Η μεγάλη απάτη του ιταλικού χρέους, που ξεπερνά τα 2 τρισ. ευρώ, υπογραμμίζει στην "Αυγή" ο γραμματέας της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης Πάολο Φερέρο, αποτελεί την πηγή της κακοδαιμονίας, της σημερινής κρίσης, που μπορεί να αντιμετωπιστεί εύκολα με την αλλαγή του ρόλου της ΕΚΤ ή την έκδοση δημοσίων ομολόγων έναντι χρήματος για τις ανάγκες της εσωτερικής αγοράς από την Κεντρική Τράπεζα της Ιταλίας.
Για τον Φερέρο, "Η Άλλη Ευρώπη με τον Τσίπρα" μπορεί να μετατραπεί σε ένα μεγάλο, ανοικτό και πλουραλιστικό πολιτικό υποκείμενο της ιταλικής ριζοσπαστικής Αριστεράς για να δημιουργήσει και τις προϋποθέσεις της ανατροπής.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟ
* Ο τίτλος του βιβλίου σας για την "Απάτη του χρέους" είναι ενδεικτικός μιας κατάστασης που δεν ταλανίζει μόνο την Ιταλία...
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια τεράστια απάτη, που καλούνται να την πληρώσουν οι πολίτες. Το ιταλικό χρέος, που ξεπερνά τα 2 τρισ. ευρώ, δεν αυξάνεται εξαιτίας των δημοσίων δαπανών. Το 1981 η κυβέρνηση αποφάσισε να διαχωρίσει την Κεντρική Τράπεζα από το υπουργείο Θησαυροφυλακίου, που εκδίδει τα ομόλογα. Μέχρι το 1981 το χρέος ήταν κάτω από το 60% του ΑΕΠ. Έως το 1992, δηλαδή μέσα σε μια 10ετία, είχε εκτιναχθεί στο 120%! Μέχρι το 1981 η Κεντρική Τράπεζα εγγυόταν την αγορά των ομολόγων που δεν απορροφούσαν οι αγορές, διασφαλίζοντας χαμηλά επιτόκια. Από το 1981 έως την έναρξη της κρίσης, το 2007, τα επιτόκια ήταν κατά 4,2% σε υψηλότερα επίπεδα από τον πληθωρισμό. Τα ομόλογα μετατράπηκαν σε στόχο των κερδοσκόπων των αγορών. Από τα περίπου 2.000 δισ. ευρώ ή 2 τρισ. ευρώ του ιταλικού χρέους, τα 1.700 δισ. ευρώ αποτελούνται από τα πανωτόκια που συσσωρεύτηκαν αυτά τα χρόνια! Χωρίς τους κερδοσκόπους, απλώς δεν θα είχαμε κανένα χρέος. Η απάτη αυτή είναι ακόμη πιο ξεκάθαρη δεδομένου ότι από το 1992 το ιταλικό κράτος έχει πρωτογενές πλεόνασμα που είναι υψηλότερο συγκριτικά με το ΑΕΠ και από αυτό της Γερμανίας! Στην Ευρώπη έχουμε τις χαμηλότερες δημόσιες δαπάνες, τους υψηλότερους φόρους, το μεγαλύτερο πρωτογενές πλεόνασμα και το μεγαλύτερο χρέος. Γι' αυτό μιλάω για απάτη.
* Θα μπορούσε να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος;
Υπάρχει ένας πολύ εύκολος τρόπος: η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να αναλάβει τον ρόλο του ύστατου δανειστή. Εάν η Ιταλία μπορούσε να δανείζεται με επιτόκιο 0,5% που δανείζονται οι ιδιωτικές τράπεζες από την ΕΚΤ, δεν θα υπήρχε κρίση χρέους. Αυτή η τρέλα πρέπει να σταματήσει. Η Ιταλία πληρώνει ετησίως 80 δισ. ευρώ τόκους για το χρέος της. Εάν είχε δανειστεί από την ΕΚΤ, θα πλήρωνε μόλις 1 δισ. ευρώ.
* Στο βιβλίο προτείνετε και άλλες λύσεις...
Η αλλαγή του ρόλου της ΕΚΤ μπορεί να επιτευχθεί με κοινή συμφωνία. Τι κάνουμε όμως εάν δεν έχουμε τη δύναμη να επιβάλουμε μια κοινή συμφωνία; Προτείνω η Ιταλία να κινηθεί μονομερώς και αυτόνομα σε δύο κατευθύνσεις: την οικοδόμηση μιας ισχυρής ριζοσπαστικής Αριστεράς και ενός μετώπου εναντίον του νεοφιλελευθερισμού και τη μονομερή ανυπακοή εναντίον της εφαρμογής των συνθηκών.
