια Αφρική και η Ινδία έχουν υποδείξει εδώ και καιρό στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας την ανάγκη για ανοιχτές πατέντες για τα εμβόλια εναντίον του κορωνοϊού ακολουθώντας το παράδειγμα του Νέλσον Μαντέλα που μπροστά στο AIDS ζήτησε μια δίκαιη τιμή για τη φαρμακευτική αγωγή αντιμετώπισής του. Οι πολυεθνικές του φαρμάκου αντέδρασαν, αλλά οι μεγάλες κινητοποιήσεις και η εξέγερση του ιατρικού κόσμου στα τέλη της δεκαετίας του ’90 τις ανάγκασαν να αποδεχθούν την πρόταση του Μαντέλα.
Η Κομισιόν, προσπαθώντας για άλλη μια φορά να θολώσει το τοπίο, αναφέρθηκε για την Ευρωπαϊκή Ένωση της Υγείας, αλλά στην πράξη παγιώνει την Ευρωπαϊκή Ένωση των φαρμακοβιομηχανιών. Η ανάγκη για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού και παγκόσμιου κινήματος για τη δημόσια Υγεία είκοσι χρόνια μετά τη Γένοβα αποτελεί ίσως τη νέα πρόκληση των καιρών για την κατοχύρωση του δικαιώματος της ελεύθερης πρόσβασης στα φάρμακα, στην Υγεία και τη ζωή.
