Του ΧΑΡΗ ΠΟΛΙΤΟΠΟΥΛΟΥ
Η Νιγηρία έχει εκλογές στις 14 Φεβρουαρίου. Έχoυν μεγάλη σημασία. Όχι μόνο γιατί η Νιγηρία είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό χώρα της Αφρικής και η μεγαλύτερη οικονομία της υποσαχάριας Αφρικής, αλλά και γιατί βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Έχουν περάσει 15 χρόνια από την αποκατάσταση της δημοκρατίας, έχουν γίνει ομαλές αλλαγές προέδρων και κυβερνήσεων, αλλά δεν έχει αλλάξει ποτέ το κυβερνών κόμμα. Οι σφυγμομετρήσεις δείχνουν ότι το κυβερνών PDP και το αντιπολιτευόμενο APC βρίσκονται πολύ κοντά.
Την Παρασκευή, η κυβέρνηση διαβεβαίωσε ότι η 14η Φεβρουαρίου παραμένει η ημερομηνία διεξαγωγής των προεδρικών εκλογών διασκεδάζοντας τις ανησυχίες περί αναβολής τους. Τον περασμένο μήνα, ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας της κυβέρνησης Σάμπο Ντασούκι προκάλεσε την οργή της αντιπολίτευσης όταν έκανε έκκληση για προσωρινή αναβολή της εκλογικής διαδικασίας λόγω του θέματος που είχε προκύψει με τη διανομή των εκλογικών "βιβλιαρίων" των ψηφοφόρων. Η INEC, η Ανεξάρτητη Εθνική Εκλογική Επιτροπή, διαβεβαίωσε επίσης ότι είναι έτοιμη για τη διεξαγωγή των εκλογών και ότι ημερομηνία διεξαγωγής τους παραμένει η 14η Φεβρουαρίου.
Ο απερχόμενος πρόεδρος της χώρας Τζόναθαν Γκούντλακ του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος (PDP) θα έρθει αντιμέτωπος με τον Μουχαμαντού Μπουχαρί του "Κογκρέσου για Προοδευτική Αλλαγή" (APC). Το APC έχει επικρίνει πολλάκις τις εκκλήσεις της κυβέρνησης για αλλαγή της ημερομηνίας διεξαγωγής των εκλογών υποστηρίζοντας ότι κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε αμφιβολίες σχετικά με την εγκυρότητά τους. Το APC έχει επιρρίψει ευθύνες στο PDP ότι ο λόγος για την αιτούμενη καθυστέρηση είναι οι ανησυχίες περί επικείμενης ήττας...
Οι εκλογές στη Νιγηρία έχουν γεννήσει και στο παρελθόν δραματική ένταση και βία. Υπάρχουν φόβοι ότι θα είναι ακόμη χειρότερα αυτή τη φορά επειδή:
1) Η διαφορά των ψήφων των δυο κομμάτων, που έχουν διαφορετικές θρησκευτικές και περιφερειακές ταυτότητες, προβλέπεται να είναι μικρή.
2) Παρά τη γρήγορη οικονομική ανάπτυξη, έχουν αυξηθεί οι ανισότητες.
3) Η πτώση της τιμής του πετρελαίου έχει δημιουργήσει μια εξωγενή "οικονομική κρίση".
4) Η δράση της ισλαμιστικής Μπόκο Χαράμ ενθαρρύνει μια ακραία ψυχολογία έκτακτης ανάγκης.
Η Νιγηριανή Δημοκρατία δεν υπήρξε βέβαια ποτέ ιδανική, αλλά η δημοκρατική νομιμοποίηση των κυβερνήσεων, μετά το 1999, δεν έχει αμφισβητηθεί σοβαρά. Μεγαλύτερη σημασία από το ποιος θα νικήσει σε αυτές τις εκλογές έχει το να μην αμφισβητηθεί το αποτέλεσμα από σημαντική μερίδα του πληθυσμού. Η Νιγηρία χρειάζεται πολιτική ομαλότητα για να συνεχίσει την οικονομική της ανάπτυξη και να προχωρήσει σε κρίσιμες μεταρρυθμίσεις.
Ο ομοσπονδιακός προϋπολογισμός (το 1/30 του ελληνικού) πρέπει να αυξήσει τα έσοδα του. Η πτώση της τιμής του πετρέλαιου, από το οποίο προέρχονταν τα 70% των εσόδων, τα μείωσε. Τα κρατικά έσοδα μπορούν να αυξηθούν μόνο με την πάταξη του λαθρεμπορίου πετρελαίου και με την επιβολή φόρων στους ευπορότερους. Δύσκολα εγχειρήματα. Τα δυο κόμματα δεν έχουν σαφείς ιδεολογικές διαφορές. Θυμίζουν περισσότερο τα ελληνικά κόμματα του 19ου αιώνα, με ισχυρούς περιφερειακούς και πελατειακούς δεσμούς, και λιγότερο τα σημερινά, που έχουν αναγνωρίσιμα ταξικά χαρακτηριστικά. Όποιος και να νικήσει, θα βρεθεί αντιμέτωπος με την ίδια απλή αριθμητική: αν δεν παταχθεί το λαθρεμπόριο και αν δεν μπουν φόροι, το κράτος δεν θα μπορεί να εκπληρώσει τις πιο στοιχειώδεις υποχρεώσεις του για άμυνα, παιδεία, υγεία και κάποιες βασικές υποδομές.
