Του Βασίλη Πάικου
Θυμάται κανείς, τις τελευταίες δεκαετίες, άλλη κυβέρνηση και άλλον πρωθυπουργό, που να αντιμετώπισαν τόσα (και τέτοια) προβλήματα μαζεμένα;
Κάποια από τα οποία μάλιστα, τα σοβαρότερα, προέκυψαν ερήμην τους, εντελώς από το πουθενά.
Έτσι, για να ξέρουμε τι λέμε δηλαδή.
Και πώς ακριβώς θα πρέπει να λογαριάζουμε πρόσωπα, πράματα και καταστάσεις.
Και να σκεφτεί κανείς ότι όλος αυτός ο περί το προσφυγικό κακός χαμός προέκυψε πέντε μόλις ημέρες μετά από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Τη σύνοδο των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων παναπεί.
Που ανώτερο ευρωπαϊκό θεσμό δεν έχει.
Ο κακός χαμός. Καθώς κάποιοι (πολλοί) γράψανε στα παλιά τους τα παπούτσια τις αποφάσεις του.
Ναι, καλά καταλάβατε, υπό το μηδέν πλέον το κύρος της Ε.Ε.
Ή ακριβώς, το μέτρο της ευρωπαϊκής αναξιοπιστίας.
Όταν ο Μπάρακ Ομπάμα επιχειρούσε να πετύχει ασφαλιστική κάλυψη για όλους τους Αμερικανούς, και αντιδρούσαν λυσσωδώς οι Ρεπουμπλικανοί, έγινε θέμα τεράστιο παγκοσμίως.
Εδώ σ' εμάς τίποτα, δεν άνοιξε μύτη.
Για όσους δεν το πήραν χαμπάρι λοιπόν, και πώς να το πάρουν χαμπάρι, αφού τα κανάλια δεν είδαν-δεν άκουσαν-δεν έμαθαν-δεν είπαν.
Η κυβέρνηση της Αριστεράς εξασφάλισε πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε 2.500.000 ανασφάλιστους συμπατριώτες μας.
Σ' εκείνους δηλαδή που χτυπήθηκαν περισσότερο από την κρίση.
Ε, λοιπόν, η Ν.Δ. το καταψήφισε.
Όσο για ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, αλλά και ΚΚΕ, δήλωσαν «παρών».
Δηλαδή ένιψαν τας χείρας τους!
Και, επαναλαμβάνω, δεν άνοιξε μύτη.
Σαν να μην έγινε ποτέ.
Ναι, στις 18 Μαρτίου αποφυλακίζεται ο Ρουπακιάς.
Ντροπή μας...
Για να εξηγούμαστε όμως, στις δημοκρατίες, τις φυλακίσεις και τις αποφυλακίσεις δεν τις αποφασίζουν οι κυβερνήσεις ούτε οι υπουργοί.
Αλλά οι υφιστάμενοι νόμοι, ως προς τις προβλέψεις τους.
Και τα αρμόδια δικαστικά όργανα, ως προς την εφαρμογή τους.
Όσο για την ευθύνη των -όντως- τραγικών καθυστερήσεων, αυτή επιμερίζεται σ' ολόκληρη της κλίμακα απόδοσης δικαιοσύνης.
Τελικά του Λοβέρδου, ως υπουργού Παιδείας, ήταν η απόφαση να εποπτεύουν παπάδες τη «σωστή» διδασκαλία των Θρησκευτικών στα σχολεία.
Αμ έτσι πες μου, και πήγε η ψυχή μας στην Κούλουρη.
Καινούργια αποκαλυπτήρια Κυριάκου.
Το λουκέτο στην ΕΡΤ ήταν μονόδρομος, απεφάνθη.
Όταν όμως ο άνθρωπος είναι φιλελεύθερος, ό,τι και να πεις, έχει τη χάρη του.
Και... Κυριάκο, πες αλεύρι.
Ο Μπόργιανς σε γυρεύει.
Του Σαμαρά αμαρτίες, θα μου πεις, ξεπληρώνεις.
