Οι φρικαλεότητες του κράτους του Ισραήλ σε βάρος του λαού της Παλαιστίνης επεκτείνονται τόσο βαθιά που δεν το χωράει ανθρώπου νους. Ο αθλητισμός στην Παλαιστίνη παραμένει ένα μέσο διαφυγής από την πραγματικότητα, αλλά κάθε ελπίδα ανακούφισης για τους Παλαιστίνιους σβήνεται στην καθημερινή βιαιότητα με την οποία έρχονται αντιμέτωποι.
Και αν κάποιος -διαβάζοντας αυτές τις λέξεις- φέρνει στο μυαλό του το ποδόσφαιρο και τις προσπάθειες της παλαιστινιακής ποδοσφαιρικής αρχής να φέρει τη FIFA προ των ευθυνών της για τον αποκλεισμό της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας του Ισραήλ, ας υπενθυμίσουμε κάπου εδώ ότι αθλητισμός δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο… Στις αντιδράσεις που υπάρχουν ανά τον κόσμο από οργανώσεις που ζητούν μποϊκοτάζ και αποκλεισμό αθλητικών ομοσπονδιών του Ισραήλ έρχεται να προστεθεί και ένα κίνημα ορειβατών-αναρριχητών που ζητούν από τη Διεθνή Ομοσπονδία Αθλητικής Αναρρίχησης τον αποκλεισμό της αντίστοιχης ισραηλινής ομοσπονδίας.
«Γιατί μπορεί η Ισραηλινή Ομοσπονδία Αναρρίχησης-Ορειβασίας να συμμετέχει σε διεθνείς αγώνες από τη στιγμή που είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση;» διερωτάται η πρωτοβουλία «Bunisraelfromifsc» και ζητά από τη διεθνή κοινότητα αναρριχητών/τριών-ορειβατών/τριών να αναλάβει δράση… Πώς ακριβώς επηρεάζεται, ωστόσο, σε κάθε ικμάδα της η ορειβατική ζωή των Παλαιστινίων από την εισβολή του Ισραήλ; Την απάντηση δίνει ο Άντριου Μπισαράτ, Παλαιστινιο-αμερικανός δημοσιογράφος, συγγραφέας και ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους αναρριχητές στον χώρο της αθλητικής αναρρίχησης.
«Σαν καρκίνος, η ισραηλινή κατοχή συνεχίζει να εξαπλώνεται βαθύτερα στην παλαιστινιακή γη. Η αναρρίχηση απέχει πολύ από το πιο καταστροφικό μέτωπο σε αυτή τη σύγκρουση - αλλά γινόμαστε μάρτυρες, σε πραγματικό χρόνο, του πώς το άθλημά μας μετατρέπεται σε ένα από τα εργαλεία του οπλοστασίου αποικιοκρατίας του Ισραήλ, ενσωματώνοντας τους παλαιστινιακούς βράχους στους δικούς τους οδηγούς και σβήνοντας την προέλευσή τους. Σκεφτείτε την περίπτωση του Ein Yabrud, μιας καλής απόκρημνης πλαγιάς με περίπου 40 διαδρομές, σε μικρή απόσταση με το αυτοκίνητο από την παλαιστινιακή πόλη της Ραμάλα. Το Ein Yabrud βρίσκεται σε παλαιστινιακή γη και αναπτύχθηκε ειδικά για Παλαιστίνιους αναρριχητές. Ο Tim Bruns, ο Will Harris και μερικοί Ευρωπαίοι κατέβηκαν για πρώτη φορά στο Ein Yabrud τον Μάιο του 2015 στο πλαίσιο της αποστολής τους να δημιουργήσουν μια σκηνή αναρρίχησης στη Δυτική Όχθη, μια ιστορία που καταγράφεται στην ταινία μας “Αναρρίχηση Αντίστασης”. Αλλά από τις 7 Οκτωβρίου 2023, καθώς οι δυνάμεις κατοχής έχουν αυξήσει την παρουσία τους σε όλη τη Δυτική Όχθη, το Ein Yabrud έχει ουσιαστικά “κλαπεί” από Ισραηλινούς ορειβάτες που ζουν σε έναν παράνομο οικισμό εκεί κοντά».
