Ρώμη, ανταπόκριση - συνέντευξη: Αργύρης Παναγόπουλος
«Η ιταλική Βουλή ψηφίζει (σήμερα) έναν αυταρχικό εκλογικό νόμου που θα προσφέρει στον αρχηγό του πρώτου μειοψηφικού κόμματος πρωτοφανείς για τη δημοκρατία μας αρμοδιότητες, καταστρατηγώντας το Σύνταγμά μας και θέτοντας στο περιθώριο της πολιτικής τους πολίτες» τόνισε στην «Αυγή» η βουλευτής της Αριστεράς Οικολογίας Ελευθερίας Τσελέστε Κοσταντίνο, αμέσως μετά την ομιλία της σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας πολιτών έξω από το ιταλικό Κοινοβούλιο, στην οποία συμμετείχε και η «Άλλη Ευρώπη».
Σε λίγες ώρες θα ψηφιστεί ο νέος εκλογικός νόμος, με τον Ρέντζι να θέτει θέμα ψήφου εμπιστοσύνης και εσάς να διαμαρτύρεστε έξω από τη Βουλή...
Η κυβέρνηση προχώρησε στην πρωτοφανή απόφαση να θέσει θέμα ψήφου εμπιστοσύνης για την ψήφιση του εκλογικού νόμου! Η Αριστερά Οικολογία Ελευθερία κατέθεσε μάλιστα και καταγγελία για την αντισυνταγματικότητα της ενέργειας αυτής. Στα θέματα που αφορούν τους θεσμούς και τη δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος, ο κάθε βουλευτής έχει το δικαίωμα να ζητήσει μυστική ψηφοφορία. Πώς μπορεί να τεθεί θέμα εμπιστοσύνης όταν πρόκειται για ένα ζήτημα που αφορά τους θεσμούς; Η κυβέρνηση παραβίασε το καταστατικό της Βουλής, δεν επέτρεψε τη συζήτηση στη Βουλή και απέρριψε τη δυνατότητα να ψηφιστούν τροποποιήσεις. Απλά έφερε και προσπαθεί να επιβάλει έναν «θωρακισμένο» εκλογικό νόμο, καταργώντας στη πράξη την έννοια, τα δικαιώματα και την αξία των βουλευτών.
Γιατί είστε εναντίον του εκλογικού νόμου;
Για δύο, κυρίως, λόγους. Ο πρώτος αφορά το μπόνους της πλειοψηφίας. Η πρόταση του Ρέντζι προβλέπει ότι ένα κόμμα θα πρέπει να φθάσει σε ποσοστά 40% στο πρώτο γύρο για να πάρει το μπόνους των εδρών. Ξέρουμε όλοι ότι το 40% αποτελεί ένα δύσκολο ποσοστό για όλα τα κόμματα. Έτσι προβλέπεται ο δεύτερος γύρος, που δεν προβλέπει κανένα ποσοστό για το μπόνους. Με άλλα λόγια, το κόμμα που θα έρθει πρώτο θα πάρει το μπόνους. Ακόμη χειρότερα, στον δεύτερο γύρο δεν προβλέπονται εκλογικές συμμαχίες, που αντίθετα προβλέπονται για τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Με αυτό τον τρόπο οι εκλογές θα γίνονται για να ψηφιστεί ο αρχηγός της κυβέρνησης, που δεν θα εκφράζει καμία κοινωνική πλειοψηφία. Το ίδιο το σχέδιο νόμου μιλάει για την εκλογή του «αρχηγού της κυβέρνησης». Θα έχουμε δηλαδή στην πράξη μια προεδρική δημοκρατία, μόνο που την εξουσία θα την έχει ο πρωθυπουργός. Μόνο τυπικά θα έχουμε προεδρευόμενη δημοκρατία. Το θέμα είναι ότι οι προεδρικές δημοκρατίες έχουν αντισταθμίσει τις εξουσίες του προέδρου με άλλα θεσμικά όργανα, όπως στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, με τις αρμοδιότητες του Κογκρέσου, που εξισορροπούν αυτές του προέδρου.
Ο δεύτερος λόγος αφορά τη σταυροδότηση, γιατί προβλέπονται κλειστά και μπλοκαρισμένα ψηφοδέλτια και η σταυροδότηση θα ισχύει ουσιαστικά για το πρώτο κόμμα που θα έχει το μπόνους της πλειοψηφίας. Αντίθετα από τα μικρά κόμματα, συμπεριλαμβανομένης και της Αριστεράς Οικολογίας Ελευθερίας, θα εκλέγονται αυτοί που θα είναι επικεφαλής στα ψηφοδέλτια και που θα αποφασίζονται στην ουσία από το κάθε κόμμα.
Παραδόξως, τα δύο αυτά στοιχεία αποτέλεσαν λόγους για την αντισυνταγματικότητα του προηγούμενου εκλογικού νόμου, του «Γουρουνονόμου» όπως αποκαλέστηκε. Σε ό,τι αφορά τη σταυροδότηση, προβλέπεται επίσης η υποψηφιότητα του επικεφαλής σε μια Περιφέρεια και σε άλλη Περιφέρεια. Σε περίπτωση εκλογής θα μπορούν να επιλέγουν. Μόνο που ο ψηφοφόρος δεν θα ξέρει ποιον ψηφίζει και ποιος θα εκλεγεί!
