Σχεδόν ο μισός πληθυσμός της Συρίας έχει αναγκαστεί να εγκαταλείψει την περιοχή του, είτε για να διαφύγει σε άλλα μέρη της χώρας είτε για να πάρει τον δρόμο της προσφυγιάς, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.
Συγκεκριμένα, τρία εκατομμύρια Σύροι πρόσφυγες έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα σε γειτονικές χώρες, σε μια έξοδο η οποία άρχισε τον Μάρτιο του 2011 και δεν δείχνει σημάδια να υποχωρεί, και άλλοι 6,5 εκατ. άνθρωποι είναι εκτοπισμένοι μέσα στη Συρία, πράγμα που σημαίνει ότι "σχεδόν οι μισοί από τον συνολικό πληθυσμό των Σύρων έχουν πλέον εξαναγκασθεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να διαφύγουν για να σώσουν τη ζωή τους".
"Η συριακή κρίση έχει γίνει η μεγαλύτερη ανθρωπιστική έκτακτη ανάγκη της εποχής μας, ωστόσο ο κόσμος δεν καταφέρνει να ανταποκριθεί στις ανάγκες των προσφύγων και των χωρών που τους φιλοξενούν", αναφέρει σε δήλωσή του ο Αντόνιο Γκουτέρες, Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.
Η μεγάλη πλειονότητα των ανθρώπων αυτών παραμένει σε γειτονικές χώρες, με τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις στον Λίβανο (1,14 εκατ.), στην Τουρκία (815.000) και την Ιορδανία (608.000), σύμφωνα με την Αρμοστεία. Περίπου 215.000 πρόσφυγες βρίσκονται στο Ιράκ και οι υπόλοιποι στην Αίγυπτο και άλλες χώρες.
Όλο και περισσότερες οικογένειες φθάνουν σε κατάσταση σοκ, εξαντλημένες, τρομοκρατημένες και με τις οικονομίες τους να έχουν εξανεμισθεί, ενώ -στο ταξίδι τους- έρχονται και αντιμέτωποι με ένοπλους.
Οι Σύροι αποτελούν πλέον τον μεγαλύτερο στον κόσμο προσφυγικό πληθυσμό που βρίσκεται υπό τη φροντίδα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, μικρότερο σε αριθμό μόνον από τους πρόσφυγες της παλαιστινιακής κρίσης, οι οποίοι εμπίπτουν στην εντολή μιας χωριστής υπηρεσίας του ΟΗΕ, της UNRWA, αναφέρει ακόμη η Αρμοστεία. H αναζωπύρωση των μαχών φαίνεται πως επιδεινώνει την ήδη απελπιστική κατάσταση, προσθέτει.
Στην έκθεση της Αρμοστείας αναφέρεται πως μερικές περιοχές της Συρίας αδειάζουν, καθώς αλλάζουν τα μέτωπα στη σύγκρουση.
Η υπηρεσία του ΟΗΕ εκφράζει τη βαθιά ανησυχία της για την τύχη αρκετών εκατοντάδων Σύρων οι οποίοι έχουν παγιδευθεί μέσα στον προσφυγικό καταυλισμό Αλ Ομπάιντι, στο Αλ Καΐμ του Ιράκ, αφού υπηρεσίες του ΟΗΕ και ξένοι εργαζόμενοι σε οργανώσεις αρωγής υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τα γραφεία και τις αποθήκες τους εξαιτίας της βίας.