Ε, ήθελές τα κι έπαθές τα.
Και πολιτική «ομηρεία» το λένε περί διά γραμμάτου.
Τονε πνίγει η αγανάκτηση τον Ψυχάρη.
Μετά τη δίωξη που του ασκήθηκε αρμοδίως, για κάτι τραπεζικά δανειάκια επιλήψιμα.
Καταγγέλλει δε «το όζον πολιτικό περιβάλλον».
Της Αριστεράς εννοεί, φυσικά, το παλληκάρι.
«Το οποίο όμως είναι προσωρινό», μας καθησυχάζει.
Περί της οποίας «προσωρινότητας του όζοντος πολιτικού περιβάλλοντος» κάνει ό,τι μπορεί, θα πρέπει να ομολογήσουμε.
Αυτός κι ακόμη σαρανταπέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες της επιρροής του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να ελέγξει τώρα και το Διαδίκτυο.
Αυτό δεν ακούσαμε, αυτό δεν διαβάσαμε όλοι μας;
Ακριβώς αυτό.
Και ποία, παρακαλώ, η αλήθεια;
Ότι η κυβέρνηση βάζει τάξη στο Διαδίκτυο, διά του «αρχείου» των διαφόρων ενημερωτικών ιστοσελίδων.
Με ορισμό υπευθύνων απέναντι στον νόμο και κανονικό μισθολόγιο για τους εργαζομένων σ' αυτές.
Κάτι που όφειλε, εξάλλου, να έχει ζητήσει η ΕΣΗΕΑ από καιρό.
Συναφές, αν και παλαιότερο. Τι έχουμε όλοι ακούσει πως είπε ο υπουργός Βερναρδάκης;
Ότι αποτελεί παθογένεια η «αυτονόμηση» των μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Ακούσαμε, μάλιστα, και ηχογραφημένη τη σχετική του δήλωση.
Διά του καταλλήλου -πολύ επιδέξιου- μοντάζ, εννοείται.
Ε, λοιπόν, τι είπε ο χριστιανός; Ότι αποτελεί παθογένεια η αυτονόμηση από κάθε έλεγχο των οικονομικών συμφερόντων.
Τα οποία χρησιμοποιούν, προς τούτο, μέσα ενημέρωσης της επιρροής τους.
Προκειμένου να εξυπηρετήσουν, ακριβώς, τα συμφέροντά τους.
Το ίδιο είναι; Ε, όπως το καταλαβαίνει ο καθένας.
Και να σκεφτείς ότι καγκελάριος της Αυστρίας είναι ο Φάιμαν, ο σοσιαλδημοκράτης.
Με μάλλον καλή, ώς τώρα, «διαγωγή».
Δέσμιος, ωστόσο, των δεξιο-ακροδεξιών συμμάχων του.
Παντού τα πάντα...
Δεν είδατε τον Γκάμπριελ, τον Γερμανό ομόφρονά του;
Με πόσο μεγάλη καθυστέρηση «ανένηψε»; Γι' αυτό σου λέω.
Δεν ξέρω αν ο Μητσοτάκης όφειλε να περιλάβει στη δήλωση «πόθεν έσχες» και τη σύζυγό του εν όσω ήταν σε διάσταση.
Όποιος το ξέρει, ας πορευτεί αναλόγως.
Δεν σημαίνει δε ότι έχοντας η σύζυγος Μητσοτάκη επιχειρηματική σχέση με τον Παπασταύρου είχε γνώση και ευθύνη για την κίνηση των προσωπικών του λογαριασμών.
Επιτέλους, ο τρόπος και το αντικείμενο που διαλέγει ο καθένας για να αντιπαρατεθεί πολιτικά δεν μπορεί να αντιγράφει τις ασχημίες των άλλων, των απέναντι.
Υπάρχει διαφορά, κατά πολιτική ποιότητα διαφορά. Που πρέπει και να φαίνεται.
Αλλιώς, δικαιώνεται το «όλοι ίδιοι είναι», απ' την ανάποδη...