Πώς όμως θα δανειστούμε αποφεύγοντας τις κερδοσκοπικές αγορές; Θα πρέπει να υποχρεώσουμε την Κεντρική Τράπεζα της Ιταλίας να συμμετέχει στις δημοπρασίες πώλησης δημοσίων ομολόγων, ενώ η κυβέρνηση θα εκδώσει ομόλογα που θα κυκλοφορούν σε εθνικό επίπεδο και με τα οποία θα πληρώνονται τα χρέη και οι πιστωτές. Θα έχουμε δηλαδή ένα διπλό νόμισμα σε ευρώ, τα χαρτονομίσματα σε ευρώ και τα ομόλογα της κυβέρνησης σε ευρώ. Το κράτος μπορεί να εκδώσει "ομόλογα" των 50 και 100 ευρώ πληρώνοντας τις συντάξεις και τους μισθούς, προσφέροντας μάλιστα και ένα επιτόκιο 1% στους πολίτες. Το κράτος θα είναι πάντα κερδισμένο, αποφεύγοντας τους κερδοσκόπους των αγορών που απαιτούν πολύ υψηλότερα επιτόκια. Επιπλέον τα επιτόκια αυτά θα καταλήγουν στους πολίτες, αυξάνοντας την εσωτερική κατανάλωση. Με αυτόν τον τρόπο καταστρατηγείται η απαγόρευση της μη έκδοσης χρήματος από τις εθνικές κυβερνήσεις. Αντί να περιμένουμε να πειστεί η Μέρκελ να αλλάξει πολιτική, θα πρέπει να σηκώσουμε κεφάλι και να σώσουμε τις χώρες μας εκδίδοντας ομόλογα που θα έχουν τη λειτουργία του χρήματος. Μπορούμε να παραμείνουμε στο ευρώ χωρίς να μας κατασφάξουν οι κερδοσκόποι των αγορών και η πολιτική της λιτότητας.
* Η πολιτική της λιτότητας πάντως συνεχίζεται, αν κρίνει κανείς από τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης Ρέντζι...
Οι περικοπές μόνο στο κοινωνικό κράτος φθάνουν τα 15 δισ. ευρώ. Συνεχίζουν να καταστρέφουν τις κοινωνικές κατακτήσεις μας, μειώνοντας παράλληλα τη φορολογία των επιχειρήσεων και το κόστος εργασίας.
* Με τη μείωση του κόστους εργασίας απελευθερώνουν και τις απολύσεις...
Επιβάλλουν την απελευθέρωση των απολύσεων, ξεκινώντας από τους νέους. Πιστεύουν ότι θα ελκύσουν επενδυτές από το εξωτερικό μετατρέποντας την Ιταλία σε αυτό που αυτοί αποκαλούν "πράσινο λιβάδι"! Με αυτόν τον τρόπο η Ιταλία προκαλεί ένα νέο dumping, εξαναγκάζοντας τις άλλες χώρες να ακολουθήσουν στον αγώνα της μείωσης του εργατικού κόστους και των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Αυτός είναι ο πραγματικός ανταγωνισμός μέσα στην Ευρώπη.
* Η CGIL απάντησε με τη διαδήλωση της 25ης Οκτωβρίου...
Η ριζοσπαστική Αριστερά προσπαθεί να στηρίξει την κοινωνική αντιπαράθεση. Γι' αυτό συμμετείχαμε μαζικά στις κινητοποιήσεις της CGIL και των αυτόνομων συνδικάτων βάσης. Την ίδια στιγμή προσπαθούμε να ενώσουμε την Αριστερά. Βρισκόμαστε ίσως στη διαδικασία όπου το "Ψηψοδέλτιο Τσίπρας" θα πει σαφώς ότι στηρίζει τη δημιουργία ενός πολιτικού υποκειμένου. Στις 29 Νοεμβρίου "Η Άλλη Ευρώπη με τον Τσίπρα" θα πραγματοποιήσει μια εθνική συγκέντρωση στη Ρώμη και τον Δεκέμβριο θα πραγματοποιήσει εθνική συνδιάσκεψη για να ξεκινήσει η διαδικασία δημιουργίας του πολιτικού υποκειμένου. Εργαζόμαστε για τη δημιουργία μιας κοινωνικής αντιπαράθεσης και ενός ενωτικού πολιτικού υποκειμένου της Αριστεράς. Μιας Αριστεράς που θα παραμένει εκτός κεντροαριστεράς και του Δημοκρατικού Κόμματος του Ρέντζι, που απέδειξε ότι είναι ένα δεξιό κόμμα.
