Του Βασιλη Παϊκου
Εντάξει, παιδιά, πλακωθήκανε Σύροι με Αφγανούς, κάτω στον Πειραιά, και κάτι άλλοι στην Ειδομένη.
Και να η ευκαιρία να ξεσαλώσουνε ρατσιστικά οι καλοθελητές.
Με τα κανάλια επικεφαλής, πρώτη - πρώτη είδηση.
Ότι και καλά φθείρουν τα χρηστά μας ήθη οι παλιοξένοι, οι αλλόθρησκοι.
Έ, λοιπόν, για στρίμωξε εσύ, για εβδομάδες και για μήνες, τόσες χιλιάδες ανθρώπους.
Τους όποιους οπουδήποτε, τους όσο Έλληνες, τους όσο χριστιανούς.
Ανθρώπους βαθιά απελπισμένους, με ματαιωμένες τις ζωές, με ολοσκότεινο το αύριο.
Κι έλα μετά να μου πεις τα χαιρετίσματα.
Όποιος έχει μάτια είδε, όποιος έχει αφτιά άκουσε, όποιος έχει μυαλό κατάλαβε.
Τα πάντα...
Αρκεί να παρακολούθησε Βουλή την Τρίτη το βράδυ.
Ανάλγητος όμως ο Τσίπρας, έτσι;
Ακούς εκεί να ζητήσει απ' τον Κυριάκο να μετάσχει στην επιτροπή για τη Siemens.
Επειδή έχει γνωριμίες, του είπε.
Γι' αυτό σου λέω.
Άσε που επέμενε, μετά φορτικότητος, να ζητάει εξηγήσεις για Παπασταύρου, για Μουσσά και για Μαυρίκο.
Από τον Κυριάκο επίσης.
Κι εκείνος δεν απάντησε, εννοείται.
Αλλά κι αυτός ο χριστιανός, τι τόθελε να πάει στο στόμα του λύκου;
Νομίζεις είναι τυχαίο που ο Σαμαράς την έκανε κανονικά;
Όσο για τους άλλους, όλους τους άλλους, εντάξει, τα γνωστά και αναμενόμενα.
Στον ίδιο δρόμο το γνωστό, αντι-ΣΥΡΙΖΑ νάναι, κι όπως νάναι.
Τόσο δύσκολο είναι άραγε, να λογαριάσουν κάποιοι υπουργοί τις συνέπειες των λόγων τους;
Να κάτσουν και να σκεφτούν πώς θα λειτουργήσει, πώς θα «αξιοποιηθεί» η κάθε τους παρόλα;
Πριν την ξεστομίσουν, εννοείται.
Ε, αν δεν το μπορούν, δεν κάνουν για τη δουλειά.
Κι αν οι ίδιοι δεν το καταλαβαίνουν, ας τους δώσει κάποιος άλλος να το καταλάβουν.
Ο καθ' ύλην αρμοδιότερος προς τούτο, συγκεκριμένα.
Δεν θα το πιστέψεις, την ώρα που μιλούσαν οι αρχηγοί, στην προ ημερησίας στη Βουλή.
Τι νομίζεις πως έπαιζε το Mega στις ειδήσεις;
Ναι, καλά κατάλαβες, τη Μαριάννα Βαρδινογιάννη έπαιζε.
Για κάποια αγαθοεργία της!
Είδες τη Βανέσα Ρεντγκρέιβ στους πρόσφυγες;
Είχες δει και τη Βαρδινογιάννη, τότε με τον Ρουβά και τους παπάδες;
Τα συμπεράσματα δικά σου, που λέει κι ο ποιητής.
Είστε διαπλεκόμενοι, τους έλεγε ο Τσίπρας.
Με χαρτιά και ντοκουμέντα δε.
Κι εσείς ετοιμάζεστε να γίνετε διαπλεκόμενοι, απαντούσαν εκείνοι.
Με δικά του λόγια ο καθένας, αλλά καρμπόν.
Εντάξει, παιδιά, αν έχετε το κληρονομικό χάρισμα, να το σεβαστώ.
Άσε όμως να το δούμε.
Γιατί τα άλλα, τα δικά σας, τα είδαμε όσο να πεις.
Και τα καμαρώσαμε, και τα χρυσοπληρώσαμε.
Επειδή διάφοροι καλοί συνάδελφοι αποφάσισαν να αναπαραγάγουν το άρθρο μου της περασμένης Κυριακής.
Που αναφερόταν (αρνητικά) στην κυβερνητική συνεργασία με τον Καμμένο.
Καλά κάνανε και δικαίωμά τους.
Όχι όμως ότι «η Αυγή έγραψε», επιχειρώντας μάλιστα περίεργες πολιτικές προεκτάσεις.
Στην "Αυγή" λοιπόν, ο καθένας παραθέτει τη δική του άποψη.
Η οποία δεν δεσμεύει την εφημερίδα, εννοείται.
Όπως όλες, ή σχεδόν όλες οι εφημερίδες, έτσι και η "Αυγή" εκφράζεται διά του ανυπόγραφου «κυρίου άρθρου» της.
Και μόνο.
Έτσι για να εξηγούμαστε δηλαδή.
Δεν ξέρω αν κάποιοι έπεσαν από τα σύννεφα με τον παπα - Ευλόγιο της Βέροιας.
Αν ναι, ας κάτσουν καλύτερα στα σύννεφά τους, μονίμως.
Γιατί οι παπα - Ευλόγιοι ζουν και κινούνται, καιρό τώρα, ανάμεσά μας.
Πώς νομίζεις ότι εξασφαλίζει (και διατηρεί) τα ποσοστά της η Χρυσή Αυγή;
Αυτοί απέναντι στους άλλους, τους χιλιάδες αλληλέγγυους, τους δεκάδες χιλιάδες εθελοντές.
Όλα πατρίδα μας, κι αυτά κι εκείνα, μην το ξεχνάμε.
Και, προπαντός, μην κάνουμε πως δεν το βλέπουμε.
Και επιτέλους, τι παραπάνω είπε ο παπα - Ευλόγιος από τον Άνθιμο, τον Χρυσόστομο, τον Σεραφείμ, τον Κοσμά;
Για να μην σου πω και για τον Ιερώνυμο αυτοπροσώπως και χαλάσουμε τις καρδιές μας.
Όποιος είδε τον αρχιεπίσκοπο στην ΕΡΤ καταλαβαίνει.
Απλώς, μετά τη χριστοδουλική λαίλαπα, είχαμε όλοι επενδύσει σ' εκείνον.
Και κοίτα να δεις που έχουν αρχίσει κάμποσοι ωραίοι τύποι από τις λίστες (Λαγκάρντ, Μπόργιανς κ.λπ.), να «αυτοκαταγγέλονται».
Και να περνάνε αφ' εαυτού τους απ' το ταμείο.
Κι όλ' αυτά σήμερα, όχι χθες, σήμερα.
Όπερ έδει δείξαι; Ε, μάλλον.
Ξέρετε κάτι; Μετά τις Βρυξέλλες, έγιναν και στη Λαχώρη κάτι μακελειά.
Με περισσότερα μάλιστα θύματα.
Γιατί το λέω;
Όχι μωρέ, τίποτα, έτσι κουβέντα να γίνεται...
