Ούτε οι ίδιοι πίστευαν στα μάτια τους βλέποντας το ποσοστό που τους έδωσαν οι ψηφοφόροι. Από το 12,3% πριν από τέσσερα χρόνια, στο 21,1% στις εκλογές της Πέμπτης. Για τα στελέχη της δανικής Ακροδεξιάς αυτό ήταν ένας ανέλπιστος "θρίαμβος". «Το αποτέλεσμα ξεπερνά και την πιο άγρια φαντασία μου» δήλωσε ο Πέτερ Σκάαρουπ, ηγετικό στέλεχος του Κόμματος του Δανικού Λαού - DF. «Είναι αλήθεια ότι στις εκλογές πηγαίνουμε καλύτερα απ' ό,τι λένε οι δημοσκοπήσεις, καθώς πολλοί δεν δηλώνουν ότι μας ψηφίζουν, αλλά το αποτέλεσμα είναι πραγματικά φανταστικό» πρόσθεσε. Σημειώνεται ότι οι ακροδεξιοί κερδίζουν 37 έδρες, τρεις περισσότερες από τους Φιλελεύθερους και 15 περισσότερες απ' όσες είχαν.
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1995 διακηρρύσοντας την "προστασία της δανικής πολιτιστικής κληρονομιάς" και από το 2001 ώς το 2011 πρωταγωνίστησε στην πολιτική ζωή υπό την ηγεσία της χαρισματικής προέδρου του Πία Κιέρσγκορντ. Την εποχή εκείνη, στήριξε διαδοχικές κυβερνήσεις μειοψηφίας της Δεξιάς, με αντάλλαγμα την υιοθέτηση δρακόντειων μέτρων για τη μετανάστευση.
Η Δανία συγκαταλεγόταν ανέκαθεν στις πιο "ευτυχισμένες χώρες" του κόσμου, αλλά τα διαπρύσια κηρύγματα της Ακροδεξιάς ενάντια στην εισροή μεταναστών προκάλεσαν έξαρση των εθνικιστικών συναισθημάτων. «Η μετανάστευση αποτέλεσε ένα αποφασιστικό ζήτημα σε αυτές τις εκλογές» τονίζει ο Κάσπερ Χάνσεν, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. Η συζήτηση επικεντρώθηκε περισσότερο στον αριθμό των εργατών που φτάνουν από χώρες όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία, στο είδος των επιδομάτων που λαμβάνουν και στο κατά πόσον η Δανία πρέπει να δέχεται περισσότερους μετανάστες από την Ασία και τη Μέση Ανατολή, παρά σε οποιοδήποτε άλλο θέμα εσωτερικής ή εξωτερικής πολιτικής.
Η "διαφοροποίηση" που έκανε τη διαφορά
Η επιρροή του DF δεν έπαψε να αυξάνεται τα 20 τελευταία χρόνια στη Δανία. Το 2012, η 68χρονη ηγέτις του Πία Κιέρσγκαρντ έδωσε τη σκυτάλη στον δελφίνο Κρίστιαν Τούλεσεν Νταλ, αλλά συνεχίζει να εμπλέκεται ενεργά στις αποφάσεις του κόμματος. Το βράδυ της Πέμπτης, υποδέχθηκε με... δάκρυα χαράς το ποσοστό του DF. Πάντως, η προσωπικότητα του νέου αρχηγού του κόμματος, λιγότερο αιχμηρή από αυτήν της προκατόχου του, ευνόησε την εκλογική επιτυχία του.
Ο Νταλ, έχοντας αμβλύνει την αντιμεταναστευτική του ρητορική, επικέντρωσε την προεκλογική του εκστρατεία στο κράτος πρόνοιας και στην υποστήριξη προς τους λιγότερο προνομιούχους Δανούς, ικανοποιώντας την εκλογική του βάση, κυρίως τους άνω των 60 ετών ψηφοφόρους προερχόμενους περισσότερο από τα κατώτερα και λιγότερο από τα μεσαία κοινωνικά στρώματα. Σημείο - κλείδι της επιτυχίας του "Κόμματος του Δανικού Λαού" θεωρείται ότι ήταν η διαφοροποίηση της ρητορικής του από την "κλασική" απαίτηση για περιορισμό της μεταναστευτικής ροής. Οι εργοδοτικές οργανώσεις της Δανίας επιμένουν ότι υπάρχει ανάγκη για μεταναστευτικό εργατικό δυναμικό για να αντιμετωπιστούν τα κενά που προκαλεί η γήρανση του πληθυσμού της χώρας. Έτσι, η συζήτηση στράφηκε αναπόφευκτα προς τα "προπαιτούμενα" διατήρησης αυτής της μεταναστευτικής ροής, τα οποία "συμπυκνώνονταν" στην προεκλογική αφίσα που έβγαλαν οι ίδιοι οι Σοσιαλδημοκράτες με το πορτρέτο της πρωθυπουργού: "Αν έρθετε στη Δανία, πρέπει να δουλέψετε"...
Ωστόσο πολλοί ψηφοφόροι έκριναν ότι η Δεξιά προτείνει... "καλύτερες λύσεις" στα ζητήματα αυτά, όπως το πακέτο μέτρων που αποσκοπούν να καταστήσουν λιγότερο ελκυστική τη Δανία για τους αιτούντες άσυλο, μεταξύ των οποίων η μείωση των επιδομάτων και η χορήγηση μόνιμης άδειας διαμονής αποκλειστικά σε όσους έχουν δουλειά και μιλούν τη δανική γλώσσα.
