Μια αυθόρμητη ατάκα - επιχείρημα σε ένα «πηγαδάκι» κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργού στον Ερημίτη της Κέρκυρας, όπου έχει χωροθετηθεί μια τεράστια τουριστική επένδυση μέσα σε παρθένο δάσος, είναι απολύτως ενδεικτική της διαχρονικής αντίληψης της Δεξιάς γενικά, αλλά και της οικογένειας Μητσοτάκη ειδικότερα για την ανάπτυξη σε σχέση με το περιβάλλον.
Λέει λοιπόν ο Κυρ. Μητσοτάκης στην ομήγυρη ως ρητορικό ερώτημα ότι «πρέπει δηλαδή να περιμένουμε να καεί (το δάσος) για να χτιστεί;». Παρουσιάζει δηλαδή το δάσος ως εχθρό της «ανάπτυξης» αφήνοντας δύο εναλλακτικές: ή να χτιστεί χωρίς να καεί, ή να χτιστεί αφού καεί. Το ενδεχόμενο απλώς να μην χτιστεί και να παραμείνει πνεύμονας πρασίνου και ομορφιάς για όλους δεν περνά από το μυαλό του καν. Όπως δεν περνά από το μυαλό του ότι η ύπαρξη μιας τέτοιας φυσικής ομορφιάς αποτελεί μοχλό συνολικής ανάπτυξης της περιοχής. Μιας περιοχής που μόνο υπανάπτυκτη τουριστικά δεν μπορεί να την πει κανείς. Αλλά στο νεοφιλελεύθερο μυαλό η έννοια της συλλογικής ανάπτυξης, που δεν συνδέεται με κάποιο μεγάλο επιχειρηματικό συμφέρον, απλά δεν υπάρχει.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Νατ Ρόθτσιλντ, της γνωστής οικογενείας, που έχει σπίτι στην περιοχή, χαρακτήρισε φιάσκο την επένδυση και ανοησία του Μητσοτάκη την υποστήριξή της. Αλλά, από την άλλη, τι ξέρει ο Ρόθτσιλντ από ανάπτυξη;...
Στηρίξτε την έγκυρη και μαχητική ενημέρωση. Στηρίξτε την Αυγή. Μπείτε στο syndromes.avgi.gr και αποκτήστε ηλεκτρονική συνδρομή στο 50% της τιμής.
