Ναι, αυτό δεν έχει ξαναγίνει. Ποτέ.
Να εισηγείται και να στηρίζει την απλή αναλογική κυβερνητικό κόμμα.
Όλοι, χωρίς εξαίρεση, την ξεχνούσαν όταν έφταναν στα σκαλοπάτια της εξουσίας.
Ιδρυτική αρχή για το ΠΑΣΟΚ η απλή, το θυμάστε.
Ε λοιπόν εν τη βασιλεία του, κατασκεύασε με τα χεράκια του, τα πιο «ενισχυμένα» από τα ενισχυμένα συστήματα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο πρώτος που το επιχειρεί απλόχερα και ανοιχτόκαρδα.
Πράξη γενναιότητας, σε κάθε περίπτωση.
Κατά τα λοιπά, μπορεί να φέρει περιπέτειες η απλή, μπορεί.
Ας αναγνωρίσουμε, πάντως, τον σεβασμό στις αρχές του.
Τουλάχιστον αυτό.
Έλεος πια παιδιά, όχι «πλαφόν» το όριο εισόδου στη Βουλή.
Που το λέτε και το ξαναλέτε, το γράφετε και το ξαναγράφετε.
Πλαφόν λέμε την οροφή, όχι τη βάση.
Πες το όριο εισόδου, πες το κατώφλι αν προτιμάς.
Εννοείται πως την περί πλαφόν ανοησία χρεώνονται δημοσιογράφοι, κατά κύριο λόγο.
Αλλά και πολιτικοί, της πάσης κλίμακας.
Λαμπάδα μέχρι το μπόι τους θα πρέπει ν’ ανάψει ο Ραχόι στον Φάρατζ και στον Μπόρις Τζόνσον.
Και σ’ όλους τους Βρετανούς του «έξω».
Σ’ εκείνους χρωστάει ότι οι Ισπανοί έβαλαν στην άκρη τις κυβερνητικές του αθλιότητες.
Ακόμη και τα σκάνδαλα του κόμματός του, τα χιλιάδες.
Πάντοτε βλέπεις, μετά τα μεγάλα σοκ, και τους εξ αυτών φόβους, οι ψηφοφόροι αναδιπλώνονται συντηρητικά.
Εκείνος εκεί ο Μπόρις Τζόνσον, ο πρώην δήμαρχος του Λονδίνου.
Ο έως χθες επίδοξος αρχηγός των Βρετανών συντηρητικών.
Δεν σου φέρνει λίγο προς Ντόναλντ Τραμπ;
Και όχι μόνο ως προς το μαλλί.
Κάμποσα εκατομμύρια υπογραφές μαζεύτηκαν στη Βρετανία υπέρ της επανάληψης του δημοψηφίσματος.
Και είναι πολλοί όσοι δεν αποκλείουν καθόλου το ενδεχόμενο.
Και πλήρη ευτελισμό της Δημοκρατίας να το πεις, μέσα είσαι.
Αλλά βλέπεις, έχει γίνει και ξαναγίνει σε χώρες της Ε.Ε.
Με μεγάλη επιτυχία!
Ξέρεις, σεβαστή η ετυμηγορία των λαών.
Αρκεί να είναι του γούστου μας.
Άσε που οι ισχυροί της Ευρώπης έχουν κιόλας αρχίσει τα κονκλάβια των εκλεκτών.
Με την άκρως επιλεγμένη σύνθεση κάθε φορά.
Σου λένε δηλαδή με τον τρόπο τους, εμείς έχουμε το κουμάντο, οι υπόλοιποι τον σκασμό.
Τα δε ευρωπαϊκά συμβούλια, σε διεκπεραιωτικό ρόλο.
Έτσι για τα μάτια.
Τελικά, δεν εννοούν να βάλουν μυαλό, πάει και τελείωσε.
Το κοντέρ, όμως, το έσπασε ο Σταύρος.