Πριν από λόγους μήνες ο Ρέντζι κατάργησε και την εκλογή της γερουσίας από τους πολίτες...
Όλες του οι προσπάθειες στοχεύουν να αδειάσουν τους δημοκρατικούς θεσμούς και να δημιουργήσουν μια πανίσχυρη εκτελεστική εξουσία τού ενός και μόνο ανθρώπου, του πρωθυπουργού.
Ο Ρέντζι καταστρατηγεί το δημοκρατικό Σύνταγμα που βγήκε από την αντίσταση, καταργεί τα εργασιακά δικαιώματα και τώρα επιτίθεται στη δημόσια Παιδεία...
Η Ιταλία οδηγείται σε μια αυταρχική διακυβέρνηση, που προσπαθεί να μετατραπεί σε καθεστώς. Έπειτα από μια εικοσαετία μπερλουσκονισμού, μπορούμε να πούμε ότι εάν ο Μπερλουσκόνι προσπαθούσε να κάνει αυτά που κάνει σήμερα ο Ρέντζι, χρησιμοποιώντας την ψήφο εμπιστοσύνης για να περάσει τη πολιτική του, θα είχε εξεγερθεί όλη η χώρα και θα είχε βγει στους δρόμους. Σήμερα ο Ρέντζι είναι ο αρχιτέκτονας που επιβάλλει ό,τι δεν κατάφερε ο Μπερλουσκόνι. Οδηγούμαστε σε ένα αυταρχικό καθεστώς, διαβάλουν το δημοκρατικό πολίτευμα, καταργούν το άρθρο 18 του Καταστατικού των Εργαζομένων απελευθερώνοντας τις απολύσεις και τις ομαδικές απολύσεις, μετατρέπουν τους διευθυντές των δημόσιων σχολείων σε μάνατζερ, που θα αποφασίζουν για το εκπαιδευτικό προσωπικό τους, διαλύουν το δημόσιο σχολείο.
Η Αριστερά ή, μάλλον καλύτερα, οι Αριστερές τι κάνουν;
Αντιμετωπίζει εμφανείς δυσκολίες σε ό,τι αφορά την εκπροσώπησή της στους θεσμούς. Η Αριστερά Οικολογία Ελευθερία διεξάγει στη Βουλή σχεδόν μόνη της τη μάχη, αφού δεν υπάρχουν άλλες δυνάμεις. Με το Κίνημα Πέντε Αστέρων του Γκρίλο δεν μπορέσαμε να βρούμε συγκλίσεις εναντίον του εκλογικού νόμου, όπως σε άλλα θέματα, γιατί πιθανώς αυτός ο εκλογικός νόμος το συμφέρει. Ελπίζω να μη σταματήσουμε εδώ και να έχουμε μια ισχυρή αντιπολίτευση και στο κοινωνικό επίπεδο. Πρέπει να επιστρέψουμε στους δρόμους. Η κοινοβουλευτική δυναμική δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη φωνή των πολιτών. Πρέπει να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό κίνημα που θα εξηγήσει στον κόσμο ότι, εκτός από αυτό που εξιστορούν τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, η χώρα οδηγείται στον αυταρχισμό.
Το συνδικάτο Εργατών Μετάλλου FIOM προτείνει έναν κοινωνικό συνασπισμό εναντίον της νεοφιλελεύθερης πολιτικής...
Μου φαίνεται ιδιαίτερα θετικό αυτό που προτείνει ο Μαουρίτσιο Λαντίνι. Οτιδήποτε προσφέρει δύναμη στους αγώνες των εργαζομένων, στους νέους της πρόσκαιρης απασχόλησης, τους άνεργους είναι άξιο προσοχής. Ελπίζω να θελήσει να ανοίξει μια πολιτική προοπτική σε όσους θέλουν να συμμετάσχουν, γιατί το να κλείνεις τον δρόμο στα κόμματα μόνο και μόνο γιατί είναι κόμματα, σε αυτή τη δύσκολη φάση για τη χώρα μας, είναι λάθος. Σέβομαι τον Λαντίνι και το FIOM και ελπίζω να κάνουμε μαζί ένα κομμάτι του δρόμου.
Πώς βλέπετε τη πολιτική του Ρέντζι απέναντι στις προκλήσεις που έθεσε η ελληνική κυβέρνηση σε ό,τι αφορά τη λιτότητα, το χρέος, την επανεκκίνηση της οικονομίας στην Ευρώπη;
Βλέπουμε με ντροπή και αμηχανία αυτό που συμβαίνει, γιατί στην αρχή ο Ρέντζι φάνηκε να ενδιαφέρεται και να έχει μια ανοικτή συμπεριφορά απέναντι στη νέα ελληνική κυβέρνηση. Σήμερα βλέπουμε ότι ευθυγραμμίστηκε εντελώς. Αυτό δεν είναι καθόλου καλό για την Ιταλία, που ζει μια βαθιά κρίση. Θα έπρεπε να είχε μια στενή συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση, να τη βοηθήσει για να βοηθηθεί και να βοηθήσει την Ιταλία. Η χώρα μας δεν βγήκε από την κρίση, όπως λέει ο Ρέντζι, αλλά μαστίζεται. Η Ευρώπη δεν έχει κανένα μέλλον εφαρμόζοντας συνταγές λιτότητας.
