Επέλεξες να ζεις σε μία χώρα που σου μιλάνε συνέχεια για τους αρχαίους κατοίκους της και που ελπίζεις να είναι τόσο αρχαίοι που να μην βλέπουν τι της έκανες.
Επέλεξες να μην γίνεις φαροφύλακας, να ζεις σε μία πόλη, μεγάλη πόλη, σε μία πόλη στην οποία ζει σχεδόν ο μισός πληθυσμός της χώρας.
Ίσως ξέρεις να γράφεις και να διαβάζεις, ίσως έχεις τελειώσει το σχολείο, ίσως κάποια ανώτατη ή ανώτερη σχολή, ίσως έχεις δίπλωμα οδήγησης, ίσως τρως με τα χέρια μόνο όταν δεν σε κοιτάνε, ίσως μιλάς γλώσσες άλλες από τα ελληνικά, ίσως κάποια ή τίποτε από όλα αυτά.
Θεωρείσαι πολιτισμένος. Θεωρείσαι πολιτισμένος;
Τι είναι πολιτισμός;
Πολιτισμός είναι η ίδια η ύπαρξή μας σε μία κοινωνία.
Πολιτισμός είναι η καθημερινή άσκηση που κάνουμε όλοι μας να αναπτύξουμε τις υλικές και πνευματικές συνθήκες της ζωής μας σεβόμενοι αυτές των υπολοίπων.
Πολιτισμός είναι η συμμετοχή μας στη δημοκρατία.
Πολιτισμός είναι παράγοντας ιθαγένειας και αλληλεγγύης.
Πολιτισμός είναι μία από τις πιο σημαντικές διαστάσεις ανάπτυξης των γειτονιών μας.
Πολιτισμός είναι να είναι η τέχνη προσβάσιμη σε έναν μέγιστο αριθμό ανθρώπων.
Πολιτισμός είναι να υπάρχουν οι καλύτερες δυνατές συνθήκες για τη δημιουργία έργων τέχνης.
Να υπάρχουν αίθουσες εκδηλώσεων, θέατρα, σινεμά, μουσεία, βιβλιοθήκες, ωδεία, καλλιτεχνικά εργαστήρια. Να στηρίζεται η δημιουργία, επαγγελματική και ερασιτεχνική.
Αυτά δεν μπορεί να τα κάνει μόνη της μία δημοτική αρχή. Η δημοτική αρχή μπορεί να φτιάξει τις συνθήκες. Πρέπει να φτιάξει τις συνθήκες. Και μετά πρέπει ο καθένας από εμάς να δραστηριοποιηθεί. Κάνω πολιτιστική διαχείριση σε έναν μεγάλο πολιτιστικό οργανισμό εδώ και 20 χρόνια περίπου. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση υπομένει το ίδιο πρόβλημα που διατρέχει όλη την πολιτιστική πολιτική. Δεν υπάρχει μία κεντρική εθνική πολιτιστική στρατηγική, οι πόροι για τον πολιτισμό συρρικνώνονται συνέχεια και το έλλειμμα γεμίζει από αμφίβολες ιδιωτικές πρωτοβουλίες. Προφανώς χρειάζονται και αυτές. Αλλά στο επίπεδό του, ο δήμος πρέπει να ορίσει το πλαίσιο και να πολλαπλασιάσει τις συναντήσεις των δημοτών με την τέχνη. Είτε από την πλευρά του δημιουργού, είτε του αποδέκτη. Αυτό μπορεί να γίνει προσφέροντας χώρους, αξιοποιώντας το τοπικό δυναμικό, δημιουργώντας δίκτυα με άλλους δήμους, κάνοντας αντίσταση στη μαζική εμπορική και τυποποιημένη κουλτούρα που μας έχει κατακλύσει. Και εμείς οφείλουμε να στηρίξουμε την ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς αλλά και της σύγχρονης δημιουργίας στην πόλη που διαλέξαμε να ζούμε.
Αν δεν συμμετάσχουμε όλοι σε αυτό, σε λίγο θα είναι ανυπόφορη η ζωή στην Αθήνα.
Και δεν υπάρχουν αρκετοί φάροι στη χώρα. Και απ' όσους υπάρχουν οι περισσότεροι είναι πλέον αυτόματοι.
(*) ατάκα του Διονύση Παπαγιαννόπουλου στην ταινία «Δεσποινίς διευθυντής» όταν του αρνήθηκαν έξοδο σε κέντρο όπου θα ήταν όλη η Αθήνα.
**Η Παρί Χριστοδουλοπούλου είναι διοικητική διευθύντρια Καμεράτα, Ορχήστρας των Φίλων της Μουσικής, συντονίστρια ομάδας μουσικής του τμήματος Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφια δημοτική σύμβουλος με την Ανοιχτή Πόλη
