H εκδήλωση του Σαββάτου για την Αμφίπολη υπήρξε αποκαλυπτική. Διαφημίστηκε από το υπουργείο Πολιτισμού ως εκδήλωση στην οποία επρόκειτο να υπάρξουν επιστημονικές ανακοινώσεις, για να καταλήξει σε επικοινωνιακό φιάσκο, με την ανασκαφέα, έφορο αρχαιοτήτων Σερρών Kατερίνα Περιστέρη να πέφτει από γκάφα σε γκάφα, ανίκανη να υπερασπιστεί την ανασκαφική εργασία της, τα συμπεράσματά της, αλλά και ομού μετά της γενικής Γραμματέως Λίνας Μενδώνη το ίδιο το υπουργείο Πολιτισμού, τον σκοπό, τον ρόλο και τις υπηρεσίες του. Αν τώρα στο κάδρο προστεθεί και η επικεφαλής του τομέα επικοινωνίας Άννα Παναγιωταρέα, το Σάββατο παρακολουθήσαμε και την πλήρη κατάρρευση της επικοινωνιακής διαχείρισης της ανασκαφής. Κυρίως όμως διαδραματίστηκε μπροστά στα μάτια μας η πλήρης αποδόμηση του success story της κυβέρνησης, που, ανίκανη να διαχειριστεί τα μείζονα πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα που προκαλεί η μνημονιακή πολιτική της, επιχείρησε, μέσω του ίδιου του πρωθυπουργού, να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη και αναζητώντας λίγες ψήφους και συμπάθεια καταπάτησε κάθε έννοια πολιτικού πολιτισμού και επιστημονικής δεοντολογίας.
Εύγλωττη υπήρξε η σιωπή της ηγεσίας του υπουργείου Πολιτισμού στην ερώτηση της "Αυγής", για τη σκοπιμότητα της εμπλοκής του πρωθυπουργού και κυρίως για τα οφέλη που αποκόμισε η επιστημονική έρευνα από αυτή την εμπλοκή. Πολύ πιο εύγλωττη από την ίδια την απάντηση της ανασκαφέως, η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίστηκε ότι "κέρδος μεγάλο είναι η σωτηρία του μνημείου", το οποίο κινδύνευε από τους αρχαιοκάπηλους της περιοχής, υπήρξε η αδυναμία, ή εσκεμμένη σιωπή, της ηγεσίας του ΥΠΠΟΑ να απαντήσει ρητώς και κατηγορηματικώς στην επίμονη ερώτηση της "Αυγής" και στη συνέχεια και άλλων δημοσιογράφων αν "είναι ανίκανο το υπουργείο Πολιτισμού να προστατεύσει τα μνημεία του τόπου" (βλέπε ρεπορτάζ στο avgi.gr).
Η επιχείρηση Αμφίπολη που παρακολούθησε το πανελλήνιο να εκτυλίσσεται on line στις οθόνες των τηλεοράσεών του αλλά και από τις σελίδες μεγάλης μερίδας του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου από τον περασμένο Αύγουστο έως σήμερα, η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ επιχείρησε να ενταφιάσει κάθε έννοια επιστημονικής δεοντολογίας και κοινής λογικής, επιβάλλοντας μια ακροδεξιά ρητορεία και μια αμετροεπή και ανιστόρητη καπηλεία των ίδιων των ιστορικών δεδομένων, κατέρρευσε το Σάββατο. Επειδή όμως, όπως λέει αιώνες τώρα ο σοφός λαός, "όλα τα θαύματα τρεις μέρες κρατούν", η εκδήλωση του Σαββάτου αποδείχτηκε ως η τέταρτη και τελικά φαρμακερή ημέρα όχι μόνο αυτής καθαυτής της επιχείρησης που στήθηκε, αλλά κυρίως των εμπνευστών της.
Πόλυ Κρημνιώτη
