Του Στρατή Αγγελή
Οργή, ανησυχία, αλλά και θυμηδία προκάλεσαν στις αρχές της εβδομάδας οι πατριώτες - καουμπόιδες που, οπλισμένοι σαν αστακοί, κατέλαβαν ομοσπονδιακό κτήριο σε καταφύγιο άγριας ζωής στην Πολιτεία του Όρεγκον και κάλεσαν τον αμερικανικό λαό σε εξέγερση κατά της τυραννίας. Οι στασιαστές κατηγόρησαν την Ουάσιγκτον ότι άρπαξε τη γη τους, δεν τους αφήνει να βόσκουν ελεύθερα τα κοπάδια τους και εμποδίζει τη λειτουργία ορυχείων που θα έφερναν ανάπτυξη στον τόπο. Η ανταρσία των γελαδάρηδων έχει ιστορικό βάθος και είναι ακόμη ένα επεισόδιο στον πόλεμο των "πολιτοφυλακών" κατά του ομοσπονδιακού κράτους. Σε αυτά τα θολά νερά της αμερικανικής Ακροδεξιάς ψαρεύουν ψήφους οι Ρεπουμπλικανοί και έχουν μεγάλη λαϊκή βάση τα λόμπι των όπλων.
Ο εθνικός δρυμός Μαλέρ (Malheur National Wildlife Refuge) των 750.000 στρεμμάτων στο νότιο Όρεγκον είναι καταφύγιο για 320 είδη πουλιών και για δεκάδες άλλα είδη άγριας ζωής. Βρίσκεται στην κομητεία Χάρνεϊ, που έχει πληθυσμό 8.000 κατοίκους και είναι μια από τις μεγαλύτερες (26.000 τετρ. χλμ.) και τις πιο αραιοκατοικημένες των ΗΠΑ. Το 21% των κατοίκων ζει σε συνθήκες φτώχειας. Το 75% της κομητείας είναι δημόσιες γαίες. Όπως και οι περισσότεροι επαρχιώτες στο Όρεγκον, οι κάτοικοι της κομητείας ψηφίζουν συντηρητικούς. Στις εκλογές του 2012 ψήφισαν μαζικά τον Ρεπουμπλικανό Μιτ Ρόμνεϊ σε ποσοστό 72%. Και βέβαια, είναι υπέρμαχοι της οπλοκατοχής. Πολλοί από τους ντόπιους είπαν σε Αμερικανούς δημοσιογράφους, που επισκέφθηκαν την περιοχή μετά την "εξέγερση" των καουμπόιδων ότι το ομοσπονδιακό κράτος και οι ρυθμίσεις για το περιβάλλον καταπνίγουν την κτηνοτροφία και την υλοτομία. Θα ήθελαν να γίνει κάτι γι' αυτό, λένε, αλλά όχι με τον τρόπο των "στασιαστών", οι οποίοι δεν είναι καν ντόπιοι, είναι από τη γειτονική Πολιτεία της Νεβάδας. Αρχηγός τους είναι ένα μέλος της οικογένειας Μπάντι, που έχει σηκώσει παντιέρα κατά των ομοσπονδιακών αρχών εδώ και χρόνια. Στην προηγούμενη αναμέτρηση και πολιορκία του ράντσου των Μπάντι από τους ομοσπονδιακούς πράκτορες το 2014 οι αρχές έκαναν πίσω.
Αφορμή για την καινούργια κόντρα, αυτή τη φορά στο Όρεγκον, η απόφαση δικαστηρίου να οδηγηθούν στη φυλακή δύο ραντσέρηδες του Χάρνεϊ που καταδικάστηκαν για εμπρησμό και καταστροφή δημόσιας περιουσίας. Στην πόλη Μπερνς των 2.800 κατοίκων, που βρίσκεται περίπου 40 χλμ από τον εθνικό δρυμό, τα σχολεία έκλεισαν, οικογένειες αστυνομικών και άλλων δημοσίων υπαλλήλων έφυγαν. Εκείνοι που δουλεύουν στο καταφύγιο άγριας ζωής και όσοι συνδέονται οικονομικά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο φοβούνται ότι θα βγουν χαμένοι στο τέλος. Αλλά οι δημοσιογράφοι λένε ότι, τουλάχιστον τις πρώτες ημέρες, δεν είδαν γύρω αστυνομικούς ούτε ομοσπονδιακούς πράκτορες.
Κάποτε στη Δύση...
Οι κάμερες δεν "είδαν" όμως και κάτι άλλο: Τον καταυλισμό των Ινδιάνων της φυλής Paiute έξω από την πόλη Μπερνς. Είναι οι απόγονοι των Ινδιάνων που εξόντωσαν οι λευκοί έποικοι στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Πρώτα οι καουμπόιδες και οι γελαδάρηδες, κατόπιν ο στρατός. Με απόφαση του προέδρου Γκραντ το 1876 η περιοχή κηρύχθηκε ελεύθερη για εποικισμό. Οι Ινδιάνοι που λιμοκτονούσαν πήραν τα όπλα, αλλά η εξέγερση πνίγηκε στο αίμα. Εκατοντάδες εξαναγκάστηκαν σε πορεία θανάτου μέσα στα χιόνια. Όσοι επέζησαν επέστρεψαν ξένοι στον τόπο τους για να δουλέψουν στα ράντσα των εποίκων. Το 1928 η εταιρεία που εκμεταλλευόταν την περιοχή "παραχώρησε" στους Ινδιάνους 40 στρέμματα, έξω από την πόλη, εκεί που ήταν τότε ο σκουπιδότοπος. Για πολλά χρόνια απαγορευόταν να πατήσουν το πόδι τους στο νοσοκομείο και λάμβαναν υγειονομική βοήθεια στο υπόγειο του δικαστηρίου δύο φορές τον χρόνο. Η ύπαρξη της φυλής Paiute αναγνωρίστηκε από τις ΗΠΑ το 1972. Πενήντα χρόνια μετά προσπαθούν να γίνουν τμήμα του αμερικανικού ονείρου.
Τι εννοούν λοιπόν οι καουμπόιδες όταν ζητούν από το κράτος να τους επιστρέψει τη γη τους;
Οι αρχές ποντάρουν ότι η νέα κρίση θα ξεφουσκώσει αν και αξιωματούχος των αμερικανικών υπηρεσιών ασφαλείας χαρακτήρισε τους καταληψίες "τρομοκράτες". Εδώ αξίζει να σημειωθεί η αμηχανία με την οποία αντιμετώπισαν το θέμα τα μεγάλα αμερικανικά ΜΜΕ, ειδικά τα συντηρητικά, που υποστηρίζουν και υποστηρίζονται από τα λόμπι της οπλοκατοχής. Μερίδα του Τύπου πάντως και σχολιαστές στο Διαδίκτυο ειρωνεύτηκαν τους ακροδεξιούς εξτρεμιστές ως τζιχαντιστές - καουμπόιδες (είναι βέβαια και αυτή η υστερία στις ΗΠΑ με οτιδήποτε βαφτίζεται "τρομοκρατία" που μπερδεύει τα πράγματα). Οι ενισχύσεις που περίμεναν οι στασιαστές από κάθε γωνιά της Αμερικής δεν φαίνονται πουθενά. Αλλά το ενδεχόμενο μιας αιματηρής αναμέτρησης των "πατριωτών" με τον νόμο παραμένει και μάλιστα σε μια προεκλογική χρονιά.
