Του Αργύρη Παναγόπουλου
Με μια εκδικητική απόφαση η Αστυνομική Διεύθυνση του Παλέρμο αποφάσισε τον κατ' οίκον περιορισμό απορρίπτοντας αίτημα κοινωνικής εργασίας για τρεις μήνες για το Λούκα Καζαρίνι, το γνωστό Ιταλό ακτιβιστή των Κοινωνικών Κέντρων, από τους πρωταγωνιστές της Γένοβας το 2001 και του κινήματος εναντίον της παγκοσμιοποίησης και υποψήφιο ευρωβουλευτή της «Άλλης Ευρώπης με τον Τσίπρα».
H δικαιοσύνη στην Ιταλία, όπως και αλλού, μπορεί να αργεί, αλλά δεν είναι λιγότερο εκδικητική. Διανύοντας μια απόσταση τουλάχιστον 1.000 χιλιομέτρων η απόφαση του δικαστηρίου της Βενετίας έφθασε στην Αστυνομική Διεύθυνση του Παλέρμο της Σικελίας, όχι μόνο για να απορρίψει το αίτημα κοινωνικής εργασίας και να επιβάλλει τον κατ΄ οίκον περιορισμό, αλλά και να ρίξει τη χειρότερη λάσπη εναντίον του Καζαρίνι με υπεκφυγές ότι μπορεί να έχει σχέσεις με το οργανωμένο έγκλημα. Με άλλα λόγια η φαντασία της ιταλικής αστυνομίας έφτιαξε και το προφίλ ενός Καζαρίνι… νονού της Μαφίας!
Η αλληλεγγύη στο Λ. Καζαρίνι, την ιστορία και τους αγώνες του ήταν μαζική και άμεση, ενώ βουλευτές της «Ιταλικής Αριστεράς» ετοιμάζουν επερώτηση στη βουλή.
Το μήνυμα του Λούκα Καζαρίνι στο Facebook περιμένοντας τους... καραμπινιέρους:
Εδώ είμαστε. Πρέπει να εκτίσω ποινή φυλάκισης τριών μηνών για το αδίκημα της κατάληψης ενός άδειου από χρόνια σπιτιού της δημόσιας Τοπικής Εταιρείας Κατοικίας ATER της Βενετίας, το σπίτι στη Μαργκέρα στο οποίο έζησα μια ολόκληρη ζωή. Έκανα αίτηση να μου χορηγηθεί κοινωνική εργασία, προτείνοντας ένα σχέδιο που δέχθηκε να εφαρμόσει το Διακονικό Κέντρο της εκκλησίας των διαμαρτυρόμενων του Παλέρμο. Πρότεινα να γίνουν και σε κάποιους άλλους χρήσιμοι αυτοί οι τρεις μήνες, δηλαδή στους μετανάστες που στεγάζονται στο κέντρο αλληλεγγύης «Σπίτι της Μυρτιάς».
Η αστυνομική διεύθυνση του Παλέρμο, ή καλύτερα το γραφείο προληπτικών μέτρων, έστειλε μια πολύ άσχημη αναφορά για μένα, που έκλεινε με τη φράση ότι "δεν αποκλείονται επαφές με το οργανωμένο έγκλημα ή μη". Μπορεί να αποτελεί ένα τελετουργικό για τη περίπτωση ενός ανθρώπου με ποινικό μητρώο, όπως ο υπογεγραμμένος, αλλά να μου το λένε στο Παλέρμο μου έκανε εντύπωση. Εδώ το οργανωμένο έγκλημα είναι ένα σοβαρό θέμα, γιατί ταυτίζεται με ένα βουνό από σκατά.
Σήμερα ο δικηγόρος με πληροφόρησε ότι το αίτημα απορρίφθηκε και ξεκίνησε η διαδικασία για τον κατ 'οίκον περιορισμό. Έτσι, σε λίγες ημέρες ή λίγες ώρες θα έρθουν οι καραμπινιέρι και θα με θέσουν υπό κράτηση στο σπίτι μου. Θα απαγορεύεται ρητά να επικοινωνώ με τον έξω κόσμο, να έχω επαφή με ανθρώπους που δεν είναι της οικογένειάς μου.
Αιτιολογία: είμαι γεμάτος από καταδικαστικές αποφάσεις και αδικήματα.
Πράγματι, τα τέσσερα χρόνια των φυλακίσεών μου αφορούν τον πολιτικό και κοινωνικό ακτιβισμό που πάντα έκανα κατά παράβαση των άδικων νόμων και θα τον έκανα χιλιάδες και χιλιάδες φορές.
Θα σταματούσα ξανά καθισμένος στις σιδηροδρομικές γραμμές για άλλη μια φορά εκείνο το τρένο που ήταν φορτωμένο με όπλα για τον πόλεμο στο Ιράκ, για το οποίο πήρα ένα χρόνο φυλάκισης.
Θα διαδήλωνα ξανά κατά της Έκθεσης Βιοτεχνολογίας στη Γένοβα, μαζί με τον ακτιβιστή παπά Ντον Γκάλο, όπως και τότε, ακόμη και αν αυτό μου κόστισε άλλο ένα έτος φυλάκισης.
Θα εκδήλωνα την ανυπακοή μου εναντίον των κέντρων κράτησης μεταναστών ξανά και ξανά, όπως έκανα στη Τεργέστη, παρά τον ενάμιση χρόνο της καταδίκης.
Θα συμμετείχα ξανά όπως έκανα με εκατοντάδες άλλους οργανωμένους ακτιβιστές στη κατάληψη και την ανακαίνιση που κάναμε μόνοι μας σε πολλά σπίτια που ήταν άδεια και ερειπωμένα και ανήκαν στον Οργανισμό Κοινωνικής Κατοικίας και που τόσα άτομα τα είχαν ανάγκη.
Μου έδωσαν τέσσερα χρόνια φυλάκισης, τώρα μου έδωσαν αυτούς τους τρεις μήνες, όπως που είχαν δώσει αστυνομικές πράξεις απομάκρυνσης από εκεί που βρισκόμουν, ειδική επιτήρηση, απελάσεις από το Ισραήλ, τη Κολομβία και το Μεξικό. Δεν είναι τίποτα. Υπάρχουν άλλοι που βρίσκονται σε χειρότερη θέση και είναι στη φυλακή για τις ιδέες τους ή γιατί εξεγέρθηκαν. Τα αδικήματα που μου αποδίδουν τα έκανα και μπορώ να είμαι περήφανος. Μα αυτούς τους τρεις μήνες θα είχε περισσότερη σημασία να μπορούσα να τους αφιερώσω σε άλλους από το να είμαι κλεισμένος στο σπίτι. Προφανώς τους δικαστές τους ενδιαφέρει περισσότερο η εκδίκηση παρά η κοινωνική λειτουργία της τιμωρίας. Ή μάλλον καλύτερα συμβαδίζουν με τη κοινωνία που ζούμε.
