Μια πλήρη «ακτινογραφία» των αστέγων του Παρισιού έγινε, για πρώτη φορά, τον περασμένο Φεβρουάριο και τα ποιοτικά της συμπεράσματα δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα "Λιμπερασιόν". Πρόκειται για έρευνα που ανατέμνει την πραγματικότητα της ζωής των αστέγων της γαλλικής πρωτεύουσας. Στη διάρκεια αυτής της ποιοτικής έρευνας στις 15 και 16 Φεβρουαρίου, στο πλαίσιο της «Νύχτας Αλληλεγγύης» που οργάνωσε ο Δήμος Παρισιού, καταγράφηκαν 3.035 άστεγοι και 18.150 σε διάφορες προσωρινές δομές ή σε ανοιχτά κέντρα ή σε ξενοδοχεία. Συνολικά δηλαδή 21.185 άνθρωποι χωρίς κατοικία ζουν σήμερα στο Παρίσι. Περίπου οι μισοί (το 46%) βρίσκονται στον δρόμο για πάνω από έναν χρόνο, ενώ το 20%, εδώ και πέντε χρόνια. Το 45% είπαν ότι δεν έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους σε κέντρο περίθαλψης. Το 65% δεν έχει πάρει ποτέ το τριψήφιο 115, που είναι ο αριθμός των κοινωνικών «Πρώτων Βοηθειών», για να ζητήσει να εισαχθεί σε κάποιο κέντρο. Εξάλλου το 19% δεν γνωρίζει καν την ύπαρξη του τριψήφιου. Πολλοί το αποδίδουν σε αδυναμία πρόσβασης, λόγω αρνητικής απάντησης σχετικά με "έλλειψη χώρου", σε προβλήματα ασφάλειας, κλοπών ή καταναγκαστικών ωραρίων των κέντρων.
Η έρευνα φέρνει επίσης στο προσκήνιο τα μέσα επιβίωσης που διαθέτουν οι άστεγοι. Το 36% λένε ότι καταφεύγουν στην επαιτεία, το 34% λαμβάνουν επιδόματα, το 22% κάνουν μικροδουλειές, το 8% δέχονται τη βοήθεια φίλων, το 5% έχουν μισθό από δηλωμένη απασχόληση, το 3% λαμβάνουν σύνταξη και το 7% έχουν άλλους εισοδηματικούς πόρους.
Στη συντριπτική πλειοψηφία τους πρόκειται για άνδρες - 88%. Σε ό,τι αφορά τις γυναίκες άστεγες, αυτές μπορούν να απευθυνθούν μόνο σε δύο αμιγώς γυναικεία κέντρα παρά το γεγονός ότι είναι περισσότερο ευάλωτες, λόγω απειλών βιασμού, εκβιασμών. Έτσι δεν είναι τυχαίο ότι αναζητούν, περισσότερο από ό,τι οι άνδρες άστεγοι, να περνούν τις νύχτες είτε σε νοσοκομεία είτε σε αυτοκίνητα. Επίσης, λόγω του γεγονότος ότι είναι «αόρατες», το ποσοστό τους μπορεί να είναι υψηλότερο. Σύμφωνα με ειδική έρευνα του 2017, μπορεί να φθάσει και το 22%.
Σε ό,τι αφορά την ηλικία, το 16% είναι κάτω των 25 ετών. Και μάλιστα 7 στους 10 ξεκίνησαν την περιπλάνησή τους τους τελευταίους τρεις μήνες, ενώ πρόκειται συνήθως για νέους μετανάστες που ζούσαν σε σκηνές και σήμερα συγκεντρώνονται στο 18ο και το 19ο διαμέρισμα του Παρισιού. Υψηλό ποσοστό νέων αστέγων παρατηρείται και στο 10ο διαμέρισμα όπου βρίσκονται δύο σιδηροδρομικοί σταθμοί που συνδέουν την πρωτεύουσα με την επαρχία και όπου φτάνουν νέοι από την περιφέρεια αναζητώντας την τύχη τους στο Παρίσι.
Παράλληλα, καταγράφηκαν 23 οικογένειες με 35 παιδιά. Πρόκειται για 11 ζευγάρια και 12 γονείς, συνολικά 69 άτομα, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, περίπου το 2% των 3.035 αστέγων στον δρόμο. Περίπου μία στις δύο οικογένειες βρίσκεται στον δρόμο για πάνω από έναν χρόνο. Σύμφωνα με την καθηγήτρια Μαριόν Ζιοβανανζελί, το 2% σηματοδοτεί μια «μαζικοποίηση» των οικογενειών που βρίσκονται στον δρόμο και καταδεικνύει, σύμφωνα με το Κέντρο Ερευνών του Δημογραφικού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου Paris-I, ότι πλέον το φαινόμενο δεν είναι περιθωριακό, όπως συνέβαινε μέχρι τη δεκαετία του 1990, ενώ όλο και περισσότερες οικογένειες καλούν το 115. Οι οικογένειες που ζουν στον δρόμο είναι μετανάστες που έχουν φθάσει πρόσφατα στη Γαλλία, Ρομά που έχουν εκδιωχθεί από τους καταυλισμούς τους, άτομα που έχει απορριφθεί το αίτημά τους για χορήγηση ασύλου, αλλά και ενήλικες που ζούσαν μέχρι πρότινος με τα παιδιά τους σε φίλους ή συγγενείς...
