του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ
Μια από τις συνηθέστερες εξυπνάδες στο Διαδίκτυο αφορά στα αγγλικά που μιλάει ο πρωθυπουργός, όπως παλιότερα αφορούσε στα ελληνικά που μιλούσε ο Γιώργος Β' Παπανδρέου Γ'. Πρόκειται για ένα ακόμη ψευδοπρόβλημα. Παίρνω την άδεια λοιπόν να ανακαλέσω κάποιες παρατηρήσεις που είχα καταγράψει όταν πρωθυπουργός ήταν ο Κώστας Καραμανλής προσπαθώντας να σκιαγραφήσω το αληθινό πρόβλημα:
«Tα ελληνικά που μιλάει ο πρωθυπουργός τα εμπιστεύομαι όσο κι εκείνος - που πάντα τα εμπλουτίζει με χειρονομίες: Όταν "αλλάζουμε σελίδα", ώώπ! το χέρι κινείται σαν να γυρίζει μιαν αόρατη σελίδα κι έτσι καταλαβαίνω τι θα πει αυτή η ακατάληπτη φράση. Aλλά προσπαθώ να φανταστώ πώς θα απέδιδε στα "επικοινωνιακά" μιαν οποιαδήποτε σκέψη - που δεν θα ήταν διαφημιστικό σλόγκαν. Kι επειδή δεν τα καταφέρνω, συμπεραίνω πως, όταν τον ακούμε να μιλάει ελληνικά, στην πραγματικότητα ακούμε, μεταφρασμένη (στα ελληνικά, εν προκειμένω), την ίδια πάντα υπερ-γλώσσα που πρότυπό της είναι το bar-code: μια lingua franca που, ένα-ένα, τα πανομοιότυπα προϊόντα στο ράφι προβαίνουν και την μιλούν - διεκδικώντας, καθώς μεταβάλλονται ανεπαίσθητα οι ραβδώσεις, τη μόνη ιδιαιτερότητα που μπορεί να έχουν. Kι εν τοιαύτη περιπτώσει, αδίκως "ρωτάμε για την ποιότητα": Kαι ιδανικά να τα μιλούσε ο εκάστοτε "καταλληλότερος", όπως ομιλούνται στον Σείριο και στη Mακεδονία μας, όπου η ελληνικότης μέγαν εύρατο εν τοις κινδύνοις προστάτην αντιστοίχως τον Λιακόπουλο και τον άγιο Άνθιμο, τίποτα δεν θ' άλλαζε. Γιατί το αληθινό πρόβλημα είναι ότι στα εν λόγω "ελληνικά" δεν αναμένεται να παρατηρηθεί κάποιο ίχνος αξιοπρέπειας. Αναμένεται, αντιθέτως, να εκτυλιχθεί ένα θέαμα δουλοπρέπειας, αφού δεν θα μπορούσαμε καν να σκεφτούμε οτιδήποτε άλλο, δεν θα μπορούσε οποιαδήποτε σκέψη εναντίωσης να διαμορφωθεί μέσα στη μήτρα αυτής της ψευδογλώσσας...
Έτσι εξηγείται και το ότι ο εκάστοτε πρωθυπουργός ή ΥΠΕΞ θεωρεί αναγκαίο να μιλάει στραπατσαρισμένα αγγλικά, μόλις υποφερτά γερμανικά ή άθλια γαλλικά όταν εμφανίζεται στη διεθνή σκηνή να πει το ρολάκι του. Αυτό που ακούμε να μιλάνε δεν είναι αγγλικά ή γαλλικά ή κινέζικα. Όχι, μιλάνε φαρσί μια ψευδο-ιστορική γλώσσα, πλασμένη στο Xόλιγουντ - απ' την οποία αφαιρούν μόνο, για λόγους εκσυγχρονισμού, την προσφώνηση "μπουάνα" και την κάπως ακραία χρήση ουδετέρων και τριτοπρόσωπης σύνταξης ("τρελό άλογο χαιρετάει μεγάλο λευκό πατέρα")... Πρόκειται για εκδραμάτιση της πεμπτουσίας της καβαφικής ειρωνείας: Tο θέαμα που θα εκτυλίξουν αυτοί οι ηγεμόνες εκ δυτικής Λιβύης όταν μιλήσουν "επί της ουσίας" έχει προδιαγραφεί, επικαθορίζεται απ' τα τρισβάρβαρα hoch-κάτι-τι - που λένε ότι φοβούνται, οι έρμοι, γιατί κι η απλή υποψία ότι εκπροσωπούν, έστω και για το θεαθήναι, κάτι βαρύτερο απ' το κενό, κάτι που προϋποθέτει μιαν απαραμείωτη διαφορά και θέλει μέσω αυτής να υπάρξει ισότιμα, θα σήμαινε την άμεση απόλυσή τους μέσω αλλεπάλληλων γκάλοπ.»
Αν τοποθετηθεί έτσι το θέμα, πρόβλημα υπό τις παρούσες συνθήκες, όπως καταλαβαίνετε, δεν υπάρχει, όποια γλώσσα κι αν επιλέξει να χρησιμοποιεί στις διεθνείς επαφές ο πρωθυπουργός. Ας αναζητηθεί άλλη εξυπνάδα λοιπόν...