Δεν υπάρχουν λόγια
Γιατί;
Σωτήρη μας, φίλε μας, αδελφέ μας, σύντροφέ μας
Γιατί φεύγουν τέτοιοι άνθρωποι, που η κοινωνία τους χρειάζεται συνέχεια.
Γιατί χωρίζει ο θάνατος τόσο σπάνια αγαπημένα ζευγάρια, σαν εσένα με τη λατρευτή σου Γιώγια.
Τέτοιον πατέρα από τα λατρεμένα του παιδιά!
Εσένα που στάθηκες πατέρας για πολλά παιδιά...
Πώς έφυγες έτσι;
Τι να πρωτοθυμηθώ, τι να γράψω;
Την ατελείωτη ιστορία σου, από μικρό παιδί στον χώρο της Αριστεράς, τους απέραντους αγώνες σου; Έδωσες τόσα πολλά κι είχες τόσα να δώσεις ακόμα..!
Χνάρια που δεν θα σβήσουν ποτέ, στον Πολιτισμό, στην Κοινωνία.
Το υπέροχο έργο σου πυξίδα μας.
Παρών παντού, με όλο σου το είναι και με την κατάθεση της μεγάλης σου ευαίσθητης καρδιάς, την αγκαλιά σου που τους χώραγε όλους... Την έγνοιά σου για τον άνθρωπο μέχρι το τελευταίο σου λεπτό... στο τελευταίο σου ταξίδι στο τρένο.
Όλη σου η ενέργεια για όλους, τόσο πολύ που ξέχναγες τον εαυτό σου!
Σε αγαπάμε πολύ! Πολύ!
Πάντα θα σε νιώθουμε κοντά μας.
Σε ευχαριστώ για όλα
Γιώγια μου, Άσπα, Γιώργο
Δύναμη... θα είναι πάντα κοντά σας...
"Μη γυρεύεις να με δεις, ανασαίνω
Νιώσε με"
Όπως γράφει και ο ποιητής
Ευφροσύνη Λιοσάτου
Στη μνήμη σου προσφέρω 30 ευρώ στην "Αυγή"
