Αντιφατικά αποτελέσματα "βγάζουν" οι τελευταίες δημοσκοπήσεις στη Βρετανία για τις κρίσιμες εκλογές της 7ης Μαΐου με ορισμένες απ' αυτές να δίνουν τη νίκη στους Συντηρητικούς της κυβέρνησης και άλλες στους Εργατικούς της αντιπολίτευσης.
Είναι προφανές ότι πρόκειται για μια εξαιρετικά αμφίρροπη αναμέτρηση, που σπάει την παράδοση του βρετανικού δικομματισμού, καθώς άλλα τρία κόμματα, οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, οι Πράσινοι και το λαϊκίστικο ξενοφοβικό Ukip του Νάιτζελ Φάρατζ, αποσπούν σημαντικά ποσοστά και αναδεικνύονται εκ των πραγμάτων σε πρωταγωνιστές των εξελίξεων.
Δημοσκόπηση του ινστιτούτου TNS, που βγήκε χθες, έδειχνε το Συντηρητικό Κόμμα του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον να προηγείται του κυριότερου αντιπάλου του, του Εργατικού Κόμματος του Εντ Μίλιμπαντ, με 34%, καταγράφοντας άνοδο 4 ποσοστιαίων μονάδων σε σύγκριση με την προηγούμενη μέτρηση, και το Εργατικό Κόμμα να βρίσκεται στο 32%, σημειώνοντας πτώση 1 ποσοστιαίας μονάδας.
Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, οι εταίροι του Κάμερον στον κυβερνητικό συνασπισμό, συγκεντρώνουν 9% στην πρόθεση ψήφου και βρίσκονται πίσω από το αντιευρωπαϊκό Ukip, που συγκεντρώνει 14%.
Πάντως, άλλη δημοσκόπηση του ινστιτούτου YouGov, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν το βράδυ της Δευτέρας, έδειχνε τους Εργατικούς να προηγούνται των Συντηρητικών με διαφορά μιας ποσοστιαίας μονάδας -34% έναντι 33%- και να ακολουθούν το Ukip με 13%, οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες με 8% και οι Πράσινοι με 6%.
Μια τρίτη δημοσκόπηση, του ινστιτούτου ICM για την Guardian, που δημοσιεύτηκε την Κυριακή, έδινε στους Συντηρητικούς 39%, τρεις μονάδες περισσότερες από την προηγούμενη μέτρηση, ενώ αντίθετα οι Εργατικοί έχαναν δύο μονάδες, περιοριζόμενοι στο 33%.
Είναι χαρακτηριστικό πάντως ότι οι περισσότερες δημοσκοπήσεις συμφωνούν σε ένα σημείο: ότι κανένα κόμμα δεν θα καταφέρει να συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία των 326 εδρών.
Ο ηγέτης των Εργατικών Εντ Μίλιμπαντ στην τελευταία αρχηγική εμφάνισή του την Κυριακή προσπάθησε να αναστρέψει την αντίληψη ότι το κόμμα του δεν μπορεί να χειριστεί τα θέματα της οικονομίας παρουσιάζοντας έναν "οδικό χάρτη" που, όπως είπε, δείχνει ότι οι Εργατικοί έχουν το πιο υπεύθυνο σχέδιο για την ανάκαμψη της βρετανικής οικονομίας.
