ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Ώσπου ο εξευτελισμός τους να γίνει τέλειος, είχε πει, σε ανύποπτο χρόνο, ο ποιητής.
Αλλά πού να 'ξερε κι αυτός ο έρμος.
Ότι θα έμοιαζαν τόσο φτωχά τα ποιητικά λόγια.
Για να περιγράψουν το σούργελο, το απόλυτο.
Αν, πάντως, νομίζετε ότι όλο αυτό έγινε στη βάση κάποιας σατανικής συνωμοσίας.
Τους υπερτιμάτε.
Είναι εντελώς ανίκανοι οι άνθρωποι.
Τόσο απλά, τόσο καθαρά.
Ανησυχούν, λέει, οι σοβαροί νεοδημοκράτες, ότι η διάσπαση βρίσκεται επί θύραις.
Δεν βαριέστε, εδώ που φτάσανε, η διάσπαση δεν είναι το χειρότερο που μπορεί να τους συμβεί.
Η γελοιοποίηση η απόλυτη φτάνει.
Και περισσεύει.
Εκείνος εκεί ο Παπαμιμίκος.
Δεν υπάρχει το παλληκάρι, απλώς δεν υπάρχει.
Αλλά μη νομίζεις, και για το στραπάτσο της Ν.Δ. ο Τσίπρας φταίει.
Μην το γελάς καθόλου, αν δεν τους είχε πάρει φαλάγγι, μπορεί και να εξακολουθούσαν να υπάρχουν.
Να δεις καμιά Φώφη στην αξιωματική αντιπολίτευση την άλλη φορά.
Και να πέσει το γέλιο της αρκούδας.
Και, μην αποκλείεις να δικαιωθεί, τελικά, ο γέροντας Παΐσιος.
Και ο Λιακόπουλος επίσης, και η "Ελεύθερη Ώρα".
Να μπουκάρει το ξανθό γένος στην Τουρκία.
Να τους πάρει την Πόλη.
Και να μας την παραδώσει, εννοείται.
Ομόθρησκοι βλέπεις, μαζί θα λειτουργηθούμε στην Αγιά Σοφιά.
Ο Πλακιωτάκης στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών.
Να το είχε δει άραγε, ποτέ, στον ύπνο του;
Α, μπα, αποκλείεται.
Πάντως πλάκα έχει.
Προς την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, επείγον.
Ώς πότε παρακαλώ ο κόσμος της Αριστεράς θα ταπεινώνεται;
Με παρουσίες τύπου Θεοδώρας Τζάκρη;
Η οποία εξέμεσε κάτι προκλητικές ανοησίες για τις λαϊκές κινητοποιήσεις.
Για τον Μιχελογιαννάκη τα έχουμε πει και ξαναπεί, και ξαναπεί.
Εις ώτα μη ακουόντων πάντως.
Ο κόσμος της Αριστεράς, ξέρετε, έχει κάποιες «περίεργες» ευαισθησίες.
Τις οποίες καλό θα είναι να μην τις δοκιμάζει κανείς.
Όπως και τις αντοχές του!
Από λάθος δεν βρίσκεται στη Ν.Δ. ο Αμυράς.
Εκείνος ο βουλευτής - ποδηλάτης, που σκέφτηκε να φιλοτεχνήσει το πορτρέτο του Έλληνα κομμουνιστή.
Στη Ν.Δ. έπρεπε να βρίσκεται, αλλά στον δρόμο που πήγαινε χάθηκε μάλλον.
Και χτύπησε λάθος πόρτα.
Αν και, τώρα που το καλοσκέφτομαι, δεν ξέρω αν ήταν πράγματι λάθος η πόρτα.
Η Ντόρα, που λέτε, μας αποκάλυψε ότι το 2009, πριν από έξι χρόνια παρακαλώ, έγινε νοθεία κατά την εκλογή προέδρου στη Ν.Δ.
Απίστευτο;
Να δεις που ώς το 2020, δεν αποκλείεται να θυμηθεί και τη νοθεία του 1961.
Μπορεί και τη βία.
Το χειρότερο δεν είναι η «πίσσα και τα πούπουλα» του Αλαβάνου.
Στο κάτω - κάτω, επ' αυτού υπάρχουν οι ερμηνείες, από χρόνια.
Το έχει διαπράξει και ο Κρόνος, εξάλλου, με μεγάλη επιτυχία.
Το χειρότερο είναι ότι ξεσήκωσε θύελλα χειροκροτημάτων και επευφημιών με τα σχετικά.
Στη συνδιάσκεψη της ΛΑΕ.
Εντάξει, το ξέρουμε, οι αριστεροί εμφύλιοι ήταν ανέκαθεν αδυσώπητοι, έως και αιματηροί.
Αλλά ακόμη και σήμερα;
Υποτίθεται ότι τα είδαμε, τα πάθαμε και μάθαμε.
Σιγά μη μάθαμε...
Ευτυχώς, πάντως, που η από δω μεριά δεν μπαίνει στο παιχνίδι. Ευτυχώς.
«Πρώτη φορά Αριστερά» και στην Πορτογαλία.
Άντε με το καλό και παραδίπλα, στην Ισπανία ας πούμε.
Και αν κάποιος πιστεύει ότι, απλώς, φτούρησε η μαγιά του ΣΥΡΙΖΑ.
Μέσα είναι.
Όμως τι τα θες, όταν εκεί πάνω, στα βόρεια σύνορά μας, στην Ειδομένη, υπάρχουν άνθρωποι με ραμμένα τα στόματα.
Δεν ξέρω αν έχουν σημασία όλα τ' άλλα που λέμε και που γράφουμε.
Ναι, μάλλον δεν έχουν...
