Την προηγούμενη φορά που έκλεισε έτσι άρον άρον η Βουλή ήταν από τον Καραμανλή, αρχές Μαΐου του 2009.
Και δεν ξανάνοιξε ώς τις εκλογές.
Κι έτσι παραγράφηκε το Βατοπέδι.
Λέτε;
Κι εσύ που νόμιζες πως, δεν μπορεί, κάποια στιγμή θα γίνει η προ ημερησίας για τον Μπαλτάκο.
Μωρέ μπορεί και παραμπορεί.
Κι ύστερα ποιον Μπαλτάκο;
Ποιόν απ' όλους;
Να δεις λοιπόν που ο Σόιμπλε είναι ΣΥΡΙΖΑ.
Και μας το κρύβει.
Εμ βέβαια, όταν προλέγει, όπως ακριβώς και ο Τσίπρας, τα μελλούμενα.
Για νέα πακέτα, νέα Μνημόνια, νέα μέτρα.
Και ανανεωμένη την -άνευ όρων, εννοείται- υποταγή στην παρέα του κ. Τόμσεν.
Όπερ έδει δείξαι.
Γι' αυτό σου λέω, ο Μουρούτης του ΣΥΡΙΖΑ είναι, μεταμφιεσμένος σε Σόιμπλε.
Και με καροτσάκι παραλλαγής.
Το είπε άλλωστε και ο Γιακουμάτος on air.
Ο γνωστός ογκόλιθος της πολιτικής σκέψης.
Αυτό για τις άνομες σχέσεις ΣΥΡΙΖΑ-Σόιμπλε.
Οπότε τι; Το αμφισβητείς ακόμα;
Κι άντε τώρα να βρει ο Σαμαράς κόλλα να ξανακολλήσει τις σελίδες του Μνημονίου.
Αυτές που σκίζει εδώ και δύο χρόνια μία-μία, ξέρεις.
«Η Ν.Δ. θα πρέπει να κοιτάξει προς τα δεξιά της», δήλωσε στο «Βήμα» ο Τάκης Μπαλτάκος, ο αυθεντικός.
Κι άλλο προς τα δεξιά της, κ. Μπαλτάκο;
Μα πιο δεξιά από τη σημερινή Ν.Δ. είναι ο τοίχος...
Δεν κατάλαβα όλον αυτό τον κακό χαμό, επειδή ο Γιώργος Ανατολάκης ορίστηκε σύμβουλος του υπουργού Παιδείας.
Δείτε τη θετική πλευρά.
Ο Σαμαράς έχει χιούμορ.
Θέλετε και μια ακόμη απόδειξη ότι ο Σαμαράς διαθέτει χιούμορ;
Τοποθέτησε τον Θοδωρή Ζαγοράκη στην Επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας του Ευρωκοινοβουλίου!
Αφού ο άλλος, ο «ποταμίσιος», σου το λέει καθαρά.
Δεν είμαστε κεντροαριστεροί, σου λέει, τι του κολλάς;
Έτσι απλώς για να δείξει μπούγιο ο Βενιζέλος;
Κανονικά βέβαια θα έπρεπε να ολοκληρώσει τη δήλωσή του.
Δεν είμαστε κεντροαριστεροί, δεν είμαστε τίποτα, έπρεπε να συμπληρώσει.
Και θα τα είχε πει όλα.
Η νέα μεγάλη ιδέα του Έθνους.
Η εξασφάλιση «προεδρικής πλειοψηφίας».
Τσούκου-τσούκου από δω, τσούκου-τσούκου από κει.
Όλο και κάτι μπορεί να γίνει.
Τον Καμμένο να κλαις, που θα ψάχνεται.
Μπορεί και τον Κουβέλη.
Τις καινούργιες φωτογραφίες - ντοκουμέντα της Δούρου τις είδατε;
Με τη Μέρκελ στο Βερολίνο, να ψωνίζουνε παρέα στις εκπτώσεις γνωστού πολυκαταστήματος.
Και την άλλη, να πίνει καφέ με τον Όσβαλντ μετά τη δολοφονία Κένεντυ.
Τυχαίο; Δεν νομίζω.
Αμ ο Τσίπρας να συναγελάζεται με τον ταξικό εχθρό, τι σου λέει;
Με τα λεξοτανίλ τους τρέχανε, σου λέει, τους φουκαράδες του ΣΕΒ.
Το Λαφαζάνη δεν τονε πιάνανε ούτε τα λεξοτανίλ.
Ε, ναι, βέβαια, Εύα Καϊλή και πάσης Ελλάδος.
Στην παρέα των "58" τα λεξοτανίλ βγήκανε στη μαύρη αγορά.
Η πιο απεχθής εικόνα των ημερών.
Το άγριο ντου των ΜΑΤ στις καθαρίστριες.
Στις γυναίκες που, εδώ και καιρό, έχουν αναδειχθεί σε σύμβολο αγωνιστικής αξιοπρέπειας.
Μ' εκείνο το Αντιρατσιστικό, παιδιά, τι γίνεται;
Ναι, καλά, ξέρω, ό,τι θυμάμαι χαίρομαι, θα μου πεις, αλλά νά, λέω.
Δεν κατάλαβα πάντως, η μονταζιέρα γιατί δεν παρενέβη δημιουργικά στις δηλώσεις Σόιμπλε;
Εδώ το διέπραξε σε κοτζάμ Ομπάμα.
Λέγεται (λέγεται...) πως στελέχη της ΔΗΜ.ΑΡ., ακόμη και κάποιοι υποψήφιοί της.
Έδιναν γραμμή για Ελιά την προπερασμένη Κυριακή.
Και τι θυμήθηκα, λέτε; Κάτι που λεγόταν (λεγόταν...) μετ' επιτάσεως στις ευρωεκλογές του 2009.
Ότι στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τότε, ΔΗΜ.ΑΡ. σήμερα, έδιναν γραμμή για Οικολόγους.
Δεν παίρνω όρκο ούτε για τότε ούτε για τώρα.
Όμως τι τα θες, όλα εδώ πληρώνονται...
