ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Κάνουν λοιπόν ό,τι μπορούν, ό,τι περνάει από το χέρι τους.
Ώστε να εξωθήσουν τον ελληνικό λαό στα άκρα.
Τον πιέζουν, τον σπρώχνουν να πει άει σιχτίρ και στην Ευρώπη και στα καλά της.
Έναν λαό βαθιά και σταθερά ευρωπαϊστή.
Κάνουν ό,τι μπορούν.
Δεν θα τα καταφέρουν.
Μπορείτε, δικαιούστε να οργανώνετε δημοψηφίσματα όποτε θέλετε, μας λένε.
Ως ανεξάρτητη και κυρίαρχη χώρα.
Αρκεί να ψηφίσετε Ναι.
Διότι μπορεί η χώρα να είναι ανεξάρτητη και κυρίαρχη.
Δεν επιτρέπεται όμως να αισθάνεται ανεξάρτητος και κυρίαρχος ο λαός της.
Ούτε, προπάντων, ακηδεμόνευτος.
Άλλωστε ποιος μπορεί να ξέρει το καλό του καλύτερα από μας.
Και, εννοείται, θα κουβεντιάσουμε μετά μαζί σας, μονάχα με το «ναι» στο χέρι.
Αλλιώς, φίδι που σας έφαγε.
Μικροί, ασήμαντοι και, σίγουρα, μοιραίοι οι σημερινοί Ευρωπαίοι ηγέτες.
Δεξιοί και σοσιαλδημοκράτες.
Με ασήμαντες διαφοροποιήσεις στο φαίνεσθαι.
Μοιραίοι για την ίδια την Ευρώπη.
Για τις αρχές της, για τις αξίες της και, φυσικά, για την προοπτική της.
Τη μισή ευαισθησία και συγκίνηση αν επεδείκνυαν τα συστημικά ΜΜΕ, προπάντων τα κανάλια.
Από κείνη που εκφράζουν για τις ουρές στα ΑΤΜ και στις τράπεζες.
Στις ουρές της απελπισίας για τα συσσίτια πέντε χρόνια τώρα.
Στις ουρές για τη δωρεάν διανομή τροφίμων, ακόμη κι από τους χρυσαυγίτες.
Στις ουρές της ντροπής για το επίδομα στον ΟΑΕΔ.
Το οποίο, σημειωτέον, λαμβάνει μονάχα ένας στους δέκα ανέργους.
Στις ουρές στα εξωτερικά ιατρεία των δημόσιων νοσοκομείων.
Στις ουρές στα κοινωνικά ιατρεία, στα κοινωνικά φαρμακεία, στα κοινωνικά παντοπωλεία.
Κι ακόμη σ' όλους εκείνους που παραφυλάνε για να μαζέψουν ό,τι μένει στον δρόμο από τις λαϊκές αγορές.
Ή που ψάχνουν τους σκουπιδοτενεκέδες.
Ή που κοιμούνται στον δρόμο.
Τους εκατοντάδες χιλιάδες, πέντε χρόνια τώρα.
Τη μισή ευαισθησία και συγκίνηση αν επεδείκνυαν.
Μπορεί να ήταν καλύτερα τα πράγματα σήμερα.
Σίγουρα θα ήταν καλύτερα τα πράγματα σήμερα.
Αλλά, βλέπεις, όλ' αυτά δεν ήταν παρά οι συνέπειες της πολιτικής που τα ίδια τα συστημικά ΜΜΕ με πάθος υποστήριζαν.
Και εξακολουθούν να υποστηρίζουν.
Σήμερα βέβαια έχουν ένα λόγο παραπάνω.
Σου λέει, να η χρυσή ευκαιρία.
Να φύγει ο Τσίπρας και να 'χουμε το κεφάλι μας ήσυχο.
Ούτε φορολογία, ούτε χρέη, ούτε άδειες, τίποτα.
Η χρυσή ευκαιρία να ξανάρθουν οι μέρες οι καλές και ανέφελες.
Ο Γιούνκερ μας είπε κατάμουτρα πως ο Ντάισελμπλουμ κάνει τα αδύνατα δυνατά, καιρό τώρα, για να βοηθήσει την Ελλάδα.
Η Μέρκελ μας είπε, επίσης κατάμουτρα, πως ο Σόιμπλε ανάλωσε όλες του τις δυνάμεις για να βρεθεί λύση.
Ακριβώς κατάμουτρα μας τα 'παν όλ' αυτά.
Λες και δεν έχουμε μάτια να δούμε, αφτιά για ν' ακούσουμε και μυαλό για να καταλαβαίνουμε.
Αλλά έτσι είναι, άμα αισθάνεσαι ότι εξουσιάζεις ένα λαό, περιφρονείς και τη νοημοσύνη του.
Διαμαρτύρονται οι παράγοντες του τουρισμού ότι με το δημοψήφισμα και τα παρεπόμενά του χάνουν κόσμο.
Οι ίδιοι που οργάνωναν συλλαλητήρια για να μην αυξηθεί ο ΦΠΑ.
Και κάποιοι άλλοι κλάδοι, που για κείνους έγινε ό,τι έγινε.
Ελπίζουμε, όταν κατακάτσει ο κουρνιαχτός, ο Τσίπρας να ασχοληθεί με τους διάφορους Χρυσόγονους.
Καθώς και με τους Μητρόπουλους και τους Μιχελογιαννάκηδες.
Και, για τον Θεό, μην πάει στράφι το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια.
Που αναβλήθηκε η υπερψήφισή του στην τελική φάση.
Και ας μην σκεφθεί κανείς, παρακαλώ, τέτοιες ώρες τέτοια λόγια.
Δεν θα 'χει δίκιο...