Ο οποίος απεφάνθη ότι υπέρ του brexit ψήφισαν οι φτωχοί, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι αμόρφωτοι.
Μάλιστα, κι αν θέλετε το πιστεύετε.
Το είχε πει άλλωστε, με δικά της λόγια, και η στενή του συνεργάτις, η πρώην βουλευτίνα του Ποταμιού Αντιγόνη Λυμπεράκη.
Ότι οι φτωχοί δεν ξέρουν να ψηφίζουν σωστά.
Οι κακές παρέες, Σταύρο μου, οι κακές παρέες.
Φθείρουσιν ήθη χρηστά, και όχι μόνο.
Μην ασχολείστε με τον Τζήμερο.
Και, το κυριότερο, μην αναπαράγετε τις αθλιότητες που εξέμεσε.
Αυτό ακριβώς επιζητεί.
Να κάνει καριέρα διά της προκλήσεως.
Και όσο πιο χυδαία, όσο πιο εμετική η πρόκληση, τόσο το καλύτερο.
Γι' αυτό σου λέω.
Δεν ψηφίζει την απλή το ΚΚΕ, επ’ ουδενί.
Επειδή, λέει, θα διατηρηθεί κατώφλι εισόδου στη Βουλή.
Επειδή, μ’ άλλα λόγια, η απλή του ΣΥΡΙΖΑ θα έχει 95-96% αναλογικότητα κι όχι 100%.
Αντ’ αυτού προτιμά τη διατήρηση του σημερινού συστήματος.
Πράγμα που θα συμβεί αν η πρόταση δεν συγκεντρώσει 200 ψήφους.
Ξέρεις, με το bonus των 50 εδρών, με το κατώφλι του 3%, με τα όλα του.
Απαρασάλευτα πιστός στην πάγια αρχή του ο Περισσός.
Ή όλα ή τίποτα, επί παντός.
Όσο για τη στάση του Θεοδωράκη επί της απλής αναλογικής.
Άσε καλύτερα, εξάλλου χωριό που φαίνεται...
Δεν ξέρω τι του σούρνετε του Πολάκη και ίσως, για κάποια πράγματα, δεν έχετε άδικο.
Όμως στέλνει στον εισαγγελέα καμιά 25ριά σκάνδαλα διαφθοράς στον τομέα της Υγείας.
Και τούτο για πρώτη φορά, έτσι;
Για να μην ξεχνιόμαστε δηλαδή.
Αυτό όμως που για το λουκέτο του Μαρινόπουλου, εγκαλείται ο ΣΥΡΙΖΑ.
Μπορεί να σε στείλει αδιάβαστο.
Ο Μαρινόπουλος, που τα τελευταία 4-5 χρόνια, δεν έβρισκες παρά μονάχα άδεια ράφια.
Στη σειρά με τους πάμπλουτους επιχειρηματίες.
Των πτωχευμένων επιχειρήσεων.
Αν περιμένεις ν’ ακούσεις κάτι από την τηλεόραση, την πάτησες.
Για τα θαλασσοδάνεια στα κόμματα και στα κανάλια.
Αυτά που αποκαλύπτονται με πάταγο στην εξεταστική επιτροπή.
Τα δάνεια που έχουν κιόλας «κοκκινίσει» κατά 70-90%.
Ο Βούτσης, με τον νέο κανονισμό, περιορίζει τις υπερεξουσίες του προέδρου της Βουλής!
Τις δικές του υπερεξουσίες, έτσι;
Ναι, έγινε κι αυτό. Τώρα, σήμερα, όχι χθες, ούτε αύριο.
Ο Σόιμπλε, αν δεν το μάθατε, επιμένει στην ίδια πολιτική.
Τη δική του, τη γνωστή.
Σ’ αυτήν που όλοι ξέρουμε, που όλοι ζούμε.
Επιμένει και μετά το Brexit!
Μωραίνει Κύριος, κανονικά...
