ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Όταν το λάθος διορθώνεται, και μάλιστα άμεσα, μικρό το κακό.
Και η αναγνώρισή του, πράξη γενναιότητας.
Το καλύτερο, βέβαια, η πρόληψη των λαθών
Τέτοιων μάλιστα λαθών.
Κάτσε και μέτρα ποιους και πόσους αρχηγούς κομμάτων έχει βγάλει στη σύνταξη ο Τσίπρας.
Άσε, θα χάσεις τον λογαριασμό.
Ντέρμπι με οχτάρα έχεις ξαναδεί;
Εντάξει μωρέ, καλή καρδιά.
Θα ήθελα να δω τον Τσίπρα σε ρόλο μεγάλου ηγέτη την Κυριακή το βράδυ.
Με τον αέρα του νικητή να καλεί -δημόσια- σε συνεργασία ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι.
Κι ας ήταν εκείνοι που θα το αρνούνταν.
Δεν ήθελα με τίποτα να δω τον Καμμένο στην εξέδρα της νίκης.
Αλλά με τίποτα.
Μου χάλασε τη βραδιά.
Τα σφιχταγκαλιάσματα και οι επευφημίες από κάτω δεν διασκεδάζονται ούτε από το μεθύσι της νίκης.
Δεν θα ήθελα να φύγει επ' ουδενί η Χριστοδουλοπούλου ούτε ν' αλλάξει πόστο ο Μπαλτάς.
Πρώτα - πρώτα επειδή έκαναν και οι δύο σπουδαία δουλειά.
Αλλά κι επειδή είχαν γίνει στόχος της πάσης συντήρησης.
Με χυδαία σεξιστικό τρόπο δε η Χριστοδουλοπούλου.
Έτσι φάνηκε ότι ο Τσίπρας υπέκυψε στις πιέσεις.
Στο κάτω - κάτω, αν είχε λόγους να τους αλλάξει, ας το έκανε σ' ένα δεύτερο χρόνο.
Όπως δεν κατάλαβα και την απομάκρυνση του Νικολούδη.
Ενός αθόρυβου πλην απολύτως αποτελεσματικού υπουργού.
Επειδή διαβάζω διάφορες ανοησίες στο διαδίκτυο.
Μακάρι όλοι οι υπουργοί όλων των κυβερνήσεων να είχαν τη μισή παιδεία του Φίλη.
Και το ένα τρίτο της καλλιέργειάς του.
Σιγά που βγήκε κερδισμένο το ΠΑΣΟΚ από την κάλπη.
Ούτε το σύνολο ΠΑΣΟΚ και ΚΙΔΗΣΟ του Γενάρη δεν έπιασε.
Αν λογαριάσεις και τη μισή ΔΗΜ.ΑΡ...
Όσο για το ΚΚΕ, κρίμα τους πρώιμους πανηγυρισμούς.
Στη γνωστή, εδώ και χρόνια, πορεία πολιτικής περιθωριοποίησης.
Γενναία η στάση του Σταύρου να πάρει πάνω του την καθίζηση του Ποταμιού.
Τι το 'θελε όμως εκείνο το «η ελληνική κοινωνία δεν είναι έτοιμη να δεχτεί το καινούργιο»;
Άμα τις δικές σου πατάτες τις φορτώνεις στην «ανωριμότητα του λαού», χαιρετίσματα.
Και, μην ξεχνιόμαστε, ο Θεοδωράκης είναι ο μόνος πολιτικός αρχηγός που -προσωπικά- υιοθέτησε τις ασχημίες.
Τον χυδαίο κιτρινισμό των μιντιακών απατεώνων.
Είναι το καινούργιο, που λέγαμε.
Και που δεν είμαστε και πολύ ώριμοι να το δεχτούμε.
Κάπου στο 30% μετρούσε, εδώ και χρόνια, τις εσωκομματικές της δυνάμεις η Αριστερή Πλατφόρμα.
Αυτή που μετεξελίχθηκε σε Λαϊκή Ενότητα (ΛΑΕ).
Που, κατά το ίδιο ποσοστό, αντιπροσωπευόταν και στα κομματικά όργανα.
Ε, λοιπόν, η αντιστοίχησή της στο εκλογικό σώμα της Αριστεράς, κάτω από 3%.
Έτσι για να ξέρουμε τι λέμε δηλαδή.
Θλιβερό δε ότι δεν υπήρξε ίχνος αυτοκριτικής στην αποτίμηση του αποτελέσματος.
Φταίνε μονάχα οι άλλοι.
Και η άτιμη κοινωνία, που άλλους τους ανεβάζει κι άλλους τους κατεβάζει στα τάρταρα.
Μπορεί όμως κι ο Χατζηπετρής.
Και σου το 'χα πεί, Βαγγέλη, αυτόν τον πονηρούλη τον ψευτράκο να τόνε προσέχεις.
Αυτός μέχρι μουστάκι θα σε βάλει να ξυρίσεις.
Σου το 'χα πει επίσης ότι το μπόι μονάχα στο μπάσκετ μετράει.
Στην πολιτική με τίποτα.
Να τα τώρα που ξετσουτσούνισε ο Κυριάκος.
Μη σου πω και Βορίδης - Άδωνις και το ρίξουμε ντιπ το επίπεδο.
Πώς αντέδρασε η Ζωή όταν την πληροφόρησαν για το εκλογικό αποτέλεσμα;
«Τι είπατε;» αναφώνησε.
Μετά κατάλαβε.
Κατάλαβε;