Κάπως έτσι, ο Άντριου Μπισαράτ αποτυπώνει -σε ένα πολυσέλιδο ρεπορτάζ του- την πραγματικότητα που βιώνει ο λαός του. Ο δημοσιογράφος που συνεργάζεται με σπουδαία Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, όπως οι New York Times και το National Geographic, δίνει έναν μεγάλο αγώνα για την ανάδειξη της αναρρίχησης ως μορφή αντίστασης και προσωπικής απελευθέρωσης υπό την ισραηλινή κατοχή. Το 2023 πρωταγωνίστησε στο ντοκιμαντέρ «Resistance Climbing», το οποίο καταγράφει την επίσκεψή του στη Δυτική Όχθη και αναδεικνύει το πώς οι Παλαιστίνιοι αναρριχητές/τριες χρησιμοποιούν το άθλημα για να βρουν ελευθερία και ελπίδα μέσα σε ένα καταπιεστικό περιβάλλον. Με αυτό τον τρόπο συνέβαλε τα μέγιστα ώστε να προβληθεί η παλαιστινιακή αναρριχητική-ορειβατική κοινότητα, κάτι που οδήγησε στην επίσημη ένταξη της Παλαιστίνης στη Διεθνή Ομοσπονδία Αθλητικής Αναρρίχησης (IFSC) το 2024.
Η Ισραηλινή Ένωση Αναρρίχησης (ILCA), μέλος της IFSC και της UIAA, δραστηριοποιείται στην ανάπτυξη της αναρρίχησης σε γη που έχει καταληφθεί παράνομα βάσει του Διεθνούς Δικαίου. Το προσωπικό και οι αθλητές της ILCA είναι ενεργά μέλη ή έφεδροι στον ισραηλινό στρατό. Η ICLA συνεργάζεται επίσης ενεργά με τον ισραηλινό στρατό στην εκπαίδευση νέων για την εισαγωγή τους στον ισραηλινό στρατό. Όλα αυτά εν μέσω γενοκτονίας, αναγκαστικού εκτοπισμού και επιβεβλημένου λιμού στη Γάζα της Παλαιστίνης.
Όπως αναφέρει στο κείμενό του στον ιστότοπο Evening Sends o Άντριου Μπισαράτ, «Ισραηλινοί ορειβάτες έλαβαν χρηματοδότηση από το συμβούλιο του οικισμού Beit El για να ανοίξουν μερικές νέες διαδρομές εδώ. Το Beit El είναι ένας διαβόητος οικισμός 6.500 υπερθρησκευόμενων, υπερδεξιών Ισραηλινών που πιστεύουν ότι αυτή είναι η τοποθεσία στη Βίβλο όπου ο Θεός υποσχέθηκε στον Ιακώβ τη γη του Ισραήλ. Στις εκλογές του 2015, τα δεξιά κόμματα έλαβαν το 97% των ψήφων εδώ, σύμφωνα με την Haaretz. Αυτός ο οικισμός έχει λάβει δεκάδες χιλιάδες δολάρια σε δωρεές από προσωπικότητες όπως ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ και το Ίδρυμα Κούσνερ της οικογένειάς του και ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ Ντέιβιντ Φρίντμαν, πρόεδρος των Ιδρυμάτων Beit El».
«Επειδή έλαβαν τα χρήματά τους για την ανάπτυξη αναρριχητικών πεδίων από τον οικισμό, άλλοι οικισμοί θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τα βήματά τους και να καταλάβουν περισσότερη παλαιστινιακή γη με το πρόσχημα της “ανάπτυξης βράχων”» παρατηρεί η Asia Zughair, μια Παλαιστίνια ορειβάτης.
Παλαιστίνιοι και Παλαιστίνιες που ασχολούνται με την ορειβασία και την αναρρίχηση βρίσκονται φυλακισμένοι/ες στα μπουντρούμια του κράτους του Ισραήλ απλώς και μόνο επειδή σκαρφάλωσαν στους βράχους τους, μεταξύ των οποίων ο βραβευμένος σκηνοθέτης Αμπντουλάχ Μοτάν. Την ίδια ώρα, κάθε φυλάκιο που στήνουν Ισραηλινοί με αφορμή την ορειβασία οδηγεί σε έναν νέο εποικισμό. Η δυναμική κοινότητα ορειβατών/αναρριχητών ανά τον κόσμο απαιτεί γη και ελευθερία. Οι Παλαιστίνιοι θέλουν ελεύθερες τις κορφές και τους βράχους τους. Και αυτό είναι ανθρώπινο δικαίωμα.