* Πως θα δημιουργηθεί το νέο πολιτικό υποκείμενο; Με τη συνταγή του "Ψηφοδελτίου Τσίπρα", που συγκέντρωσε τα κόμματα, κινήματα, συλλόγους, ανέντακτους, προσωπικότητες και διανοούμενους της Αριστεράς;
Αυτή τη συζήτηση διεξάγουμε αυτή τη στιγμή στο εσωτερικό του ψηφοδελτίου. Σε μερικές ημέρες θα δημοσιεύσουμε ένα "Μανιφέστο" για να πυροδοτήσουμε τη διαδικασία δημιουργίας του ενωτικού πολιτικού υποκειμένου, που δεν θα στοχεύει απλώς στη μετατροπή του "Ψηφοδέλτιο Τσίπρα" σε πολιτικό υποκείμενο, αλλά θα στοχεύει και στη διεύρυνσή του με τη συμμετοχή νέων κοινωνικών ομάδων, συνιστωσών και εμπειριών.
Θα πρέπει να υπάρξει μια δημοκρατική συμμετοχή, με την έννοια ότι το κάθε άτομο θα έχει μια ψήφο, αλλά χωρίς να κάνουμε ένα κόμμα. Πρέπει να οικοδομήσουμε ένα υποκείμενο που να μπορούν να συμμετέχουν οι διάφοροι σύντροφοι από τις οργανώσεις της Αριστεράς, των τοπικών επιτροπών του ψηφοδελτίου, ένα πλουραλιστικό υποκείμενο και όχι ένα μπετοναρισμένο κόμμα. Θα πρέπει να οικοδομήσουμε την Αριστερά εκτός Κεντροαριστεράς και εκτός νεοφολελευθερισμού. Δεν πρέπει να κατασκευάσουμε ένα φρούριο, αλλά ένα τεράστιο κάμπινγκ! Δεν θέλουμε κάτι περιχαρακωμένο με τοίχους, αλλά έναν χώρο που θα είναι ξεκάθαρο γιατί έρχεσαι μα και που θα μπορείς να συμμετέχεις ακόμη και με χαλαρό τρόπο. Το μεγαλύτερο τμήμα της ιταλικής Αριστεράς βρίσκεται εκτός των κομμάτων της.
* Ποιος είναι ο ρόλος της Επανίδρυσης;
Ήμασταν πρωταγωνιστές στη δημιουργία της "Άλλης Ευρώπης" και είχαμε μια καθοριστική συνεισφορά σε όλες τις επιτυχίες της, από τη συγκέντρωση των υπογραφών έως την εκλογή των ευρωβουλευτών. Συμμετέχουμε στα δύο ψηφοδέλτια για τις περιφερειακές εκλογές στην περιοχή της Μπολόνια και της Καλαβρίας, παρ' όλο που η Αριστερά Οικολογία Ελευθερία επέλεξε να κατεβεί με το Δημοκρατικό Κόμμα. Δεν στοχεύουμε να κάνουμε μια "μεγάλη" Κομμουνιστική Επανίδρυση, αλλά να οικοδομήσουμε ένα ενωτικό υποκείμενο της Αριστεράς, όπου οι κομμουνιστές να συμμετέχουν όπως όλοι οι άλλοι.
* Πώς εκτιμάτε τη δουλειά των ευρωβουλευτών και ιδιαίτερα της ευρωβουλευτού της Επανίδρυσης;
Διανύουμε ακόμη μια περίοδο που οι ευρωβουλευτές μας "μαθαίνουν". Μέχρι στιγμής έχουν κάνει πάρα πολλά πράγματα. Η Ελεονόρα Φορέντσα συμμετέχει σε όλες τις κινηματικές δραστηριότητες στην Ιταλία. Σήμερα είναι στη χαλυβουργία του Τέρνι, που προσπαθούν να την κλείσουν, ήταν με το κίνημα εναντίον των τρένων μεγάλη ταχύτητας ΝΟ ΤΑV. Στην πράξη έχει μετατραπεί σε ευρωβουλευτή των κινημάτων.
