Για τρίτη ημέρα, χθες, οι εννιά πρόσφυγες από το Ιράν που πραγματοποιούν απεργία πείνας και έχουν ράψει τα στόματά τους, μαζί με εκατοντάδες άλλους, εξίσου απελπισμένους ανθρώπους, κυρίως από το Πακιστάν και διάφορες αφρικανικές χώρες, που έχουν «εγκλωβιστεί» στην Ειδομένη, παρέμειναν πάνω στις σιδηροδρομικές γραμμές, ζητώντας να τους επιτραπεί η είσοδος στο έδαφος της ΠΓΔΜ.
Η κατάσταση στην ουδέτερη ζώνη των συνόρων συνεχίζει να είναι δύσκολη και, παρά το γεγονός ότι τις τελευταίες ημέρες οι αφίξεις προσφύγων από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν παρουσιάζουν μείωση, η είσοδός τους στη γειτονική χώρα γίνεται με αργούς ρυθμούς. Μέλη των ΜΚΟ και εθελοντές που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον καταυλισμό της Ειδομένης ανησυχούν ιδιαίτερα ότι η απόφαση των αρχών της ΠΓΔΜ να κάνει διαλογή των προσφύγων μπορεί να δημιουργήσει εντάσεις μεταξύ των διαφορετικών εθνοτήτων προσφύγων που βρίσκονται στην περιοχή, αφού κάθε μέρα που περνά δημιουργεί μεγαλύτερο εκνευρισμό στους «εγκλωβισμένους». «Δεν σταματάνε να μας ρωτάνε 'εγώ πότε θα περάσω;'». Τους εξηγούμε τι συμβαίνει, αλλά δεν κατανοούν, ειδικά οι Ιρανοί, γιατί δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους άλλους πρόσφυγες», μας είπε χθες ένας εθελοντής σε τηλεφωνική συνομιλία που είχαμε μαζί του.
Παράλληλα, οι εθελοντές τονίζουν ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υπάρξει αστυνομική επέμβαση για να απελευθερωθεί η σιδηροδρομική γραμμή. Οι χθεσινές ανακοινώσεις επιχειρηματικών φορέων τούς ανησύχησαν ιδιαίτερα, αφού στοχεύουν να ασκήσουν πίεση στην κυβέρνηση. Για παράδειγμα, ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων Βόρειας Ελλάδας, όπως έπραξε και κατά το παρελθόν και με τις κινητοποιήσεις των αγροτών και άλλων τάξεων που δημιουργούσαν προβλήματα στα εθνικά δίκτυα, χθες έστειλε επιστολή στον υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Χρ. Σπίρτζη και τον αναπληρωτή υπουργό Προστασίας του Πολίτη Ν. Τόσκα και ζητάει «άμεση λύση» για την «απελευθέρωση του σιδηροδρομικού δικτύου, ώστε να συνεχιστεί η απρόσκοπτη μεταφορά, παράδοση και παραλαβή προϊόντων προς και από το εξωτερικό μέσω των ελληνοσκοπιανών συνόρων». Υποστηρίζει μάλιστα με κυνικό τρόπο ότι «οι εξαγωγείς γίνονται μάρτυρες του φαινομένου του αποκλεισμού δρόμων και αρτηριών, προκειμένου να δοθεί δημοσιότητα σε διάφορα προβλήματα κοινωνικών ομάδων. Μόνο που αυτή τη φορά 'εξάγαμε' αυτόν τον ελληνικό τρόπο διαμαρτυρίας, δίνοντας τον λόγο στους πολύπαθους οικονομικούς μετανάστες»... Χαρακτηρίζει δε «αδιανόητο» ότι οι εξαγωγικές επιχειρήσεις καλούνται να επωμισθούν εν καιρώ κρίσης αυξημένο κόστος στις μεταφορές.
ΜΑΡΟΥΛΑ ΠΛΗΚΑ
