Με σύνθημα «Κανένα μωρό σε κελί», η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων επαναφέρει την πολυετή καμπάνια, προκειμένου να καταργηθεί η φυλάκιση για τον κηδεμόνα βρέφους ή νηπίου έως τριών ετών, με αφορμή τη χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού.
Αποτιμώντας ως νίκη την κατάργηση (τον περασμένο Απρίλιο) της κράτησης των ανηλίκων παραβατών, με εξαίρεση τα αδικήματα που επισείουν ισόβια κάθειρξη και έχουν διαπραχθεί από ανήλικους άνω των 15 ετών, η Πρωτοβουλία συλλέγει υπογραφές με στόχο να καταργηθεί η φυλάκιση για τον κηδεμόνα βρέφους ή νηπίου έως 3 ετών.
Συγκεκριμένα ζητάει:
* Τοποθέτηση των κηδεμόνων σε ανοιχτές δομές εντός της πόλης, που δεν θα θυμίζουν φυλακή, όπου οι κηδεμόνες θα έχουν το κλειδί του διαμερίσματος και θα μπορούν να συνοδεύουν τα παιδιά τους στο σχολείο, στον γιατρό ή σε άλλες δραστηριότητες. Η Ισπανία έχει εφαρμόσει αυτό το σύστημα με μεγάλη επιτυχία από το 2008, όπως επίσης η Ολλανδία και η Σουηδία.
* Αναστολή εκτέλεσης της ποινής του κηδεμόνα και επανεξέταση της αναγκαιότητας κράτησης μετά το πέρας αυτής. Εφαρμόζεται ήδη στη Ρωσία.
* Κατ' οίκον περιορισμό του κηδεμόνα, με διάθεση μηνιαίου ποσού κάλυψης των απαραίτητων εξόδων και παροχή της κάρτας αλληλεγγύης.
* Διεύρυνση του ορίου ηλικίας στα 6 χρόνια του παιδιού.
"Στην Ελλάδα, ο νόμος για τον εκσυγχρονισμό του σωφρονιστικού συστήματος ξέχασε 'τα μωρά των φυλακών'" τονίζει η Πρωτοβουλία, επισημαίνοντας: "Έρευνες έχουν δείξει πως η ανήλικη παραβατικότητα δεν αντιμετωπίζεται με εγκλεισμό, το αντίθετο μάλιστα, εξασφαλίζει με μαθηματική ακρίβεια πως θα μετατραπεί σε ενήλικη εγκληματικότητα".
Υπενθυμίζει δε πως "ο νόμος για τον εκσυγχρονισμό του σωφρονιστικού συστήματος δεν περιέλαβε 12 παιδιά, 0-3 ετών, που κρατούνται έως σήμερα στη φυλακή μαζί με τις μητέρες τους και δύο έγκυες γυναίκες", καθώς "με αυτή την πρόβλεψη, ο νομοθέτης θέλησε να μη στερήσει το παιδί από τη μάνα του όταν εκείνη βρίσκεται κρατούμενη".
"Ένας διάδρομος με είκοσι κελιά γύρω"
"Η συγκεκριμένη πρακτική δεν αποτελεί 'ελληνική πατέντα'", υπογραμμίζει, σημειώνοντας τι συμβαίνει στη Θήβα: "Είναι ένας διάδρομος μ' έναν προθάλαμο και είκοσι κελιά γύρω από αυτόν. Στον προθάλαμο υπάρχουν παιχνίδια, ενώ τοιχογραφίες δίνουν χρώμα στον ψυχρό γκρι τοίχο. Τα παιδιά βρίσκονται υπό συνεχή εγκλεισμό, αφού ακόμα και το βανάκι που τα μετέφερε στον παιδικό σταθμό της Θήβας τις καθημερινές έχει χαλάσει εδώ και πέντε χρόνια. Εντός της φυλακής δεν προβλέπεται καμία δημιουργική απασχόληση με εξειδικευμένο προσωπικό, εκτός αν έχει εγκριθεί από τη διεύθυνση της φυλακής εθελοντικό πρόγραμμα, το οποίο έχει ολιγόμηνη διάρκεια. (...) Όταν τα παιδιά συμπληρώσουν τα τρία έτη, τότε αποχωρίζονται τη μάνα τους και είτε δίνονται σε κάποιον συγγενή, είτε φιλοξενούνται σε κάποιο ίδρυμα".
Το παράδειγμα της Ισπανίας
Αντιπαραθέτει, τέλος, το παράδειγμα της Ισπανίας, όπου "το 2008 ιδρύθηκαν έξι Εξωτερικές Μονάδες για κρατούμενες μητέρες με τα παιδιά τους (external mother unit)", που "διαθέτουν 'διαμερίσματα' για κάθε οικογένεια, με κουζίνα, υπνοδωμάτια και χώρους δημιουργικής απασχόλησης". "Έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το 2010 έως το 2013 στις μονάδες αυτές έδειξε πως οι μητέρες δηλώνουν ανακουφισμένες που τα παιδιά τους δεν μεγαλώνουν πίσω από κάγκελα, που τους δίνεται η ευκαιρία να αλλάξουν τη ζωή τους και να προσφέρουν στα παιδιά τους ευτυχισμένα παιδικά χρόνια".
